برگزیده رمان رستاخیز جنون | Ailar.D کاربر انجمن یک رمان

رمان را چگونه ارزیابی می کنید؟

  • عالی

  • خوب

  • متوسط

  • ضعیف


نتایج فقط بعد از شرکت در نظرسنجی قابل رویت است.

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
با نام و یاد خدا
کد رمان: 2158
ناظر رمان: @Faezeh.H

dgfh.jpg

نام رمان: رستاخیز جنون
نام نویسنده: Ailar.D
ژانر: ترسناک، اجتماعی، تراژدی
زاویه دید: یک شخصیت مذکر و یک شخصیت مونث
سطح: برگزیده
خلاصه:
همه چیز در حالتی عادی و آرام بود. زندگی روال همیشگی اش را طی می کرد؛ اما یک لحظه، فقط یک لحظه سرسام آور، چرخه ی زندگیشان را تغییر داد و آن ها را تا عمق تباهی کشاند.
 
آخرین ویرایش

tromprat

مدیر تالار کتاب
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار کتاب
عضویت
4/2/17
ارسال ها
372
امتیاز
21,263









نویسنده ی عزیز، ضمن خوش آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن رمان خود
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید

** قوانین جامع تایپ رمان

نحوه قرار دادن رمان در انجمن برای مطالعه کاربران

و برای پرسش سوالات و اشکالات خود در رابطه با رمان به لینک زیر مراجعه فرمایید
♧♡ تاپیک جامع برای مسایل رمان نویسی ♧♡


درصورت پایان یافتن رمان خود در تاپیک زیر اعلام کنید.
تاپیک جامع اعلام پایان تایپ رمان کاربران**

دوستان عزیز برای سفارش جلد رمان خود بعد از 20 پست در تاپیک زیر اعلام کنید.
♥♥ تاپیک جامع درخواست جلد ♥♥

و برای دریافت جلد خود بعد از تگ شدن به تاپیک زیر مراجعه کنید.
♥♥ تاپیک جامع دریافت جلد ♥♥

به این موضوع هم دقت کنید که وقفه بین پست های رمان حداکثر ۴ هفته است و اگه بیشتر از این باشد به رمان های رها شده منتقل خواهد شد.

لطفا قوانین را رعایت کنید و از نوشتن مسائل باز و خلاف عرف و قوانین انجمن جدا خودداری کنید. ضمنا از کشیدن حروف و تکرار آن ها نیز بپرهیزید.

با تشکر تیم مدیریت یک رمان​
 

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
مقدمه:
در این جاده زخمی و پرپیچ‌وخم اگر خوب بوده ام، بلایای زمانه نمی‌گذارد همچون گذشته مهربان باشم. نه، دیگر آن آدم سابق نیستم، در وحشت‌ها و تاریکی‌ها شیطان شده‌ام!
***
صدای وحشتناک و عجیبی به گوش‌هایم سیلی زد. انقدر وحشتناک بود که کمی به خود لرزیدم. آرام‌آرام نزدیک پنجره شدم که یادم آمد؛ این صدای سگ ماهان است.لعنتی، هنوز به آن عادت نکرده بودم! پنجره را بستم. می‌گویند هر پایاني، آغاز چیز دیگریست. هر مقصدي می‌تواند مبدأیی باشد، هر شکستي مقدمه‌ي پیروزی و مرگ... راستش نمي‌دانم در پس مرگ چه چیزي است. شاید شروع زندگي دیگري باشد و شاید هم...
هر چه که باشد از زندگي‌اي که حال دارم، بهتر است. دم عمیقي گرفتم. نگاه از فضاي وسیع حیاط گرفتم و پنجره را بستم. خانه در سکوتي آزار دهنده فرو رفته بود. به یاد ندارم روزي بوده باشد که سر و صدا خانه را از جا بکند. سکوت و سکوت و سکوت و سکوت و البته تاریکي چیزهایي بودند که همیشه در خانه حکمرانی مي‌کردند! البته گاهي نیز صداي وسایل خانه بلند مي‌شد، درست مثل اینکه کسي بدون این‌که دیده شود، در خانه پرسه بزند.
به سمت آشپزخانه رفتم تا غذاي مورد علاقه ماهان را بپزم. آش رشته غذای مورد علاقه‌اش بود و حداقل هفته‌ای یکبار آن را می‌خورد. صدای تلفن روی میز، در خانه‌ی ساکت طنین انداخت. باعجله به طرف تلفن رفتم و گوشی نقره‌ای رنگش را به گوشم نزدیک کردم:
- بله!
صدای مردانه‌ای جواب داد:
- ترانه، من امشب خونه نمیام. با بچه ها میریم بیرون.
- ولی من...
صدای بوق‌های پشت سر هم، نشانه‌ی بی‌اعتنایی به من و قطع کردن تلفن بود. خیلی از شب‌ها خانه نمی‌آمد و به این شرایط عادت داشتم. به سمت آشپزخانه رفتم و قابلمه قرمز رنگ آش را از روی گاز برداشتم و درون یخچال گذاشتم. وقت‌هایی که تنها بودم میل زیادی به غذا خوردن نداشتم.
 
