مشاعره مشاعره با اشعار فردوسی

[Łacrîmosã]

توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود
از این پرده برتر سخن گاه نیست
ز هستی مر اندیشه را راه نیست

ترا تا دل از مهر یاران برست
ز گیتی مبر نام و ننگ و نشست

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

I

ترا تا دل از مهر یاران برست
ز گیتی مبر نام و ننگ و نشست

ندانی که ایران نشست منست
جهان سر به سر زیر دست منست
هنر نزد ایرانیان است و بس
ندادند شیر ژیان را بکس :)