متون و دلنوشته‌ها نادر ابراهیمی

[NASTrr]

اینجا هیچ‌کس نیست که به این چیزها اعتراضی نداشته‌باشد. دیگر نفسِ اعتراضْ مطرح نیست، شکلِ اعتراض مطرح است. همین آدم‌ها که می‌بینی راه خودشان را می‌روند، نان خودشان را می‌خورند، سرشان به کار خودشان گرم است، و با هیچ‎‌کس و هیچ‌چیز کار ندارند، گرچه به حرف‌های شما گوش نمی‌دهند؛ امّا همه‌شان اعتراض‌کننده هستند. از چشم‌هایشان، از خنده‌هایشان، و از سکوت و صبوری‌شان می‌توانی بفهمی که چه حرف‌ها دارند و چیزی نمی‌گویند. برای من، نوعِ اعتراضْ مطرح است نه خودِ آن.

#فردا_شکل_امروز_نیست

 

[NASTrr]

سکوت ، گاه ، بدترین جانشین است: رذل‌ترین. من می‌دانم.

#آتش_بدون_دود

 

[NASTrr]

سکوت ، بی‌صدایی نیست ؛ هماهنگیِ کاملِ صداها در راهِ باوراندنِ بی‌صدایی‌است.

#آتش_بدون_دود

 

[NASTrr]

خداوندا!
هرگز نمی‌پرسیم چرا عذاب را به آن حد رساندی که به های‌های گریه محتاجمان کنی. نمی‌پرسیم. فقط سپاس‌می‌گوییم که از پی هر عذاب، توان و رخصت گریستنمان دادی.

#آتش_بدون_دود

 

[NASTrr]

غمگینم، غمگین چون غروب، چون آوازِ رهروی تنها، و چون دیوارهای کاهگلیِ مخروب؛ غمگین از زمانه‌یِ خویشم.

#آرش_در_قلمرو_تردید

 

[NASTrr]

غم ، فرزند غُربتِ تنها نیست ، در وصل نیز غمی هست ؛ در رسیدن و بوییدن و بازدیدن ؛ و در بازگشتن به آغوش مادری که سال‌ها از او جدا بوده‌ای - غمی به شیرینیِ عسل خالص .

#آتش_بدون_دود

 

[NASTrr]

اگر این سرریزِ حوض بلورین اندوه نبود، انسان، هرگز انسان نمی‌شد، شاعر نمی‌شد، نقّاش نمی‌شد، نمی‌رقصید، نمی‌خندید، نمی‌پرید، نمی‌دید.

#آتش_بدون_دود

 

[NASTrr]

اندوهی که از اعماق تفکّر سرچشمه‌نگیرد ، اندوه نیست ، عزای باطل و بی‌اعتباری به‌خاطر سرکوب‌شدن امیال فردی‌ست ؛ و انسان متفکّری که گهگاه گرفتار اندوه نشود ، علیل و ناقص است ؛ دور از دریا ، دور از توفان ، دور از پرواز ، دور از شکفتن روح است…

#آتش_بدون_دود