متون و دلنوشته‌ها عاشقانه‌ | نرجس فرهانی

[ASaLi_Nh8ay]

مترسک مزرعه ی ما
هرازگاهی
به پرنده ها چشمک می زد
من دیر فهمیدم
آفت محصولاتمان
نامش "خیانت" بود​

 

[ASaLi_Nh8ay]

از ظهر شک
تا عصر یقین چیزی نمانده
راهی نیست
از شب انابت
تا روز اجابت
اما چقدر مانده تا صُبح انتقام ؟
یادآور یک یورش ...
حسین(ع) و حُر و حرمله و حنجـره
عباس (ع) و عطش و عمو و عشق
زینب (س) و زنان و زجـر و زاری
کوفه و کُفـران و کودک و کتک
شام و شادی و شمر و شقاوت
رُباب و رُقیه و رنج و رفتن
خون و خولی و خشم و خواهر
سید و سادات و سر و سربند
و هم چنان ...
هنوز ...
همان صدا ...
«هَل مِن ناصر یَنصُرُنى» ؟!​

 

[ASaLi_Nh8ay]

مدت هاست به جای
با دیگران حرف زدن کنار چـای
از دیگران با چـای حرف می زنم
تا جایی که دیگر باور دارم
تفاله هـای سیاه
از نخاله هـای سپید
صادق ترند ...
و تلخ تر آنکه
در روزهـای سـیاه
چـای سبز و
در روزهـای سـبز
چای سـیاه نوشیدن
سپیدترین عادت تنهاییِ
ما آدم های خاکستری ست ...!​

 

[ASaLi_Nh8ay]

شعری از من ز خانه برد
همه بدانند که اینجا
خراب آباد دلِ
معماری دیوانه است​

 

[ASaLi_Nh8ay]

هم چنان در پی سیمای کسی هست که نیست
خواب اگر می طلبد دیده ی دلتنگ بدان
یک نفر طالب رویای کسی هست که نیست
قلبم آموخت دگر از غم تنهایی و هجر
عشق گاهی تب سودای کسی هست که نیست​

 

[ASaLi_Nh8ay]

پشت پرچین پندارم
عمارتی دارم عَنابی
با عطر و عودی از عشق
و شور و شوقی از شعر
خشت هایی از خیال و خاطره​

 

[ASaLi_Nh8ay]

در قصه های دیرین
کسی از " شیرین " نپرسید
فرهاد تو را نفرین هم کرد؟
در اسناد
کسی از " فرهاد " ننوشته
از دست شیرین فریاد هم زد؟​