مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[Zamanuddin Sediqi]

من و مِهرم به کنار، احساس و عشقم به دَرَک
تو اگر خوشی کنارش گویی جانِ من خوش است

 

[Anoosh.]

تا لبت چو شکر و قند کند کام رقیبان شیرین
رخ چو ماه تو از دل غم دیرین ببرد

 

[seti__m]

من و مِهرم به کنار، احساس و عشقم به دَرَک
تو اگر خوشی کنارش گویی جانِ من خوش است

تا که مژگانِ چشانت ببرد دل ز من
بی‌تو صد غصه نشیند همه شب بر دلِ من

 

[seti__m]

تا لبت چو شکر و قند کند کام رقیبان شیرین
رخ چو ماه تو از دل غم دیرین ببرد

دار و آویز زمانه همه شب گرفت
خواب از دیده من عشق تو چند بار گرفت

 

[Zamanuddin Sediqi]

تا که مژگانِ چشانت ببرد دل ز من
بی‌تو صد غصه نشیند همه شب بر دلِ من

نسیمِ صبحِ پاییزی وزید و بوی یار آورد
مسافری ز ره آمد با خود یاد دیار آورد
هوای سرد برفی هم رسید و لاله ام ژولید
زمستان آمد اینبار بی‌تو دلتنگی به بار آورد

 

[Anoosh.]

دیباچه رخ تو عشق است و رحمت و مهر
از پرتو جمالت تابان شود مه و مهر

 

[seti__m]

نسیمِ صبحِ پاییزی وزید و بوی یار آورد
مسافری ز ره آمد با خود یاد دیار آورد
هوای سرد برفی هم رسید و لاله ام ژولید
زمستان آمد اینبار بی‌تو دلتنگی به بار آورد

دلدار کجایی که خور و خواب ندارم
بی‌روی تو آرامش این تاب ندارم

 

[seti__m]

دیباچه رخ تو عشق است و رحمت و مهر
از پرتو جمالت تابان شود مه و مهر

رویای این روزهای ما آزادی افکارِ ماست
فردا به دست ماست اگر امروز استقامت کار ماست

 

[Zamanuddin Sediqi]

دلدار کجایی که خور و خواب ندارم
بی‌روی تو آرامش این تاب ندارم

من سرم پر شده از یک سکوتِ بی انتها
روحِ من نیز تنم یک جهان افتاده جدا
خوابِ من خسته ز بی‌خوابی شده، رفته به خواب
بختِ من، بختِ خودش سپرده بر دستِ قضا

 

[seti__m]

من سرم پر شده از یک سکوتِ بی انتها
روحِ من نیز تنم یک جهان افتاده جدا
خوابِ من خسته ز بی‌خوابی شده، رفته به خواب
بختِ من، بختِ خودش سپرده بر دستِ قضا

آرزویی که در این غربت دل دفن شود
دست تقدیر زمان شعله ای بی نام کند