آخرین ویرایش

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
امشب هم مثل هر شب در و دیوارهای این عمارت همدمم بودند. از بی‌حوصلگی تصمیم گرفتم کانال‌های تلویزیون را تعویض کنم. برای برداشتن کنترل بلند شدم که صدای سگ‌ها از حیاط بلند شد. قطعا کسی پشت در بود. روی فرش کرم رنگ آرام گام برداشتم. آیفون سفید رنگ را به گوم نزدیک کردم:
-کیه؟
صدای نازک دخترانه‌ای از پشت در جواب داد:
- صاحب خونه! مهمون نمی‌خوای؟
سمیرا بود. دوست قدیمی و همدم همیشگیم. دکمه را برای باز کردن در فشردم. به طرف راهروی باریک رفتم و دری که رابط خانه و حیاط بود را باز کردم. از بالکن بزرگی که بعضی از شب های گرم تابستان آنجا می‌خوابیدم گذر کردم. پله‌های مارپیچ مرمری را که تعدادشان بیست تا بود را رد کردم. روزانه چندین بار از اینجا گذر می‌کردم. می‌گویند راه رفتن روی پله ها باعث ساییدگی زانو می‌شود؛ برایم مهم نیست، من روحم ساییده شده! صدای سگ‌ها بلند شد، لعنتی ها جز ماهان با عبور هر کسی پارس می‌کردند. شب بود و حیاط تاریک بود؛ تنها سایه‌ی چند نفر را دیدم که وارد شدند.
- سوپرایز! تولدت مبارک ترانه جون!
در شوک عجیبی به سر می‌بردم. تمام خاطرات دوران دانشگاه و کودکی‌ام که با سمیرا سپری شده بود، در ذهنم مرور شد. چهره‌ی پر شورش نشان از هیجان درونی‌اش می‌داد. همیشه اینگونه بود؛ حتی درغم‌هایش! سمیرا دختری از جنس شور و هیجان بود، دختری که هیچ شباهتی به من نداشت! گاهی اوقات به خاطر پول و خانه‌ای که اکنون از ماهان داشتم، حسودی‌اش می‌شد؛ اما نمی‎دانست به اندازه‌ی هر وجب این عمارت، غم و غصه داشتم.
ناگهان به خودم آمدم و فهمیدم؛ امروز ۱۴ تیر تولدم بود. اینقدر فکرم درگیر بود که حتی تولد خودم را هم به یاد نمی‌آوردم! تازه چشمم به بقیه افتاد. نازی، دوست زمان بچگیم، نامزد سمیرا، درسا و خواهر سمیرا، روژان! با لحن همیشگی‌ام گفتم:
- خیلی ممنونم! باورتون نمیشه، حتی خودمم یادم نبود! راستی، بیاین تو. ماهانم خونه نیست.
 
