تفسیر شعر تفسیر شعر | شماره 37 اشعار نیما یوشیج

[تاسیان؛]

مانده از شب‌های دورادور

بر مسیر خامُش جنگل

سنگچینی از اجاقی خُرد،

اندر او خاکسترِ سردی.

همچنان کاندر غبار اندوده‌ی اندیشه‌های من ملال‌انگیز

طرح تصویری در آن هر چیز

داستانی حاصلش دردی.

روز شیرینم که با من آشتی داشت؛

نقش ناهمرنگ گردیده

سرد گشته، سنگ گردیده؛

با دم پاییز عمر من کنایت از بهار روی زردی.

همچنان که مانده از شب‌های دورادور

بر مسیر خامش جنگل

سنگچینی از اجاقی خرد

اندر او خاکستر سردی.

 

[تاسیان؛]

این شعر به توصیف احساسات عمیق و یادآوری خاطرات تلخ می‌پردازد. در ادامه، به زبان ساده‌تر و با توضیحات مناسب، محتوای شعر را بررسی می‌کنیم:

▎تفسیر شعر:

1. شب‌های دورادور:

– شاعر به شب‌هایی اشاره می‌کند که در گذشته سپری شده‌اند. این شب‌ها نمادی از خاطرات و تجربیات قدیمی هستند که هنوز در ذهن او باقی مانده‌اند.

2. مسیر خاموش جنگل:

– جنگل به عنوان یک مکان آرام و ساکت توصیف می‌شود. این تصویر نشان‌دهنده تنهایی و سکوت درونی شاعر است.

3. سنگچینی از اجاقی خرد:

– شاعر به یک اجاق اشاره می‌کند که حالا فقط تکه‌های کوچک آن باقی مانده است. این اجاق نماد گرما و زندگی است که دیگر وجود ندارد و فقط خاکستر سردی از آن باقی مانده است.

4. غبار اندوده‌ی اندیشه‌ها:

– شاعر احساس می‌کند که افکارش...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.