شعر مجموعه اشعار اقلیمِ زار | آذربان شاعر انجمن یک رمان

[Eccedentesiast]

هوالحق

نام مجموعه: اقلیمِ زار
شاعر: آذربان
قالب: رباعی
مقدمه:
رو به خدای من بگو هیچ‌کسی غمم نکرد
چون شب سرد بی‌کسی بر نفسش ستم نکرد
هر چه کشیدم از زمان هیچ دلی خبر نداشت
زخم نهان سینه را هیچ کسی رقم نکرد​

 

[Eccedentesiast]

•| بسم رب العشق |•

ضمن عرض سلام و خوش آمد خدمت شما شاعر محترم؛ لطفاً قبل از شروع تایپ مجموعه اشعار خود، قوانین بخش را مطالعه کنید.
"قوانین بخش اشعار کاربران"
***
پس از ارسال بیست پست در دفتر شعرتان، می‌توانید درخواست نقد بدهید و از دیدگاه دیگر کاربران درباره اشعارتان، آگاه شوید.
"تاپیك درخواست نقد و بررسی اشعار"
***
پس از گذشت بیست پست از دفتر شعرتان، می‌توانید درخواست تگ دهید و از کیفیت اشعار خود...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Eccedentesiast]

***
گر که روی غمم ببر ناجی و همدمم ببر
من وطنم خسته دلم دشمن باطنم ببر
دست مرا بگیر و از این شب بی‌سحر گذر
باقی این شکستگی از دل کوچکم ببر​

 

[Eccedentesiast]

***
حزن مرا به قصد دل حیله و نیرنگ کند
هر شبم از غصه به جان آتش بی‌رنگ کند
درد نهان سینه‌ام سر بزند به قلب و تن
این همه دردِ بی‌امان مردِ دل از سنگ کند​

 

[Eccedentesiast]

***
در ترازوی جهان در ره غم خندیدم
زخم خوردم ز همه باز به دَم خندیدم
هرچه دنیا به دلم درد پیاپی می‌داد
من به تقدیر خود و جور و ستم خندیدم​

 

[Eccedentesiast]

***
شادی بی‌غمم کجا محنت بی‌هَمم کجا
در شب سرد بی‌کسی نور تبسمم کجا
هر چه دویدم از قضا سوی امید و روشنی
باز تمامم از غمش راه ترنمم کجا
​

---

هَم به غم معنا میشه؛ یه جورایی مترادفشه. دیدین میگن طرف کل هم و غمش فلان مسئله‌ست؟ این همونه :)​

 

[Eccedentesiast]

***
دیدم از غصه‌ من همدم من شادان شد
از شکست دل من تا رگ و پی خندان شد
پس دعا می‌کنم ای چرخ اگر قسمت من
غم جاوید بود تا ابدم مهمان شد​

 

[Eccedentesiast]

***
درون سینه‌ام دارم غمی از جنس رسوایی
که می‌سوزد مرا هر شب چو شمعی در شکیبایی
نه همدردی نه همصحبت نه مرهم بر دل بی‌کس
نصیبم گشته از دنیا سکوت و درد و تنهایی​

 

[Eccedentesiast]

***
بوسه غم به دلم زد دل ویرانم سوخت
شعله افتاد به جانم تن بی‌جانم سوخت
روزگاری‌ست که هم‌صحبت غم گشته دلم
آن‌قدر سوختم از غم که غم از جانم سوخت​

 

[Eccedentesiast]

***
غم زیاد است و کسی بر دل من واقف نیست
بر غم کهنه این سینه کسی عارف نیست
هر کسی حال مرا دید گذشت از برِ من
درد من را به جهان هیچ کسی مسرف نیست​