این دیگه مال خود خودِته مَثل هَمون رو اول
قرارمون شمال رادیو دریا لب ساحِل سَنگی میبینمت
بیخیالش شو اگه رو به ما هَمه ی دَرا بَسته شد
قلب پاکتو که کسی غِیر مَن نِمیدونه قدرشو
دیوونه چرا انقدر خوبی یکَم ازم خَسته شو
دِلم تنگه خُب دوباره پَنج صُبح مَنو تو رادیو دریا و رَقص موج
بزنه نَبض شُل بگیرم دَستتو تو چشات یه لَحظه قفل
نزنیم جوش فردارو کارا باشه واسه شَنبه صُبح
یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نِشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادَس
نه نِمیریم راهو با تَرس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حرف خیالت جَمع مَن هواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نَفره تو امیدی مَن ناخدا ام
بذار بهت بگم ته جَریانو قهر کنی میام دَم دَر با گل
تا اون روزی که کنارت باشم کسی نِمیذاره سَر به سر با تو
بذار بهت بگم ته جَریانو قهر کنی میام دَم دَر با گل
تا اون روزی که کنارت باشم کسی نِمیذاره سَر به سر با تو
تو خَط قرمز مَنی میشه رو تو رَد بدم میریم بیرون بگیر روتو سَمت مَن
به نظر هَمه جدی ام فَقط خودِت میدونی چقدر لوس و بَچه ام
میشه نَفس بکشم شبا بوتو مَست بشم انقدر باز کنم گره های موتو خَسته شم
این رابطه رو مواظبشم واسه هَمین فقط روی توئه روز و شب چشم
بیا سَرتو رو شونم دوباره بذار و بدون هیشکی نی قابل مقایسه با تو
چشات بهم ریخت هَمه ی مُعادله هامو بگو توی دُنیا دیدی کجا مثل مارو
میخوام یه حَرفی بزنم بهت شاید به نَظرت باشه مَسخره
وَلی تجربه ی هَمه چیز با تو یه جوریه انگار بار اوله
تو چجوری کافی بودی وَقتی هَمه چی واسه مَن کمه
تو چجوری قانِعم کردی وَقتی مَن بودم شاکی از هَمه
بزن بریم چال کنیم باطل مَرگیا رو با هَمدیگه لب ساحِل سَنگی
ما دوتا ناو جَنگیم بده بره هَمه فاز مَنفیا رو
با تو هیچی تکراری نی انگار هَمو میشناسیم از چهل سالی پیش
اصلا مُهم نی کی پا شدیم کی خوابیدیم دیگه
فقط مُهم اینه یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادس
نه نِمیریم راهو با ترس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حَرف
خیالت جَمع مَن هَواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نفره تو امیدی مَن
یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادس
نه نِمیریم راهو با ترس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حرف
خیالت جَمع مَن هَواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نفره تو امیدی مَن ناخدا ام
تو دَقیقا تایپ مَنی سَر سَنگین مُثبته وایبت ولی
میای کنارم میشینی تو یه جَمع جدید
ترجیح میدی رُژ لب لایت بزنی
هِی نِمیاد تکست به گوشیت نه خَندس روی فیس موشیت
لازم نی حَواسم باشه با کی حَرف میزنی لازم نی بگم چه لباسیو کی بپوشی
صورتتو میگیرم تو دَستام هِی میخوره بهم نوک بینیامون
باید کلی عَکس بگیریم که نِگاشون کنیم موقع پیریامون
باید با مَن زندگی کنی تا آخرش هَمین مُدلی بی قانون
باید وَقتی مَست و پاره ام کنار مَن تو بشینی آروم
میدونی چرا یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادس
نه نِمیریم راهو با ترس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حرف
خیالت جَمع من هواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نَفره تو امیدی مَن ناخدا ام
قرارمون شمال رادیو دریا لب ساحِل سَنگی میبینمت
بیخیالش شو اگه رو به ما هَمه ی دَرا بَسته شد
قلب پاکتو که کسی غِیر مَن نِمیدونه قدرشو
دیوونه چرا انقدر خوبی یکَم ازم خَسته شو
دِلم تنگه خُب دوباره پَنج صُبح مَنو تو رادیو دریا و رَقص موج
بزنه نَبض شُل بگیرم دَستتو تو چشات یه لَحظه قفل
نزنیم جوش فردارو کارا باشه واسه شَنبه صُبح
یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نِشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادَس
نه نِمیریم راهو با تَرس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حرف خیالت جَمع مَن هواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نَفره تو امیدی مَن ناخدا ام
بذار بهت بگم ته جَریانو قهر کنی میام دَم دَر با گل
تا اون روزی که کنارت باشم کسی نِمیذاره سَر به سر با تو
بذار بهت بگم ته جَریانو قهر کنی میام دَم دَر با گل
تا اون روزی که کنارت باشم کسی نِمیذاره سَر به سر با تو
تو خَط قرمز مَنی میشه رو تو رَد بدم میریم بیرون بگیر روتو سَمت مَن
به نظر هَمه جدی ام فَقط خودِت میدونی چقدر لوس و بَچه ام
