مشاعره مشاعره با اشعار بیدل

[بَهآرنارنج]

از نام اگر نگذری از ننگ برون آ
ای نکهت‌گل اندکی از رنگ برون آ

عالم همه از بال پری آینه دارد
گو شیشه نمودارشو و سنگ برون آ

ای در بهار و باغ به سوی تو روی ما
نام تو سکهٔ درم‌ گفتگوی ما

بحریم و نیست قسمت ما آرمیدنی
چون موج خفته است‌ تپش مو به موی ما

 

[m.sina]

ای در بهار و باغ به سوی تو روی ما
نام تو سکهٔ درم‌ گفتگوی ما

بحریم و نیست قسمت ما آرمیدنی
چون موج خفته است‌ تپش مو به موی ما

از ترحم تا مروت از مدارا تا وفا

هر چه را کردم طلب دیدم ز عالم رفته است

 

[بَهآرنارنج]

از ترحم تا مروت از مدارا تا وفا

هر چه را کردم طلب دیدم ز عالم رفته است

درطریق نفع خودکس نیست محتاج دلیل
بی‌عصا راه دهن معلوم باشد کور را

خوش‌نما نبود به پیری عرض‌انداز شباب
لاف‌گرمی سرد باشد نکهت‌کافور را
​

 

[Samira-M]

درطریق نفع خودکس نیست محتاج دلیل
بی‌عصا راه دهن معلوم باشد کور را

خوش‌نما نبود به پیری عرض‌انداز شباب
لاف‌گرمی سرد باشد نکهت‌کافور را
​

آنقدریأسم شکست آخرکه چون بنیادرنگ
قطع کرد آب وگل من الفت تعمیررا

 

[بَهآرنارنج]

آنقدریأسم شکست آخرکه چون بنیادرنگ
قطع کرد آب وگل من الفت تعمیررا

اعداد ما تهی‌ کرد چندان‌ که صفر گشتیم
از خویش‌ کاست اما بر ما فزود ما را​

 

[m.sina]

اعداد ما تهی‌ کرد چندان‌ که صفر گشتیم
از خویش‌ کاست اما بر ما فزود ما را​

از ترحم تا مروت از مدا را تا وفا

هر چه را کردم طلب دیدم ز عالم رفته است

 

[بَهآرنارنج]

از ترحم تا مروت از مدا را تا وفا

هر چه را کردم طلب دیدم ز عالم رفته است

تا چند بر آن عارض بر رغم نگاه من
از حلقهٔ گیسویت گل های نظر خندد
در کشور مشتاقان بی‌ پرتو دیدارت
خورشید چرا تابد بهر چه سحرخندد​

 

[m.sina]

تا چند بر آن عارض بر رغم نگاه من
از حلقهٔ گیسویت گل های نظر خندد
در کشور مشتاقان بی‌ پرتو دیدارت
خورشید چرا تابد بهر چه سحرخندد​

در یاد دامن او ماییم و دل تپیدن

مشت غبار ما را شغل دگر نباشد

نقد حیات تاکی در کیسه توهم

آهی که ما نداربم گو در جگر نباشد

 

[بَهآرنارنج]

در یاد دامن او ماییم و دل تپیدن

مشت غبار ما را شغل دگر نباشد

نقد حیات تاکی در کیسه توهم

آهی که ما نداربم گو در جگر نباشد

در پرده پختیم سودای خامی
چندان که خندید آیینه بر ما

 

[Nazanin_N]

در پرده پختیم سودای خامی
چندان که خندید آیینه بر ما

آیینه بر خاک زد صُنعِ یکتا
تا وانمودند کیفیتِ ما
بنیادِ اظهار بر رنگ چیدیم
خود را به هر رنگ کردیم رسوا