- تاریخ ثبتنام
- 21/4/21
- ارسالیها
- 1,044
- پسندها
- 34,969
- امتیازها
- 59,573
- مدالها
- 25
- سن
- 23
حرفهای دفتر عکاسی | .mahi. کاربر انجمن یکرمان
- نویسنده موضوع •mahgol•
- تاریخ شروع
- پاسخها 10
- بازدیدها 1,168
- کاربران تگ شده هیچ
- تاریخ ثبتنام
- 21/4/21
- ارسالیها
- 1,044
- پسندها
- 34,969
- امتیازها
- 59,573
- مدالها
- 25
- سن
- 23
- نویسنده موضوع
- مدیر
- #2
خب قبل از عکس بگم که توی این تاپیک من قرار نیست فقط عکس بچه بذارم و یا یه موضوع مشخص نداره....
اینجا من هر عکس رو که حس خوبی بهم داده موقع گرفتنشون میذارم
امیدوارم شما هم دوسشون داشته باشین
اما فعلا قفلی زدم رو عکس بچههام...
بچههایی که اولین نفری که بعد از به دنیا اومدنشون دیدن من بودم
این خانم خوشگل تپلی هانیه خانومه
اینجا من هر عکس رو که حس خوبی بهم داده موقع گرفتنشون میذارم
امیدوارم شما هم دوسشون داشته باشین
اما فعلا قفلی زدم رو عکس بچههام...
بچههایی که اولین نفری که بعد از به دنیا اومدنشون دیدن من بودم
این خانم خوشگل تپلی
هانیه خانومه
آخرین ویرایش
امضا : •mahgol•
- تاریخ ثبتنام
- 21/4/21
- ارسالیها
- 1,044
- پسندها
- 34,969
- امتیازها
- 59,573
- مدالها
- 25
- سن
- 23
- تاریخ ثبتنام
- 21/4/21
- ارسالیها
- 1,044
- پسندها
- 34,969
- امتیازها
- 59,573
- مدالها
- 25
- سن
- 23
- نویسنده موضوع
- مدیر
- #8
داشتم فکر میکردم که بعد از حدود دو سال با چه عکسی دوباره پستگذاری رو شروع کنم، دیدم نزدیکترین عکس، عکس روز آخر کارشناسی؛ روز فایناله
اون روز چندتا حس رو همزمان داشتم،
هم خوشحال بودم که بالاخره چهارسال و چندماه کارشناسی با همه سختیاش، اذیتاش، استادای مزخرف، دانشگاه مزخرفتر، بیمارستانهای دور و داغون، جاده و مسیرهای افتضاحش... تموم میشن و خلاص میشم
هم ناراحت و دلتنگ بودم که دیگه اون دوران خوش کاراموزیها، خندههامون، خاطراتمون، استادای مهربون و دلسوزمون، حتی اون محیط دانشکده که رفتن بهش برامون عذابآور بود، جشنهای مسخرهای که برامون میگرفتن.... همه و همه تموم میشن
تو اون ماههای آخر دعا دعا میکردیم زودتر فاینال بدیم خلاص شیم همهمون هم فکر میکردیم...
اون روز چندتا حس رو همزمان داشتم،
هم خوشحال بودم که بالاخره چهارسال و چندماه کارشناسی با همه سختیاش، اذیتاش، استادای مزخرف، دانشگاه مزخرفتر، بیمارستانهای دور و داغون، جاده و مسیرهای افتضاحش... تموم میشن و خلاص میشم
هم ناراحت و دلتنگ بودم که دیگه اون دوران خوش کاراموزیها، خندههامون، خاطراتمون، استادای مهربون و دلسوزمون، حتی اون محیط دانشکده که رفتن بهش برامون عذابآور بود، جشنهای مسخرهای که برامون میگرفتن.... همه و همه تموم میشن
تو اون ماههای آخر دعا دعا میکردیم زودتر فاینال بدیم خلاص شیم همهمون هم فکر میکردیم...