آخرین ویرایش

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
چشمان سیاه نازی که به تاریکی شب بودند، حالت متعجبی به خود گرفتند.در جوابم اخم کرد و گفت:
- این کجا میره هرشب؟!
در جواب نازی، فقط لبخند غمگینی زدم. وارد عمارت شدیم. نامزد سمیرا، باربد، رو به من گفت:
- ترانه خانم! ما که سعادت نداریم آقا ماهان رو زیارت کنیم!
چشمانم را به چشمان سیاه و براقش دوختم. واقعا که خیلی از سمیرا زیبا تر بود. پوست سفید و قد بلندش و موهای خرماییش او را جذاب تر کرده بود. در جواب او زیر ل**ب به ماهان که باعث خجالتم بود، لعنت فرستادم.
بعد از چند ثانیه سکوت رو به درسا گفتم:
- پس شوهرت، آقا سیاوش کجاست؟
با چشمان بادامی‌اش، نیم نگاهی به من کرد. مانتوی خردلی رنگش را کمی صاف کرد و جواب داد:
- بهش گفتم بیاد، الاناست که سر و کله‌ش پیدا بشه.
نازی نگاهی به کیک کرد و داد زد:
- خاک بر سر وراجتون! کیک رو یادمون رفت!
راست می گفت، اینقدر درگیر صحبت بودیم که همه به کلی کیک را فراموش کردیم. گفتم:
- شما توی آلاچیق بشینید هوا خوبه، من میرم قهوه بیارم.
نگاهی به لباس هیم انداختم؛ بلوز و شلوار بنفش ساده‌ای به تن داشتم. شال؟ شال هم بر سرم نبود!
صدای نازی مرا از نگاه کردن به تیپم باز داشت:
- شما قلیون هم دارید؟
نگاهی به قد کوتاه و اندام چاق نازی انداختم؛ با وجود اینکه خوشتیپ نبود ولی قیافه‌ی با نمکی داشت. چشمان درشت و قهوه‌اش چاشنی صورتش بود. بینی گوشتی و بزرگش هم او را بانمک‌تر می‌کرد. جواب دادم:
- امشب که ماهان نیست، هر کاری می‌خواین انجام بدین.
میخواستم اینطوری حداقل به بدبختی هایم فکر نکنم. ماهان حتی تولد من یادش نبود! اصلا معلوم نبود شب‌ها کجا می‌رود، آن وقت من اجازه خروج از این عمارت خراب شده را نداشتم.
 
آخرین ویرایش

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
من زن ماهان نبودم، من فقط آدم اضافی در زندگی ماهان بودم! آدمی وقتی با عشق به چهره‌ی بی‌رحم ماهان می‌نگریست، او در جواب چشمانش را از من بر می‌داشت. به نظرم درسا خیلی خوشبخت بود؛ با وجود چنین مردی مثل سیاوش مگر کسی به فکر پول هست؟
صدای کلفت و ضخیم روژان، من را از افکارم بیرون کشید.
- ترانه جان، فقط همین سگ ها رو دارین؟
روژان بود دیگر! از وقتی که می‌شناختمش، عاشق سگ بود.
- انتهای حیاط سمت چپ، چند تا دیگه هست. اگه از این کوچولوها می‌خوای، وایسا برات بیارم.
روژان با اشتیاق جواب داد:
- می‌تونم ببینمش؟
لبخندی نثار چشمان سبز رنگش که مثل سمیرا بود، کردم.
- چرا که نه!
با اینکه می‌دانستم ماهان چقدر به آن سگ علاقه داشت؛ ولی برایم هیچ اهمیتی نداشت! ماهان، چقدر از این اسم متنفر بودم! تنها جایی که اجازه رفتن داشتم، سر کار بود. در دانشگاه تدریس می‌کردم و بعضی وقت‌ها هم که حوصله داشته داشتم، سری به بیمارستان و مطبم می‌زدم. به هر حال کار کردن و درمان مردم، برایم سرگرمی بود. جمعدوستانکم را ترک کردم و ببخشیدی زیر ل**ب گفتم. دوباره همان مسیر طولانی را طی کردم. از پله‌ها بالا رفتم وبه سمت اتاق ماهان رفتم. تم آبی- مشکی اتاقش واقعا چشم نواز بود. تختش و کمدش آبی رنگ بودند . تمام اتاق را برای پیدا کردن سگ عزیزش، جک کاویدم.
- بیا اینجا جک!
سگ سفید و کوچک را درآغوش کشیدم، نرم بود و احساس خوبی به من دست داد. صدای بم و مردانه‌ای پشت سرم آمد. سرم را برگرداندم، شوهردرسا، سیاوش بود. با چشمان رنگ قهوه‌اش به من خیره شد و گفت:
‌- ترانه خانم، گفتن بیام کمکتون کنم.
با دستانش، سبیل‌هایش را تاب داد. جواب دادم:
- خوش اومدید! چیزی نیست خودم میارم.
به راستی لحنش چقدر عوض شده!
 
