- تاریخ ثبتنام
- 10/5/21
- ارسالیها
- 1,359
- پسندها
- 44,688
- امتیازها
- 60,573
- مدالها
- 33
- نویسنده موضوع
- #1
مجسمهسازی با موم و آنزیم، خوردگی انتخابی به جای تراشیدن
مجسمهسازی همیشه درباره اضافه کردن یا برداشتن ماده بوده. در مجسمهسازی سنتی، تو با اسکنه و قلم مواد را برمیداری یا با گل و گچ به فرم اضافه میکنی. در هر دو حالت، تو هستی که تصمیم میگیری کجا برش بزنی و کجا اضافه کنی. ابزار دست تو است و هر حرکت قابل پیشبینی. ولی اینجا همه چیز فرق میکند. دیگر تو با ابزار مکانیکی کار نمیکنی. با یک فرآیند شیمیایی-زیستی طرفی که ماده را از درون میخورد و شکل میدهد، بدون اینکه تو حتی یک بار اسکنه به دست بگیری. این تکنیک را من "مجسمهسازی منفی" مینامم، چون نتیجه نه از تراشیدن که از خورده شدن به دست میآید.
ماده اصلی موم است. نه هر مومی. موم پارافین خالص خیلی ساده است و آنزیم...
مجسمهسازی همیشه درباره اضافه کردن یا برداشتن ماده بوده. در مجسمهسازی سنتی، تو با اسکنه و قلم مواد را برمیداری یا با گل و گچ به فرم اضافه میکنی. در هر دو حالت، تو هستی که تصمیم میگیری کجا برش بزنی و کجا اضافه کنی. ابزار دست تو است و هر حرکت قابل پیشبینی. ولی اینجا همه چیز فرق میکند. دیگر تو با ابزار مکانیکی کار نمیکنی. با یک فرآیند شیمیایی-زیستی طرفی که ماده را از درون میخورد و شکل میدهد، بدون اینکه تو حتی یک بار اسکنه به دست بگیری. این تکنیک را من "مجسمهسازی منفی" مینامم، چون نتیجه نه از تراشیدن که از خورده شدن به دست میآید.
ماده اصلی موم است. نه هر مومی. موم پارافین خالص خیلی ساده است و آنزیم...
