سخن بزرگان سخن بزرگان | میلان کوندرا

[~•°REZ-FA°•~]

و بعد وقتی چهل ساله شدی، کسی برای اولین بار آیینه‌ای در برابرت می‌گیرد وحشت خودت را مجسم کن! تو صورت یک بیگانه را خواهی دید و به روشنی به چیزی پی‌خواهی برد که قادر به پذیرفتنش نیستی؛ صورتِ تو، خودِ تو نیست!

 

[~•°REZ-FA°•~]

اگر ما شایستگی دوست داشتن را نداریم، شاید به این دلیل است كه خواهانیم تا دوستمان بدارند؛ یعنی چشم داشت چیزی (عشق) را از دیگری داریم؛ به جای آنكه بدون ادعا و توقع به سویش برویم و تنها خواستار حضورش باشیم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

یکی از نشانه‌های عشق حقیقی آن است که به تو عشق بورزند بدون اینکه شایستگی‌اش را داشته باشی. اگر زنی به من بگوید عاشق توأم چون روشنفکری، محترم هستی، برایم هدیه می‌خری و ظرف‌ها را هم خوب می‌شویی، مرا ناامید کرده. چنین عشقی بیشتر عملی خودپسندانه به نظر می‌رسد.‌ چقدر دلپذیر است که بشنوی من دیوانه توأم، هرچند که روشنفکر و محترم نباشی.

 

[~•°REZ-FA°•~]

هیچ چیز از احساس همدردی دشوارتر نیست. حتی تحمل درد خویشتن به سختی دردی نیست كه به گونه‌ای مشترک با كسی دیگر برای یک نفر دیگر یا به جای شخص دیگری می‌كشیم و قوه‌ی تخیل ما به آن صدها بازتاب می‌بخشد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

نه تنها مردم هنگامی که بین دیگران هستند از جذاب شدن دست کشیده‌اند، بلکه دیگر حتی نمی‌کوشند که زشت جلوه نکنند.
***
زمان در ترنی كه تاربخش می‌نامند، سوار شده است؛ سوار شدن در این ترن آسان است اما پیاده شدن از آن دشوار.

 

[~•°REZ-FA°•~]

هیچ آدم خوشبختی سرزمینش را ترک نمی‌کند.
***
هر چه انسان بیشتر در تاریکی درون خویش به سر برد، بیشتر در ظاهر جسمانیش پژمرده می‌شود.

 

[~•°REZ-FA°•~]

این اشک‌ها برای او جوهری بود که وقتی آدم نمی‌خواهد به انسان بودن اکتفا کند، در آن حل می‌شود و میل دارد از حدود طبیعی خودش فراتر رود؛ به نظرش می‌رسید که انسان، با جاری شدن اشک، از حد و مرزهای طبیعت مادی‌اش فرار می‌کند، به دوردست‌ها می‌پیوندد و بی‌کران می‌شود. گریه می‌کردند و در آن لحظه، بیرون از این دنیا بودند، دریاچه‌ای بودند که از زمین جدا شده است و رو به آسمان می‌رود.

 

[~•°REZ-FA°•~]

اما عشقِ واقعی دقیقاً می‌خواهد از موجودی ناکامل، محبوبی را بیافریند که بیشتر وجودی انسانی است تا وجودی ناکامل... .
***
گاهی بی‌اعتنایی آدم‌ها تا چه اندازه می‌تواند آرامش‌بخش باشد، وقتی مطمئنی کسی تو را نمی‌پاید، چه سبک‌ بالی.

 

[~•°REZ-FA°•~]

چقدر دوست داشتنی هستند، آدم‌هایی که شبیه حرف‌هایشان هستند...!
***
دوست‌داشتنِ یک آدم جذاب و کامل، کار مشکلی نیست! چنین عشقی چیزی نیست جز عکس‌العمل ناچیزی که خود به‌ خود در مقابل زیبایی "که خود اتفاقی است" پدیدار می‌شود... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

تمایل دارم تو را برای همیشه دوست داشته باشم. این جمله‌ی به ظاهر پیش پا افتاده را به دقت بخوانید، از کلمه‌ی عشق مهم‌تر کلمات همیشه و‌تمایل است.‌ آنچه بین آن دو جریان داشت عشق نبود، جاودانگی بود.