آخرین ویرایش

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
بعد از رفتنش، من هم راه افتادم و قلیان را روی آلاچیق گذاشتم. برای برداشتن جک، سگ ماهان، به عمارت برگشتم. پس از چند دقیقه آن موجود پشمالو و سفید را به دستان روژان سپردم. قلیان را وسط آلاچیق گذاشتم و به همه تعارف کردم. سمیرا با چشمان پر شور و هیجانش پرسید:
- چه طعمیه؟
نگاه هم را از چشمانش به مانتوی آبی رنگش کشیدم،سپس به شلوار جین پاره‌اش چشم دوختم. واقعا نمی‌دانم این شلوارها چه زیبایی دارد؟! جواب دادم:
- همون همیشگی، نعنایی!
همه دایره‌وار نشستیم. باربد آهنگ گذاشت و شروع به رقص کرد. ما هم به تابعیت از او، بلند شدیم. نمی دانم چرا؛ ولی این ها حالم را خوب می‌کردند. صدای در کلون خانه بلند شد. با صدای بلند پرسیدم:
- کس دیگه‌ای باید می‌اومد؟
همه به نشانه ی منفی سر تکان دادند. برای باز کردن در بلند شدم، قفل در را باز کردم. ضربه‌ی شدیدی را روی گونه‌هایم احساس کردم. آخرین چیزی که چشمانم توان دیدنش را داشتند، چشمان خشمگین و قرمزی بود که متعلق به ماهان بود!
چشمانم را باز کردم، روی کاناپه دراز کشیده بودم. نگاهم ناخودآگاه به چهره‌ی زیبای ماهان افتاد. چشمان آبی رنگش، عمیق‌تر از اقیانوس آرام بود. ل**ب های سرخش، سرخ تر از گل سرخ بود؛ اما چه فایده که علاقه‌ای در وجودش پیدا نمی‌شد! با نفرت سرش را به طرف من برگرداند و با لحنی تمسخرآمیز گفت:
- یه شب نبودم، ببین کیا که پاشون تو خونه‌ی من باز نشده! به به، چشمم روشن! قلیون می‌کشید، می‌رقصید، چیز دیگه‌ای خواستید در خدمتم بانو!
نگاهش کردم. با عصبانیت گفتم:
- تو اصلا می‌دونی اونا کی بودن؟ می‌دونی امشب چه شبی بود؟
 
آخرین ویرایش

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
سلام. خوشحال می شم نظراتتون رو راجع به رمانم بدونم. تقدیم نگاه گرمتون.
پاهایش را روی هم انداخت و گفت:
- همون پسرها برام کافی بودن. یک شب نحس که تو پات رو توی این دنیا گذاشتی!
چشمانم از عصبانیت قرمز شده بود. از چشمانم قطره اشکی بر روی گونه‌ام چکید. مگر من چه چیزی از ماهان کمتر داشتم که روز تولدم نحس بود؟ مگر نحسی و خوبی به ثروت انسان‌هاست؟ با صدایی که مخلوطی از بغض و خشم بود فریاد زدم:
- روز تولد من نحسه و مال تو مبارک؟ تو راجع به من چی فکر می‌کنی؟ اصلا می‌دونی اونا کی بودن؟ باربد و امیر...
جلو آمد و دستش را روی ل**ب هایم گذاشت. با همان لحن تمسخر آمیزش گفت:
- اسماشونم که می‌دونی! راستی جک کجاست؟ دلم براش تنگ شده! آهان یادم اومد، دست اون دختره دیدمش! سگ من دست اون دختره‌ی بی‌ریخت بود. خب تعجبی هم نداره که آدم بی‌ریخت دوستای بی‌ریختی هم داره دیگه، این طور نیست؟!
چطور می‌توانست اینقدر بی‌رحم و سنگدل باشد؟ چطور می‌توانستم این همه مسخره شدن را تحمل کنم؟ یادم آمد که من فقط جک را برای بازی کردن به روژان دادم. به ماهان رو کردم و بریده بریده گفتم:
- ماهان باور کن... جک رو روژان واسه... واسه بازی خواست. ازش می‌گیرمش.
ماهان ادامه داد:
- امشب حالم خیلی خوبه! حوصله جر و بحث با تو رو ندارم. میرم بخوابم، فردا هم روز خداست!
تمام حرف‌هایش مثل تیغ درون قلبم فرو می‌رفت. انگار که من برای ماهان هیچ ارزشی نداشتم! انگار که ماهان به اجبار من، با من ازدواج کرده بود!
صدای فریاد های پی در پی ماهان، من را از خواب سنگین شبانه ام بیدار کرد. با عجله به سمت اتاقش دویدم، کنار تختش نشستم و با دستانم موهای لطیفش را نوازش کردم. در پی فریاد هایش می گفت:
- لعنت به تو ترانه! لعنت به تو! چرا؟ چطور دلت اومد...
 
