نتایح جستجو

و زندگی آنقدر کوچک شد تا در چاله‌ای که بارها از آن پریده بودیم افتادیم - گروس عبدالملکیان

پس زندگی همین قدر بود؟ برفی که سال‌ها بیاید و ننشیند؟

چشمت پرنور. شب تو هم بخیر.

اوهوم.. خوبی کتاب خوندن همینه. حرفا هیچ عجله ای برای فهمیده شدن ندارن.. اینم ایده‌ی خوبیه. پس هر وقت خواستی بگو. دیگه دو شد. شبت بخیر واقعی

اون دیالوگ اولین برخوردم با درویش بود. حس می‌کنم منم قراره دوستش داشته باشم. ولی یه ذره یواش می‌گیرم حرفاشو. مثلا روز بعد. هفت کور هستن توی داستان. ولی نمی‌دونم کدوم بخش منظورته. خب خوبه. نیتم هم همین بوده.. ولی بازم ناراحتم که نامتناهی نیست. منم همین‌طووور خلاصه اسفند دود کن برای خودت.

کسی چه می‌داند، شاید روح حافظو تسخیر کردم مجبورش کردم برام خدمت کنه 😔

حتماااا تا اینجا دوستش داشتم.. چند شبه قبل از خواب چند صفحه می‌خونم،‌ پس خیلی سریع پیش نمیرم. اینطوریه که در طول روز یهو رندوم یاد تیکه‌های مختلفش میوفتم و بهش فکر می‌کنم. مثل اون حرف درویش. از این جهت دوستش دارم، خوندن کتاب‌های اینطوری خوش می‌گذره. پرنور. خب کاش حداقل بیشتر می‌نوشتم ذخیره...

البته که تو گفتی.. چون تو گفتی دارم می‌خونم. بقیه‌شون رو هم می‌خونم یواش یواش. خب پس خوبه. پیشاپیش خسته نباشی. فردا که سبکی استراحت و چایی یادت نره. هیحیییی اتفاقا این چند روز داشتم فکر می کردم آیا بازم از بطری چیزی باز کردی یا نه. ولی روم نشد بپرسم ازت. چی نوشته بود؟ امروز کلا روز ساکتی بود...

امیدوارم هر چه زودتر تلگرام وصل بشه و مجبور به خرید اشتراک نباشم دیگه. من بیشتر خوشحالم که برام فرستادی. بازم کلییی مرسی

کاش ری‌اکشن گریه داشتیم. می‌خوام گریه بدم ولی سد نیستم که ری‌اکشن سد بدم. متین اینطوریه که من میگم دارم زنده می‌مونم منو نازی نازی می‌کنه:loudly-crying-face::loudly-crying-face: تو خودت چرا بیداری؟ ساعت یکه

اوهوم اوهوم

اول فکر کردم رهاست. سلام بهت. اول از همه خیلی کار خوبی کردی و خوشحالم کردی با پیامت. توگوش؟ بعد من رفتم پول اشتراک ملودیفای دادم. حتما باید از این بند بیشتر گوش بدم.. این یه دونه یه وایب خاصی داشت (درست مثل همه‌‌ی چیزهایی که تو می‌فرستی) همزمان هم جدید بود، هم آشنا. یه‌‌طوری که انگار قبلا...