آخرین ویرایش
امضا : •mahgol•
- تاریخ ثبتنام
- 21/4/21
- ارسالیها
- 1,044
- پسندها
- 34,969
- امتیازها
- 59,573
- مدالها
- 25
- سن
- 23
- نویسنده موضوع
- مدیر
- #9
گفته بودم اینجا فقط عکسایی رو میذارم که حس خوب بهم میدن؛
اما این عکس، با اینکه خیلی دوسش دارم؛ پر از غم، دلتنگی و بغضه واسم
امسال سال تحویل، واقعا جز دردناکترین تحویل سالها بود🫠
نه فقط سال تحویل، بلکه چهارشنبهسوری، شب یلدا، تولدها، همهشون خیلی سخت گذشتن؛)
دلم برات تنگ شده🥺🫠
خیلی زیاااد...
برای خندههات، نصیحتهات، اذیت کردنات،
حتی دلم برای اون همه حرف زدنا و آسمون ریسمون بافتنات هم تنگ شده🥺🫠
کاش بودی...
اما این عکس، با اینکه خیلی دوسش دارم؛ پر از غم، دلتنگی و بغضه واسم
امسال سال تحویل، واقعا جز دردناکترین تحویل سالها بود🫠
نه فقط سال تحویل، بلکه چهارشنبهسوری، شب یلدا، تولدها، همهشون خیلی سخت گذشتن؛)
دلم برات تنگ شده🥺🫠
خیلی زیاااد...
برای خندههات، نصیحتهات، اذیت کردنات،
حتی دلم برای اون همه حرف زدنا و آسمون ریسمون بافتنات هم تنگ شده🥺🫠
کاش بودی...
امضا : •mahgol•
- تاریخ ثبتنام
- 21/4/21
- ارسالیها
- 1,044
- پسندها
- 34,969
- امتیازها
- 59,573
- مدالها
- 25
- سن
- 23
- نویسنده موضوع
- مدیر
- #10
آیهان...
دومین جوجهای بود که زایمان مامانش با من بود...
اما یه جورایی از همون موقع که به دنیا اومد برام خیلی عزیز شد...
تنها بچهای بود که حتی توی اینستا هم پستش رو گذاشتم...
قبل از به دنیا اومدنش، یه عالمه دعوا با رزیدنتها داشتیم، کلی اذیت کردن...
هم ما رو ، هم مامانِ آیهان رو....
طوری بود که واسه چندمین بار در طی ۴ سال کارشناسی از انتخاب مامایی پشیمون شده بودم،
اما وقتی آیهان به دنیا اومد؛ انگار شد آب روی آتش،
هم آتش دل من و استادم رو خاموش کرد؛ هم آتش دل مامانشو ...
با اینکه خیلی اذیت شد تا زایمان کنه... اما از لحظه زایمان تا زمانی که توی بلوک زایمان بودن... "خدا خیرت بده هم خودتو...
دومین جوجهای بود که زایمان مامانش با من بود...
اما یه جورایی از همون موقع که به دنیا اومد برام خیلی عزیز شد...
تنها بچهای بود که حتی توی اینستا هم پستش رو گذاشتم...
قبل از به دنیا اومدنش، یه عالمه دعوا با رزیدنتها داشتیم، کلی اذیت کردن...
هم ما رو ، هم مامانِ آیهان رو....
طوری بود که واسه چندمین بار در طی ۴ سال کارشناسی از انتخاب مامایی پشیمون شده بودم،
اما وقتی آیهان به دنیا اومد؛ انگار شد آب روی آتش،
هم آتش دل من و استادم رو خاموش کرد؛ هم آتش دل مامانشو ...
با اینکه خیلی اذیت شد تا زایمان کنه... اما از لحظه زایمان تا زمانی که توی بلوک زایمان بودن... "خدا خیرت بده هم خودتو...
