تئوری تئوری | تئوری‌های تاریک انیمیشن شرک!

[AROOS MORDE]

در پایان…​

چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک انیمیشن کودکانه‌ی به‌ظاهر بی‌آزار، زیرلایه‌ای این‌قدر تاریک داشته باشد که حتی بزرگسالان را هم به لرزه بیندازد؟ «شرک» همیشه به خاطر طنز سیاه و نیش‌دارش شناخته می‌شد، اما این تئوری درباره فیونا، مرز بین «طنز» و «ترس» را محو می‌کند. تصور کنید: یک شاهزاده‌ی زیبا که روزها منتظر نجات است و شب‌ها… شامش را از میان شوالیه‌های بی‌چاره انتخاب می‌کند! اینجا دیگر نه‌تنها با یک «افسانه مدرن» روبه‌روییم، بلکه با یک «اسلشر» مخفی سروکار داریم که به‌جای چاقو، از دندان‌های تیز یک غول استفاده می‌کند.​

 

[AROOS MORDE]

اما جذابیت واقعی این تئوری در چیست؟ در همان تناقضی که «شرک» را بزرگ کرد: ظاهر و باطن متفاوت. فیلمی که در ظاهر به ما می‌گوید «زیبایی درون مهم است»، در باطن پیشنهاد می‌دهد که شاید آن «درون» اصلاً زیبا نباشد! فیونا، با آن موهای فرخورده و چشم‌های معصوم، در نهایت به همان هیولایی تبدیل می‌شود که جامعه از او ترس داشت، و این، نبوغ پنهان داستان است. آیا این یک «اشتباه تصادفی» در فیلمنامه بود؟ یا نویسندگان عمداً این نشانه‌ها را گذاشتند تا مخاطب را با این سؤال تنها بگذارند: آیا قهرمان داستان ما، خودش شرور بود؟ پاسخ را شاید فقط اژدها و آن دیگ بزرگ بدانند!
اگر این تئوری درست باشد، پس «شرک» نه‌تنها یک انیمیشن، بلکه یک «مستند وحشت» درباره بقا در دنیای افسانه‌هاست، جایی که حتی شاهزاده‌ها هم...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.