فناوری - نجوم برخورد راه شیری و آندرومدا؛ بزرگ‌ترین تصادف کیهانی که هرگز نخواهیم دید

[ARENA☆]

برخورد راه شیری و آندرومدا؛ بزرگ‌ترین تصادف کیهانی که هرگز نخواهیم دید​

دانشمندان شانس برخورد کهکشان راه شیری و آندرومدا را ۵۰درصد محاسبه می‌کنند؛ ابرتصادفی در آینده دور که ساختار کیهان و سیاه‌چاله‌ها را دگرگون خواهد کرد.

برخورد کهکشان‌ها یکی از هیجان‌انگیزترین و در عین حال هولناک‌ترین سناریوهای پیش‌روی جهان هستی است. کهکشان راه شیری و نزدیک‌ترین همسایه‌ی بزرگ آن، یعنی آندرومدا، در مسیر ابرتصادفی کیهانی قرار دارند؛ رویدادی که آینده‌ی منظومه شمسی را هم تحت تأثیر قرار خواهد داد.
ستاره‌شناسان در سال ۲۰۱۲ با تکیه بر داده‌های تلسکوپ...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ARENA☆]

فرآیند برخوردی ممکن است صدها میلیون سال زمان ببرد
سرعت نزدیکی کهکشان راه شیری و آندرومدا در زمان برخورد نزدیک به یک میلیون کیلومتر بر ساعت تخمین زده شده است که در ابعاد انسانی باورنکردنی است، اما در مقیاس کیهانی بسیار ناچیز به نظر می‌رسد. هر دو کهکشان دیسکی به پهنای بیش از ۱۰۰هزار سال نوری دارند؛ بنابراین فرآیند برخوردی با سرعت یک میلیون کیلومتر بر ساعت ممکن است صدها میلیون سال زمان ببرد.
اما پیامدهای رویداد تا میلیاردها سال در کهکشان تازه ادغام‌شده طنین‌انداز خواهد شد. جرم آندرومدا ۱٫۵ تریلیون برابر و جرم راه شیری حدود ۸۰۰ میلیارد برابر خورشید تخمین زده می‌شود. این جرم عظیم، نیروی گرانش فوق‌العاده‌ای میان آن‌ها ایجاد می‌کند. گستردگی ابعاد این دو کهکشان باعث می‌شود رفتار گرانشی...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ARENA☆]

در نهایت، نیروی کشندی ساختار منظم هر دو کهکشان را دستخوش تغییرات بنیادی می‌کند. با نزدیک‌شدن لبه‌ها، ستاره‌ها، گازها و غبارهای میان‌ستاره‌ای مثل آب‌نبات تافی کش می‌آیند. این جریان‌های کشیده‌شده در فضا، ساختارهای عظیمی به نام دم‌های کشندی را شکل می‌دهند.

شبیه‌سازی رایانه‌ای از مراحل اولیه ادغام دو کهکشان مارپیچی؛ در این مرحله، نیروی کشندی گرانش باعث تغییر شکل ساختار منظم کهکشان‌ها و ایجاد جریان‌های کشیده‌ای از ستاره‌ها و گاز به نام «دم‌های جزرومدی» می‌شود.
عکاس: Nazarii Neshcherenskyi / Getty Images
تصور عمومی از رویداد تصادف کیهانی، شبیه به...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ARENA☆]

احتمال تصادف فیزیکی ستاره‌ها با یکدیگر نیز به دلیل فواصل نجومی میان آن‌ها بسیار اندک است. قطر یک ستاره‌ی معمولی حدود یک میلیون کیلومتر است، در حالی که فاصله‌ی میان ستاره‌ها در منظومه‌ی خورشیدی ما به‌طور میانگین حدود چهار سال نوری یا ۴۰ تریلیون کیلومتر است. ستاره‌ای متوسط در مجاورت ما، یک چهل‌میلیونیم اندازه‌ی فاصله خود از نزدیک‌ترین همسایه‌اش را دارد و این هدف کوچک، شانس برخورد را نزدیک به صفر می‌کند.

تراکم ستاره‌ای در هسته‌ی کهکشان‌ها، برخلاف حومه‌ی آرام آن‌ها، بسیار بالا است. برخورد ستاره‌ها در مناطق مرکزی، آتش‌بازی‌های آشفته و انفجارهای عظیمی را رقم می‌زند. سیستم ستاره‌ای چشم‌نواز V838 تک‌شاخ یکی از نمونه‌های ثبت‌شده از این دست برخوردهای کیهانی است.

ابرهای گسترده‌ی گاز و غبار برخلاف...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ARENA☆]

سقوط گازهای آشفته به درون مدارهای دو سیاه‌چاله، قرص‌های برافزایشی (ساختارهایی دیسک‌مانند و چرخان از گاز) فوق‌العاده داغ و درخشانی ایجاد می‌کند. این فرآیند، هسته‌های کهکشانی را فعال می‌سازد و پرتوهای پرانرژی و خطرناکی ساطع می‌کند که فوران‌های ستاره‌زایی قبلی در برابر آن مانند آفتاب‌سوختگی ملایم و ناچیز خواهند بود.

ادغام نهایی دو سیاه‌چاله‌ی غول‌پیکر چند میلیارد سال پس از برخورد اولیه رخ می‌دهد. این پیوند بزرگ، امواج گرانشی شدیدی آزاد می‌کند که انرژی آن با مجموع انرژی تمام ستاره‌های جهان مشاهده‌پذیر برابری می‌کند و با ایجاد نوسان در بافت فضا و زمان، محیط پیرامون را دگرگون می‌سازد.

اما خبر خوش اینکه نابودشدن پیش‌دستانه‌ی زمین و خورشید، مانع از درک فاجعه توسط انسان می‌شود. خورشید تا هشت...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.