آخرین ویرایش

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
مرسی از نظراتتون واقعا برای ادامه ش بهم روحیه داد. تقدیم نگاه پر مهرتون
برایم عادی شده بود. من وسیله ای برای خالی کردن خشم ماهان و شنونده ی بد و بیراه هایش بودم. بالاخره کاسه ی صبرم لبریز شد و بلند گفتم:
- ماهان جان! بیدار شو باز داری کابوس می بینی!
ماهان سرش را به طرفین تکان داد و چشمان آبی رنگش را به چشمان من دوخت:
- می دونی ترانه، با همه ی بدی هات و تلخی هات، چشمان عسلی ات از عسل هم شیرین تره! ‌می دونی چیه؟ من عاشق این چشمای شیرین شدم، بدون اینکه بدونم پشت این شیرینی، یه تلخی وجود داره که حتی از زهر مارم تلخ تره.
سکوت کردم. ماهان مثل باروتی است که منتظر یه جرقه هست.
ماهان دستان سفیدش را داخل موهای ابریشمی اش برد و گفت:
- کابوس دیدم؛ توی کابوسم ما بچه دار شده بودیم.
جواب دادم:
-‌ این که کابوس نیست.
دستش را به علامت سکوت روی ل**ب هاش گذاشت و ادامه داد:
- تو اون بچه رو بغل کردی، خیلی راحت و بدون هیچ آزاری؛ ولی وقتی من بغلش کردم، دست های کوچولوش رو دور گردنم حلقه کرد. احساس خفگی بهم دست داد. بعد کم کم فشار هاش را بیشتر کرد. نمی تونستم نفس بکشم. تو هم فقط نگاه می کردی و می خندیدی! اه... ترانه تو حتی از توی خواب هم دست از سرم بر نمی داری لعنتی! تو... تو مانع شدی که من و ناز...
حرفش را ادامه نداد. در عوض بحث را به میل خودش تغییر داد و گفت:
- من فردا تا شب خونه نیستم، بهت هم اعتماد ندارم. برو خونه مامانت.
نگاهم را از چشمانش گرفتم. نمی خواستم بیشتر از این در نگاهش غرق شوم. سرم را به صورتش نزدیک کردم و بو*س*ه ای بر گونه اش کاشتم. من عاشق ماهان بودم؛ اما نمی‌فهمید.
 
آخرین ویرایش

Zahnarzt

مدیر آزمایشی ترجمه
عضو کادر مدیریت
مدیر آزمایشی
عضویت
3/18/19
ارسال ها
479
امتیاز
21,583
لطفا نظراتتون رو توی پروفایلم بهم بگید. شب تون پر ستاره!
در حالی که از اتاق خارج می‌شدم، صدای زنگ تلفن ماهان من را سرجایم متوقف کرد. دوست داشتم بدانم چه کسی این موقع شب به زنگ می‌زند. ماهان با صدای سرشار از شادی جواب داد:
- سلام عزیزم. تو خوبی؟ دلم برات تنگ شده، فردا می‌فرستمش بره خودمون...
متوجه حضور من شد. با عصبانیت با انگشت اشاره اش به من فهماند که خارج شوم.
با قدم ها محکم، وارد اتاق خودم شدم. ماهان حتی حاضر نشده بود با من در یک اتاق باشد. روی تخت سفید رنگم دراز کشیدم. به سقف اتاق خیره شدم؛ زلزله پارسال چند ترک روی دیوارهای بنفش ایجاد کرده بود. از این می‌ترسیدم که ماهان، عاشق کس دیگری باشد. صدای نجوا گونه ای رشته‌ی افکارم را پاره کرد. با دقت بیشتری به نجواها گوش فرا سپردم؛ اسم من را می خواند! صدای نجوا های زنی بود، با صدایی خسته. با صدایی لرزان که تلاش بر گفتن اسم ترانه داشت. پاهایم سرد شدند؛ کم کم سرما از پاهایم به تمام وجودم رخنه کرد. نجوا بلند تر و بلند تر می‌شد. چشمانم را در اطراف اتاق به حرکت در آوردم؛ چیزی جز کمد سفید لباس هایم، توجه من را به خود جلب نکرد. آرام گفتم:
- کی هستی؟
صدایی جواب نداد. این اتفاق را به تصورات و خیالاتم گرفتم. به سمت چپ دراز کشیدم و برای خوابیدن تلاش کردم. چشمانم گرم خواب شده بود که صدای سگ های درون حیاط، مانع از خوابیدنم شد. به طرف پنجره اتاق رفتم. پرده‌ی گلبهی و را کنار زدم و پنجره را باز کردم. نسیم خنک شامگاهی صورتم را نوازش کرد. صدای نجواگونه باز شروع شد؛ با این تفاوت که دیگر صدا، نام من را نمی خواند. اسم ماهان در گوشم نجوا می‌شد. در پاسخ نجوا ها گفتم:
- ترانه؟
چند لحظه سکوت بر اتاق من حکمفرما بود. دوباره صدا شروع شد:
- ماهان...ماهان...ماهان.
 
آخرین ویرایش

موضوعات مشابه


بالا