متون و دلنوشته‌ها عاشقانه‌ | سیمین بهبهانی

[Friba~]

تکیه کردم بر محبت، همچو نیلوفر بر آب
اعتبار از پایه‌ی بی‌اعتباری داشتم

پای‌بند کس نبودم، پای‌بندم کس نبود
چون نسیم از گلشن گیتی گذاری داشتم

آه ، سیمین!
حاصلم زین سوختن افسردن است
همچو اخگر دولت ناپایداری داشتم!

#سیمین_بهبهانی ​

 

[Friba~]

این که با خود میکشم هر سو
نپنداری تن است
گور گردان است و در او
آرزوهای من است

#سیمین_بهبهانی​

 

[Friba~]

دِلم
ز هَرچه
به غیر از تو بود
خالی ماند

در این
سَرا تو بِمان
ای که ماندگار تویی....

#سیمین_بهبهانی ​

 

[Friba~]

دیر آمدی؛ اگر چه بهارم زِ شاخه ریخت
شادا خزان، که میوه تو را ارمغان کنم‌

«می‌خواهمت که خواستنی‌تر زِ هر کسی
کو‌ واژه‌یی که ساده‌تر از این بیان کنم...؟»

تنها نه من، که یار دگر نیز، خواهدَت
می‌باش از آنِ او، که تحمّل توان کنم‏

تلخ است دوست داشتن و واگذاشتن
زان تلخ‌تر که رنجه دلِ دیگران کنم

کاجِ بلندِ من! مپسند این گُنَه که من
در آشیانِ مرغِ دگر آشیان کنم...

#سیمین_بهبهانی​

 

[Friba~]

‌
زیادی خوب بودن، خوب نیست!
زیادی که خوب باشی دیده نمی‌شوی، می‌شوی مثل شیشه‌ای تمیز؛ کسی شیشه‌ی تمیز را نمی‌بیند، همه به جای شیشه منظره‌ی بیرون را می‌بینند...


#سیمین_بهبهانی​

 

[قمر]

با آن همه دلداده دلش بسته ی ما شد
ای من به فدای دل دیوانه پسندش

نرگس ز چه بر سینه زد آن یار فسون کار؟
ترسم رسد از دیده ی بدخواه گزندش

 

[قمر]

باور نداشتـم که چنین واگذاریم
در موج خیز حادثه تنهـا گذاریم

آمد بهار و عید گذشت و نخواستی
یک دم قدم به چشم گـهر زا گذاریم

چون سبزه دمیده به صحرای دور دست
بختم نداد ره که به سر پا گذاریم



خونم خورند با همه گردن کشی کسان
گر در بساط غیر، چو مینــا گذاریم…