دلنوشته فانوس دریایی مرداب یا لوتوس | دلارام کاربر انجمن یک رمان

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 01:23

نام دلنوشته: فانوس دریایی مرداب؛ لوتوس
نام نویسنده: دلارام
ژانر: تراژدی،اجتماعی

مقدمه:
هیچ قانونی در جهان ثابت نیست.
خیلی از لقبها و مکانها واژه ها نام ها جابجا میشوند.
معنا ومفهوم نوینی بوجود می آورند که آرام آرام کاملا پذیرفته میشوند و تاثیرگزار.
مرداب و باتلاق، راکد به نظر میاد ولی به معنای واقعی درجریان هست و طغیان دارد.
فانوس دریایی که راهنمای شب و دریای متلاطم است
گاهی جایی تبدیل به چراغ راهنما در روز میشود، برای دریایی به ظاهر راکد و ساکت.

واینک بگویم از فانوس دریایی مرداب به نام نیلوفر آبی یا لوتوس.

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 06:36

مرداب راکد نیست او اقیانوسی است سرشار از طغیان کلمات، واژه ها، دردها، رنج ها، خنده ها و اشکهای گلهای نیلوفر آبی.
گلهایی که چون ماهیان رنگارنگ در اطراف زیباترین گل مرداب، بنام
عروس دریایی مرداب « لوتوس» می رقصند و عاشقانه زمزمه ونجوا دارند
برای گوشهایی که بشنود و چشمهایی که ببیند.
عروس دریایی مرداب مقام فانوس دریایی را برای اقیانوس در ظاهر راکد ولی در درون پراز هیجان و طغیان دارد.
نقطه ی متمایز لوتوس با فانوس بسیار زیبا و حیرت انگیز است.
این گل زیبا و پر استقامت هنگام غروب خورشید کم کم به خواب می رود و نورش در ظاهر خاموش می شود.
در سپیده دم، آرام آرام با تابیدن نوری طلایی، چشمان خمارش گشوده
می شود.
لوتوس با نوای صفحه ی موزیک پرحرارت و دلنواز خورشید که از گرامافون طلایی آسمان طنین می...

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 06:42

وقتی دریا طوفانی‌می‌شود‌وآبزیان ‌کوچیک‌وبزرگ‌اسیر تندبادهوای سخت وراکد‌مرداب‌می‌شوند،
گل‌نیلوفرآبی‌ با تابش خورشید آرام آرام ‌برگهای زیبا وَضخیمش‌‌را باز‌میکند.
ودوازده چراغش بصورت‌دوارنی‌به‌چرخش‌درمی‌آیند.
انجاست که‌دلهایشان آرام‌میشود.
این‌ گل‌زیبا‌ارمیهمانان‌خود پذیرای‌میکند‌ازغذای خوشمزه که دردلش‌جای‌دارد،
وبا غروب خورشید دوباره خداحافطی میکند.از کودکی علاقه‌ی عجیبی به گل نیلوفر آبی داشتم. انگاری با من صحبت می‌کرد. از نگاه کردن به تصویرش خسته نمی‌شدم و نگاه از زاویه‌ی جدید به او منو به تفکر وا می‌داشت.

به حدی رسید که مرتب طرحشو می‌کشیدم با مداد‌رنگی و تصور آن گل زیبا که همیشه با یه سنجاقک همراه بود؛ یا روی برگ‌های زیبایش یه قورباغه‌ی بانمک آواز می‌خوند.

بزرگ‌تر که شدم حتی طرحشو...

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 06:44

نیلوفر آبی‌، گل مورد علاقه‌ی من، دریکی از تاریک‌ترین محل های طبیعت،
مرداب رشد کرده وبزرگ قوی وزیبا جلوه‌گری می‌کند.
و مرداب که به غلط در اذهان مردم مکانی‌است که به آب گندیده از آن نام برده می‌شود، واین طرز تفکر ونگاه سراسر خطا و اشتباه است.

