شعر مجموعه اشعار رند بازاری| فائزه کاکاحاجی کاربر انجمن یک رمان

[faezeh_ka_]

نام من شهره ی یک شهر شده می فهمی؟
وجود من برای پدرم ننگ شده می فهمی؟
قصدم از بی آبرویی ها رسیدن به تو بود
رفتی،جبران حماقت سخت شده می فهمی؟

 

[faezeh_ka_]

نمی شود درد را بر شانه هایم
بگذاری
ماه را از آسمان قرض بگیری
و آسمان را خالی بگذاری
بغض من آواره ی آغوش توست
این چشم ها را
نمی شود
بی خانه بگذاری!​

 

[faezeh_ka_]

از ذات درست، راه درست می روید
از کار درست، پندار درست می روید

 

[faezeh_ka_]

بد اقبال و بد اندیشم
گه با تو ،گه در خویشم
مرا حرف صواب آزار
شبی آشفته در پیش ام
دلی آزرده ام از تو
جنگ را باخته از پیش ام

 

[faezeh_ka_]

شبا هنگام
درد می آید
تو را
فرا می خواند
و
می ستاند
روح زندگی را
سر می رود
از تو
شوق فردا ها
می زند فریاد
در وجودت
آی آدمک
تا کی ، تا کجا؟
درد می نالد
از عمق واژه ها
با تو سر کنم
همیشه صبر کنم
در سر می پیچید
شب ناله ها
در من می بیند
چشم غمگینش
تکه تکه ها
ویرانه ها

 

[faezeh_ka_]

لبخند این دیوانه رادائم از لبش می دزدی
اول زخم می زنی بعد حالش را می پرسی
چو دارایی که فقیری در کوچه انداخته ای
تو رحم نداری جهت شاد شدن می پرسی

 

[faezeh_ka_]

اه من به اندوه رسیده به تو معتادم افسوس که عشقت نمی رسد فریادم

 

[faezeh_ka_]

بین تقدیر و عشق، انتخاب من دیوانگی ست
کین آشنا دیده ام، ترجیح من بیگانگی ست
درد من درد تو نیست،ربط من به تو چیست؟
فکر ما هر دو یکی ، رسم ما بی عاره گی ست!

 

[faezeh_ka_]

چه باران ملال انگیزی
شب بی روز غم انگیزی
تمام من قصد رفتن می کند
نفرین به همچین
شب شور انگیزی
آه از وعده ی دیدار تو و
باری که به دوش تقدیر
افتاده!
آه از پرده دری فرداها
آه از این شب بیم انگیز

 

[faezeh_ka_]

رندی می کند تن طنازش به حال و روز بیمارش
پر از تشویش و آشوب است پر از شوق دیدارش