متفرقه متفرقه | ۵ مرگ دنیای کمیک‌ها که در شب سال نوی میلادی رخ دادند

[vanıa]

سارا اسن گوردون
ماجرای جوکر در شماره ۷۴۱ کمیک Detective Comics نه به شکل یک لحظه بلکه به سان یک نمایش به تصویر کشیده می‌شود. گاتهام غرق آیین‌ها، آواها، رنگ‌ها و مراسم‌های سال نوی میلادی شده است و جوکر خودش را در مرکز همه آن‌ها قرار می‌دهد. این مرگی نیست که در سایه‌ها پنهان شود. این مرگ صحنه‌سازی و زمان‌بندی شده است و به شکل یک سرگرمی ارائه می‌شود. حتی پیش از رخ دادنش، شهر درون این قاب قرار می‌گیرد.

سال نو المان اجازه را به این مرگ می‌افزاید. جشن وضعیت دفاعی را کاهش می‌دهد؛ هم به شکل عینی و هم از دیدگاه روحیه. جوکر به طور غریزی متوجه آن است. نیمه‌شب فقط یک ضرب الاجل به شمار نمی‌آید. نیمه‌شب یک نشانه است. مرگ در تئاتر شب رخ می‌دهد تا اجرا و پیامد در هم بیامیزند. این که ماندگار...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[vanıa]

با این مرگ، به جای پیوستگی، لحن تغییر می‌یابد. گاتهام در حالی وارد سال آتی می‌شود که به یاد می‌آورد بزرگ‌ترین دشمنش نه تنها با آشوب، بلکه با زمان‌بندی پیش می‌رود. جوکر صرفا مختل امید نیست. او فروپاشی امید را طراحی می‌کند. آغاز اجباری پس از آن حول محور اندوه نمی‌چرخد، بلکه حاوی پریشانی‌ست. مرگ سارا اسن گوردون به دست جوکر نشان می‌دهد که نو شدن را می‌توان دزدید و دگرگونش ساخت.

 

[vanıa]

جین دی‌ولف
این لحظه با بی‌اعتنایی خود سر می‌رسد. نیویورک درگیر ریتم سال نوی میلادی‌ست. خیابان‌ها پر از آدم‌ها با حواس‌هایی پرت است. این شهری‌ست که از همین حالا به فردا متمایل شده است، در حالی که جین دی‌ولف به دور از چشم مخاطبان و بدون هیچ هشدار یا مقدمه‌ای به قتل می‌رسد. آرامش پیش از این اتفاق نه مسالمت‌آمیز، بلکه سهل‌انگارانه است. دنیا تصور می‌کند که بی‌توجهی مشکلی را به وجود نخواهد آورد که بهای این باور از دست رفتن جان کسی است.

با رقم خوردن سال جدید، خواننده متوجه افشای اخلاقی ماجرا می‌شود. شب سال نوی میلادی زمانی‌ست که بر اساس ناآمادگی و مثبت‌اندیشی مشترک پیش می‌رود. همین باعث می‌شود تا حتی مرد عنکبوتی نیز آماده نباشد؛ چه فیزیکی و چه ذهنی. هیچ حائلی بین فقدان و پاسخ وجود...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[vanıa]

پایه اخلاقی اسپایدرمن با این مرگ دگرگون می‌شود. مرگ جین دی‌ولف باعث شک او به عدالت و خویشتن‌داری‌ست تا به سمت خط قرمزی برود که هرگز نمی‌خواست از آن عبور کند. سالی که به دنبال این قتل سر می‌رسد به جای امید با تنش بازگو می‌شود. این یک آغاز اجباری‌ست که ایده‌آل‌ها تحت فشار به آزمایش کشیده می‌شود. این فقط از دست رفتن یک هم‌پیمان نیست، بلکه لحظه‌ایست که مرد عنکبوتی می‌فهمد حتی اصول خودش نیز نسبت به زمان‌بندی مصون نیستند.

 

[vanıa]

رورشاک
با یک لحظه رک و عریان طرف هستید. خیلی دور از جشن‌ها، رورشاک در سکوت منجمد جنوبگان در حالی ایستاده است که دنیا به جای رو به رو شدن با حقیقت می‌خواهد با هدف بقا سال را نو کند. نیمه‌شب در مکان‌های دیگر با آتش‌بازی، تسکین و باور به این که جلوی فاجعه گرفته شده است سرمی‌رسد. در این جا، فقط انتظار یک تصمیم کشیده می‌شود.

سال تازه یک فرجام نهایی را رقم می‌زند. این مرگ نمی‌تواند در هر لحظه دیگری رخ دهد بدون این که معنایش را از دست دهد. سال باید نو شود تا دروغ گفته شود. رورشاک از ساکت بودن سر بازمی‌زند و زمان‌بندی باعث قطعیت این ناسازگاری می‌شود. نو شدن شرط‌بندی شده است و این شرط نبود اوست. تقویم قالب مرگ نیست. تقویم مرگ را می‌طلبد.

 

[vanıa]

این همه چیز را زیر و رو می‌کند. مرگ رورشاک بهای صلح است. یک شروع اجباری برای دنیایی که تنها می‌تواند با حذف کردن مخالفت‌ها رو به جلو حرکت کند. سال جدید نه با امید بلکه با سازشی در پوشش پایداری آغاز می‌شود. هیچ غم پنهانی برای پردازش نیست. هیچ جبرانی وجود ندارد تا برایش تلاش شود. این جایگاه سال نو به عنوان اعدامی اخلاقی‌ست. آینده فقط زمانی در امنیت است که تصمیم گرفته شود چه کسی اجازه ندارد درونش وجود داشته باشد.

 

[vanıa]

سخن پایانی درباره مرگ‌های کمیک بوکی در شب سال نوی میلادی
در طول زمان و بین ناشران گوناگون، این دست مرگ‌ها جلوی آرامش خوانندگان را می‌گیرند. سال نوی میلادی زمینه یک تراژدی نیست اما ابزاری‌ست که معنای آشنای آن را تغییر می‌دهد. هر مرگ وقتی سر می‌رسد که روایت‌ها نمایی از نو شدن را به تصویر می‌کشند و به جایش بر پیامدها پافشاری می‌ورزند.

چیزی که این لحظات را به یکدیگر پیوند می‌زند، نه اندازه آن‌ها، بلکه زمان‌بندی‌شان است. این کاراکترها در هنگامی حذف شدند که قرار بود آینده باز شود. می‌توان امید را دید، تقریبا لمسش کرد و این قابل دیدن بودنش چیزی‌ست که باعث می‌شود حذف آن دردناک باشد. سال نو مرگ را به جای شوک به شکل یک تفریق به نمایش می‌کشد.

 

[vanıa]

هیچ کدام از این مرگ‌ها پایان‌بندی ارائه نمی‌کنند. آن‌ها بیش‌تر از این که انتهای یک آرک باشند، مسیر خطوط داستانی را کج می‌کنند تا شخصیت‌ها (و در یک مورد، همه دنیا) را به آینده‌هایی بکشانند که انتخابش نکرده‌اند. سال نو هیچ چیزی را بهبود نمی‌دهد، بلکه درخواست سازگاری دارد.

برای همین هم این لحظات ماندگار هستند. سال نوی میلادی یک ابزار روایی نیرومند قلمداد می‌شود که نه فقط نشانی از زمان بلکه تصمیم‌گیرنده شیوه شروع آینده است و چه کسی اجازه دارد که با آن پیش برود.
منبع: ویجیاتو