مگر نه این‌که هر آنچه خداوند خلق فرموده فقط خیر هست و بس هیچ شری درآن نیست؛ جز سیاهی و لکه‌هایی که انسان‌ها برآن نقش زدند.

نیلوفر آبی، گل مقدسی است که در مرداب که تاریک کم صدا و شاید بد بو باشد جوانه زده، رشد کرده و به‌سوی افق روشنایی و خورشید بالا رفته‌است. کم‌کم برگ‌های پهن و سبزی را بر روی آب شناور ساخته، گلبرگ‌های پهن و زیبایش را باز کرده، و پذیرای میزبانی از حشرات و آبزیان کوچک می‌شود.

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 06:46

اما سخن و تَلَنگَرِ نیلوفر آبی‌ عروس زیبای مرداب به‌من:
مرا بنگر چگونه از دل تاریکی و تنهایی رشد کرده و به سمت نور به سمت بالا حرکت کردم.
ومرا بنگر که چگونه جزو محکم‌ترین و مقاومت‌ترین گل‌های طبیعت شدم!مرا بنگر که چگونه درازای مقاومت و صبر و سکوت ،خدایم به من لذت میزبانی از حشرات و آبزیان را هدیه داده است.
مرا بنگر که چگونه خدا لطفش را درحق من به نهایت رسانده، من حتی در دلم میوه‌ی خوردنی و لذیذی بنام پسته‌ی مرداب دارم.

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 06:48

اما تصویرسازی خودم از نیلوفر آبی مرداب:
بسان عروسی که پیراهنی سفید، با دامنی پر از چین و پفکی که در نزدیکی گردن و بازوان هاله‌ای از رنگ صورتی ملایم که نشانه آرامش هست پوشیده است.
او با افتخار و دلی سرشار از محبت و شادی بر تختی از مخمل سبز زمردی نشسته است.
با آوازی آرام و دلنشین میزبان بسیاری از سنجاقک‌ها، شاپرک‌ها‌، قورباغه‌هایی که گه‌گاهی با او در اجرای سمفونی همراهی می‌کنند، شده است.

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 06:51

اما درس من از زندگی گل نیلوفر آبی‌عروس زیبای مرداب:

بدان که هر موجودی حق زیستن و رشد دارد.
چرا که خالق او خداوند است.
نه تاریکی‌، نه هوای بد وخفقان نه تنهایی، نه سخنان انسان‌ها که به اشتباه حکم راندند و تصور کردند که این گل مکانش بد است.
ریشه‌اش کثیف و بد بو است.
او زود از بین می‌رود.
نگاهشان درمن اثری نداشت و من با صبر، مقاومت و فداکاری و مبارزه و از همه مهم‌تر امید به خالقم مأیوس نشدم و باز هم زنده‌ام نفس می‌کشم.
به مرور زمان علم برهمگان ثابت کرد که حرفهایشان ونگاهشان بیهوده است.
حتی باسختی، زندگی می‌کنم،حتی با تنهایی، مِهر می‌بخشم و بدون چشم‌داشت و توقع، چرا که تکیه گاهم و خالقم خداست.
به هر طرف بنگرم اورا می‌بینم‌، می‌شنوم و می‌بویم. من تنها نیستم در آغوش خدا و در پناه او هستم
چرا...

ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ · چهارشنبه ساعت 06:54

فانوس دریایی عزیزم
چقدر خوبه که هستی
فقط روشنایی شبهای مردابی...
انرژی مثبت وامید برای ره گمشدگان هستی...
تو جامد هستی وساخته ی دست انسانها ولی گاهی از انسانها هم مهربانتری...
شمع درخشان در تاریکی وروشناییِ زندگی یکدیگر باشیم.
دنیا به اندازه ی کافی تاریک ومبهم شده فرصت بدیم مهربانیمان در پشتِ سرمان به جای بماند...مرهم اگر نیستیم نمک بر روی دردهایِ یکدیگر نباشیم.