سخن بزرگان سخن بزرگان | آروین دیوید یالوم

[ALBALO]

این عقیده که نحوه تفسیر تجربه . کیفیت زندگی ما را تعیین می کند نه خود تجربه ؛
یک نظریه روان درمانی مهم است که سابقه اش به دوران باستان بازمی گردد ؛
یک عقیده بنیادین در مکتب رواقیون که از طریق زنون . سنکا . مارکوس اورلیوس . اسپینوزا . شوپنهاور و نیچه دست به دست گشته .
تا به یک مفهوم اساسی هم در درمان پویا و هم در درمان شناختی-رفتاری تبدیل گردد.

 

[ALBALO]

یکی از بیمارانم که نقص جسمانی شدید . یافتن جفتی مناسب را برایش مشکل کرده بود .
با انتخاب این اعتقاد که زندگی بدون رابطه ای عاشقانه – جنسی با یک مرد ارزشی ندارد . خود را شکنجه می داد.
بسیاری از درها را به روی خود بسته بود از جمله خود را از لذت عمیق دوستی صمیمانه با دیگران محروم کرده بود.
بخش عمده درمان این بیمار . به چالش طلبیدن آن اعتقاد اولیه بود:
اینکه اگر جفتی نیابد هیچ است دیدگاهی که همیشه خصوصاً برای زنان از سوی جامعه تقویت می شود
او در نهایت به این ادراک رسید که گرچـه در برابر نقص جسمانی اش مسئولیتی ندارد .
ولی مسئولیت کامل نوع منش اش نسبت به این نقص با اوست .
نیز مسئولیت این تصمیم که به همان نظام اعتقادی اش که به خودخوارنگری شدید منجر شده بود وفادار بماند یا آن را رها کند.

 

[ALBALO]

زن چهل و چهار ساله ای که پزشک مسئول و با وجدانی بود .
یک روز بعد از ظهر هنگام دعوا با همسرش کنترل از دستش خارج شد و ظرف ها را به سمت دیوار پرت کرد.
وقتی دو روز بعد از این ماجرا به من مراجعه کرد به نظر می رسید شدیداً افسرده است و احساس گناه می کند.
می خواستم به او دلداری بدهم و گفتم اینکه آدم گاهی کنترلش را از دست بدهد فاجعه نیست ؛
ولی حرف مرا قطع کرد و گفت : نه من احساس گناه نمی کنم .
ولی پشیمانم که چرا تا چهل و چهار سالگی صبر کردم تا احساسات واقعی ام را نشان دهم .

 

[ALBALO]

آبراهام مزلو دو گونه عشق را توصیف می کندکه با این دو نوع انگیزه همساز و هماهنگ است:
کاستی و رشد . عشق کاستی مدار عشقی خودخواهانه یا عشق – نیاز است .
در حالی که عشق هستی مدار عشقی که بر پایه هستی و موجودیت دیگری بنا می شود . عشق عاری از نیاز یا عشق عاری از خودخواهی است.
عشق هستی مدار تملک گرا نیست و بیش از آنکه ناشی از نیاز باشد . حاصل تحسین و ستایش است .
تجربه ای غنی تر . والاتر و ارزشمندتر از عشق کاستی مدار است.
عشق کاستی مدار را می توان ارضا کرد . در حالیکه مفهوم ارضا برای عشق هستی مدار هیچ کاربردی ندارد.
عشق هستی مدار کمترین میزان اضطراب – کینه را در خود جای می دهد.
عاشقان هستی مدار . مستقل ترند . خودمختاری بیشتری دارند . کمتر حسود یا تهدید کننده اند . کمتر نیازمندند .
ابراز علاقه در...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[~•°REZ-FA°•~]

هر چه فرد دل‌بستگی بیشتری داشته باشد، بار زندگی سنگین‌تر و دشوارتر خواهد شد و وقتی از این دل‌بستگی‌ها جدا شود، رنج بیشتری را تجربه خواهد کرد. شوپنهاور و بودا، هر دو اشاره کرده‌اند که فرد باید خود را از دلبستگی‌های زندگی رها سازد... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

شاید بهتر باشد که به عزیزترین و نزدیک‌ترین کسِ خود فکر کنید. عمیق‌تر حفر کنید و پی خواهید برد که کسی که شما دوست دارید، او نیست. چیزی که شما دوست دارید، احساس مطبوعی است که چنین عشقی را در شما بیدار می‌کند! آدم در نهایت عاشق آرزوها و اشتیاق‌های خود است.

 

[~•°REZ-FA°•~]

منظورم این بود که برای این که دو نفر برای هم خوب باشند، هر کدام باید ابتدا برای خود خوب باشد. تا موقعی که متوجه تنهایی خود نشویم، از دیگری به عنوان سپری در مقابل تنهایی استفاده می‌کنیم. فقط کسی که بتواند مثل عقاب شجاعانه زندگی کند، قادر است به دیگری عشق پیش‌کش کند؛ فقط او توانایی دارد که آرزوی یک وجود متعالی را برای دیگری داشته باشد. بنابراین یک زناشویی که انسان نتواند از آن صرف نظر کند، محکوم به شکست است.

 

[~•°REZ-FA°•~]

انسان در درجه‌ی اول اشتیاق خود را دوست دارد، بعد شخصی را که مشتاق اوست.
***
من باید قبل از گام برداشتن به سمت ما «من» می‌شدم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

عجیب است! درست در همان لحظه که من برای اولین بار در زندگی‌ام، تنهایی‌ام را با تمام هولناکی‌اش قبول می‌کنم، از بین می‌رود! درست در همان لحظه که به شما گفتم تاکنون کسی را لمس نکرده‌ام، می‌گذارم کسی مرا لمس کند. لحظه‌ای غیرقابل توصیف بود. گویی لایه‌ی ضخیمی از یخ شکست و به هزاران قطعه تبدیل شد‌.

 

[~•°REZ-FA°•~]

اگر قرار است چیزی محترم و مقدس شمرده شود، صرفاً باید این هدیه بدون قیمت، یعنی هستی باشد. زندگی کردن در ناامیدی به خاطر محدود و متناهی بودن هستی ما، یا به این خاطر که زندگی هیچ هدف والا یا طرحی ندارد، ناسپاسی نابخردانه‌ای است. اما تصور خالق مطلق بی‌انعطاف و اختصاص دادن همه زندگی به عبادت بی‌وقفه وی نیز بی‌فایده است و مانع جاری شدن عشق خواهد شد؛ چرا آن همه عشق را به خیالی هدر دهیم، وقتی به نظر می‌رسد عشقی ناچیز دور تا دور این کره خاکی موج می‌زند؟ بهتر است راه حل اسپینوزا و اینشتین را دریابیم؛ خیلی ساده سر را به نشانه احترام خم کن، کلاه خود را برای قوانین ظریف و زیبا و راز سر به مهر طبیعت از سر بردار و آن‌گاه به دنبال مشغله زندگی خود برو.