میشه نَفس بکشم شبا بوتو مَست بشم انقدر باز کنم گره های موتو خَسته شم
این رابطه رو مواظبشم واسه هَمین فقط روی توئه روز و شب چشم
بیا سَرتو رو شونم دوباره بذار و بدون هیشکی نی قابل مقایسه با تو
چشات بهم ریخت هَمه ی مُعادله هامو بگو توی دُنیا دیدی کجا مثل مارو
میخوام یه حَرفی بزنم بهت شاید به نَظرت باشه مَسخره
وَلی تجربه ی هَمه چیز با تو یه جوریه انگار بار اوله
تو چجوری کافی بودی وَقتی هَمه چی واسه مَن کمه
تو چجوری قانِعم کردی وَقتی مَن بودم شاکی از هَمه
بزن بریم چال کنیم باطل مَرگیا رو با هَمدیگه لب ساحِل سَنگی
ما دوتا ناو جَنگیم بده بره هَمه فاز مَنفیا رو
با تو هیچی تکراری نی انگار هَمو میشناسیم از چهل سالی پیش
اصلا مُهم نی کی پا شدیم کی خوابیدیم دیگه
فقط مُهم اینه یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادس
نه نِمیریم راهو با ترس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حَرف
خیالت جَمع مَن هَواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نفره تو امیدی مَن
یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادس
نه نِمیریم راهو با ترس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حرف
خیالت جَمع مَن هَواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نفره تو امیدی مَن ناخدا ام
تو دَقیقا تایپ مَنی سَر سَنگین مُثبته وایبت ولی
میای کنارم میشینی تو یه جَمع جدید
ترجیح میدی رُژ لب لایت بزنی
هِی نِمیاد تکست به گوشیت نه خَندس روی فیس موشیت
لازم نی حَواسم باشه با کی حَرف میزنی لازم نی بگم چه لباسیو کی بپوشی
صورتتو میگیرم تو دَستام هِی میخوره بهم نوک بینیامون
باید کلی عَکس بگیریم که نِگاشون کنیم موقع پیریامون
باید با مَن زندگی کنی تا آخرش هَمین مُدلی بی قانون
باید وَقتی مَست و پاره ام کنار مَن تو بشینی آروم
میدونی چرا یه چی بین ما دوتا هَست که صاف و سادست
بهم نشون میدی ماهو با دَست چشای تو خارق العادس
نه نِمیریم راهو با ترس بذار هَمه بزنن از ما دوتا حرف
خیالت جَمع من هواتو دارم
تا وَقتی که تو این قایق دو نَفره تو امیدی مَن ناخدا ام

که پیشونیم خط افتاده موهام کم پشت خسته شدن همه دوستام از فحش
شدی یه آدم چرت قفلی که تف به این زندگی دلم حرفاشو بهت که گفت تو هم یه چیزی بگو
بگو نمیتونه هیچی به زور جدا کنه دیگه تو رو ازم
جون هرکی دوست داری یه چیزی بگو
یه چیزی بگو بزار قانع شم تا نتونم جلوی رفتنت مانع شم
مگه نمیبینی چقد خراب و داغونم تو این اوضاع منو تنها نزار خواهشا
بگو چرا داری میری آخه به چه قیمتی کیه که مثل من رو تو بتونه بشه غیرتی
یا با تو تا بکنه تو هر شرایط بدی اونوقت توی بی معرفت حتی جوابشو ندی
د یه چیزی بگو چرا حرف نمیزنی چرا فاصله میگیری به من دست نمیزنی
چرا همیشه همه جا تو رو باید ببینم
مگه نمیگفتی که دیگه هرز نمیپری
دیگه صدام تو رو زده بسه رفتنی شو بیخیال منه خل و بد سرد عصبی شو
بدون هرکسی که دورو ور منه عوضی شد
کاش این حس بین تو و من یه ذره عوض میشد
نیستس تا ببینی که از همه چی خسته شدم قیافمو ببین چقد شکسته شدم
چقد سختی کشیدم چقد ضربه خوردم وقتی فهمیدم رفتارت با من سرده مردم
چه شبایی که تا صبح بیداری کشیدم ناخن های عصبی که روی دیوار میکشیدم
بازم آرومم نمیکرد روم تاثیری نداشت فکر میکردم عزیز تر از خودم کسی نی برات
ببین چی کار کردی با من لامصب هر شب کارم شده گریه یا مستم
تو اوج دوستی چطور ولم کردی وقتی مشکلی نبود بین ما اصلا
تو یه دو رویی یه آدم پست شدی یه کسی که با همه هست
باشه هرجوری میخوای تا کن منم این کاراتو یادمه پس
تو میدونستی که چیه درد من تو میدونستی بدبختیمون چیه حرف بزن
بگو چرا با من انقده سردی بگو لعنتی اون کیه بعد من
دیگه صبحا کنار تو چشم وا نمیکنم دیگه اعتمادی به این عشقا نمیکنم
کسی رم نمیخوام که بهم توجهی کنه همه که مثل تو منو اشباع نمیکنن
همه که مثل تو با من خوب تا نمیکنن منو از ته دل از اون بوسا نمیکنن
یا اون روزا که میبرم از هر کس و ناکسی خودشونو توی دلم اینقد زود جا نمیکنن
دیگه شبا نمیام پشت خطی خوشحالم که کنار اون خوشبختی
خوشحالم که یه حساب سوا روش کردی و بخاطر اون منو فراموش کردی
دیگه صدام تو رو زده بسه رفتنی شو بیخیال منه خل و بد سرد عصبی شو
بدون هرکسی که دورو ور منه عوضی شد
کاش این حس بین تو و من یه ذره عوض میشد
دلم حرفاشو گفت تو هم یه چیزی بگو بگو نمیتونه هیچی به زور
جدا کنه تو رو ازم جون هر کی دوس داری یه چیزی بگو
یه چیزی بگو