دنباله دار [ چیزهایی که تجربه کردید... ]

["حیدار]

هدف استارتر از زدن این تاپیک هنوز مشخص نیست
شاید می خواهد از تجربه‌هایتان بر علیه‌تان استفاده کند.

فسادکاری هایتان را رو کنید
چه به طور مستقیم و شجاعانه،
چه از طریق ناشناس:
-لینک ناشناس-

اشکال نداره از تجربه های خوبتان هم بگید، به هر حال انسان گاهی کارهای درست هم انجام میده.

​

 

["حیدار]

ـــــــــــــــ
دوستت هنوز زنده است؟
از مسواکت استفاده می کرد این قدر ناراحت نمی شدم

 

["حیدار]

تجربه ارتباط زیاد و اجتماعی افراطی

من از بچگی در مرکز پر رفت و آمد ترین خانه دنیا بودم و فکر کنم همین اتفاق باعث شد که آدم خیلی اجتماعی بار بیام
شما فکر کن می رفتم شهر از یکی پای مرغ هم می گرفتم باهاش رفیق می شدم و خلاصه همینطور دایره ارتباطاتم بیشتر و بیشتر می شد
طوری که هرکاری می کردم برای آنها، جز زندگی کردن برای خودم
نه می تونستم برای خانوادم وقت بگذارم و نه خودم و کارهام
تا اینکه همین چند مدت پیش از یکی دو سال پیش، تصمیم گرفتم این همه دوست که نه مفید بودند و نه دوای زخمی بودند، پایان بدم و اینطور تمرکزم روی زندگیم بیشتر کنم
واقعیت همین که اگر کنترلی روی دوستانت و خودت نداشته باشی از همه چیز عقب میمانی
حالا این هم بگم هر کاری کردم یا خیلی زیاد بود یا خیلی کم، حد وسط ندارم انگار
الان...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

["حیدار]

تجربه فعالیت در انجمن های نویسندگی

شاید بشه کفت یکی از دلایلی که باعث شد بنویسم و یا کتاب بخوانم انجمن نویسندگی بود
اولین جایی که عضو شدم، همین انجمن بود و آن موقع من خیلی از نوشتن و این ها سر رشته نداشتم
در اصل نیتم همان برقراری روابط دوستانه و خبیثانه بود
اما بعد یک مدت چون به هر حال تجربه های زیادی داشتم و چیزهای زیادی دیده و شنیده بودم، گفتم نوشتن را امتحان کنم
اگر اشتباه نکنم اولین رمانم هم اسمش "مغول، دلباخت" بود که @mehrabi83 بهتر از من دربارش می داند
و اینطور شد که من بیشتر وقتم روی حرف زدن با بچه های انجمن که حالا بیشتر از دو سه نفرشون باقی نمانده از آن دوران، بگذارم و به قولی...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

["حیدار]

ـــــــــــــــــ
نصیحت به درد بخوری ندارم که خدمتتان عرض کنم اما
تنهایی را به گروهی که به آن تعلق ندارید، ترجیح بدهید

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

خب عنوان این تاپیک زیبا: چیزهایی که تجربه کرداید...
بدون شک همگی اتفاق های خوب وشیرینی هم در دنیای مجازی تجربه کردیم،؛ یکی از تجربه های شیرینمو به اشتراک میزارم
ـــــــــــــــــــــ
رمانی رو دنبال میکردم که نویسنده دختری بود خوش اخلاق، خصوصی داشتیم ومیدونستم رمانش بر اساس واقعیته و او باشجاعت تمام از زندگی واقعی خودش قلم زده...
شخصیت اصلی داستان خودش بود که اتفاقای زیاد وتلخی باعث اقدام به خودکشی شده بود ویک جوان غریبه بطور تصادفی نجاتش داده بود و شد ناجی و یک رفیق صمیمی بدون احساسات خاص واسش. واما تجربه ی شیرین وبیاد ماندنی ام، روزی که نویسنده، شخصیت واقعی رمان، همین مرد جوان رو به انجمن آورد کلی طرفداراش در انجمن، ذوق داشتن جیغ شادی میکشیدن، سوال...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

@Nina♡
ــــ
تجربه ای که از اتفاق بالا بدست آوردم این بود:
درحقیقت همه ی شما دوستان خوب میدونید اون نویسنده ی خوش ذوق واون شخصیت اصلی وواقعی رمان فقط، تایپ طرفدارانشو میدید ومیخوند؛ نه صدای جیغ وشادی اونهارومیشنید نه چهره ایولی با نوشتن این جملات که گوشام کرشد خودتون رو کنترل کنید فقط میخواست به طرفدارانش وکاربران بگه اونقدر حستون قویه میبینمتون میشنوم صداتون رو. واین نهایت احترام وشخصیت یک انسان در فضای مجازیه...
این پیام رو میده که میدونم یک انسان باتمام وجودش تایپ میکنه نه یک رباط. ☆♡✓

 

["حیدار]

عشق تنها دلیل برای ماندن با کسی نیست.
با اینحال آنچه آدم را پیر می‌کند نگاه به گذشته و حسرت فرصت‌های از دست رفته است.
حساب و کتاب روزهای گذشته آدم را زود پیر می‌کند.
امیدوارم چیزهای زیادی را از دست نداده باشید و بتوانید دوباره سرپا شوید.
میگن عشق، آدم را کور می‌کند. شما از همان ابتدا می‌دانستید روانیه ولی با این حال ماندید باهاش.