جادو جادو | جادوی دارانی بودایی – چین

[سَنا]

توضیح :

راهبان بودایی نوعی جادوی کلامی داشتند به نام دارانی (که از سانسکریت گرفته شده).
این فقط خواندن نبود – مراسم خاصی داشت: ابتدا راهب هفت بار خودش را با آب گلاب و زعفران می‌شست. بعد رو به مشرق می‌نشست و متن دارانی را با صدای بلند می‌خواند.

نکته جادویی در این بود که صدای خواندن، انرژی شفابخش را به بیمار منتقل می‌کرد. در نسخه پیشرفته‌تر، راهب طلسم را روی کاغذ می‌نوشت، آن را می‌سوزاند، خاکسترش را در آب حل می‌کرد و به بیمار می‌داد تا بنوشد. معروف‌ترین دارانی چینی «دروازه جادویی بزرگ» (Da Sui Qiu) نام داشت و اعتقاد داشتند اگر ۲۱ بار خوانده شود، هر بیماری را درمان می‌کند.


منبع: کتاب بدن طلسم‌شده: طلسم‌ها و تخیل آیینی در بودیسم چین قرون وسطی