این شعرو تقدیم میکنم به ...

[Anoosh.]

دراین زندان می پوسم
کسی زانسوی دیواربلند آن مرا برخود نمی خواند
کسی حالم نمی جوید.
نمیدانم میان من وآن دنیای بیرون فقط دیواریست حایل
ویا تنهایی مشتی است محکم دررا برروی من سخت می بندد.
بیائید مراازمیان میله های تنگ این زندان رها سازید
شاعر علی عباسی

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

درین سرای بی کسی، کسی به در نمی زند
به دشتِ پُرملال ما پرنده پَر نمی زند
یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کُند
کسی به کوچه سارِ شب درِ سحر نمی زند
نشسته ام در انتظارِ این غبارِ بی سوار
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند
گذرگهی است پُر ستم که اندر او به غیر غم
یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند
دل خراب من دگر خراب تر نمی شود
که خنجر غمت از این خراب تر نمی زند!
چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات؟
برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند!
نه سایه دارم و نه بر، بیفکنندم و سزاست
اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند
@Viŏlet

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

سیـــــر نمیشود نظر،
بس که لطـــــیف منظری

سعدی

 

[Birdy]

آری آن روز چو می رفت کسی
داشتم آمدنش را باور
من نمی دانستم معنی هرگز را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟
@G.ASADI