متون و دلنوشته‌ها متون و دلنوشته‌ها | صائب تبريزی

[~•°REZ-FA°•~]

خرسند نیستیم که خامش نشسته‌ایم
ما را دماغ شکر و شکایت نمانده است...
***
اگر تو دامن خود را به دستِ ما ندهی
زِ دست ما نگرفته‌ست کَس گریبان را

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

خانه بر دوش تر از ابر بهاران بودم
لنگر درد تو چون کوه گران کرد مرا
***
به دام زاهدان افتادم از همواری ظاهر
ندانستم نیام تیغ این قوم از عصا باشد

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

می‌توان خواند از جبین باغبان حال چمن
پیشتر از نامه دیدن، رنگ قاصد دیدنی است
***
شکایتی که ز گفتن یکی هزار شود
هزار بار بِه از گفتن است ناگفتن!

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

شب که صحبت به حدیث سر زلف تو گذشت
هر که برخاست زجا، سلسله بر پا برخاست
***
سر به هم آورده دیدم برگ‌های غنچه را
اجتماع دوستان یک‌د‌لم آمد به یاد

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

از دمِ سردِ خزان برگی که می‌افتد به خاک
از جهان بی‌برگ رفتن یاد می‌آید مرا
***
گریه‌ی شادی مرا از وصلِ او محروم کرد
بُرد وسواسِ وضو، وقتِ نماز، از دستِ من

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

هر که آمد در غم آباد جهان، چون گردباد
روزگاری خاک خورد، آخر به هم پیچید و رفت
***
ز خانه‌ی پدری کِی شوند مانعِ فرزند؟
ز ما دریغ ندارد خدا بهشتِ برین را

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما
گردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما
ما خراب از آب شمشیر تغافل گشته‌ایم
می‌توان کردن به گرد دامنی تعمیر ما

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

عذر می خوردن ما روز جزا خواهد خواست
چشم مستی كه به آن توبه شكن بخشيدند
***
نمکدان دو عالم را به دست خود نمک کردم
به چشم خویشتن دیدم که دستِ بی‌نمک دارم...

#صائب_تبریزی

‌‌‌

 

[~•°REZ-FA°•~]

تویی در دیده‌ام چون نور و محرومم ز دیدارت
نمی‌دانم زِ نزدیکی کنم فریاد، یا دوری!
***
ما ازین هستی ده روزه به جان آمده‌ایم
وای بر خضر که زندانی عمر ابدست


#صائب_تبریزی