این رباعی از حکیم عمر خیام نیشابوری، سرشار از نگاه لحظهگرا، نشاطآمیز و خردمندانهی او به زندگی است. خیام برخلاف برخی شاعران که به آینده یا گذشته میاندیشند، روی «حال» و «دم» تکیه دارد. تفسیر بیتبهبیت:
مصراع اول:
«بر چهرهٔ گل، نسیم نوروز خوش است»
نسیم بهاری که بر رخسارهٔ گل میوزد، لذتبخش و خوش است. تصویر باغ و گل و نوروز، نماد طراوت و زندگیست. نکته: نوروز در فرهنگ ایرانی، نماد تجدید حیات است، نه نوحه بر مردگان.
مصراع دوم:
«در صحن چمن، روی دلافروز خوش است»
در میان باغ و چمن، دیدن چهرهٔ دلبری که دل را روشن میکند، خوش است. «روی دلافروز» میتواند معشوق زمینی یا نماد هر زیبایی و شادیِ زودگذر باشد.
مصراع سوم:
«از دی که گذشت، هر چه گویی خوش نیست»
از دیروز...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.