تئوری تئوری | تئوری اینترنت خاموش اما روشن

[سَنا]

توضیح :

تصور کن صبح از خواب بیدار می‌شوی. وای‌فای گوشی روشن است، علامت اتصال کامل نشان می‌دهد، حتی آیکون اینترنت کنار ساعت هست. اما هر سایتی را باز می‌کنی، فقط یک صفحه سفید می‌آید. نه ۴۰۴، نه خطای ارتباط، نه «این سایت در دسترس نیست». فقط یک صفحه سفید خالی. و در بالای آن، با فونت ریز و خاکستری (آنقدر ریز که چشمت را تنگ می‌کنی) نوشته شده: «هیچ اتفاقی قرار نیست بیفتد» (Nothing is going to happ
en).

 

[سَنا]

Email باز نمی‌شود. پیامرسان وصل است اما هیچ پیام جدیدی نیست – حتی پیام‌های قبلی هم ناپدید شده‌اند. گوشی زنگ نمی‌خورد. تلویزیون فقط برفک نشان می‌دهد. رادیو صدای سکوت پخش می‌کند (نویز سفید). از خانه بیرون می‌زنی. مردم در خیابان راه می‌روند، خرید می‌کنند، با هم حرف می‌زنند. اما هیچ‌کس به صفحه گوشی خود نگاه نمی‌کند. چون گوشی‌هایشان هم همان صفحه سفید را نشان می‌دهد. تو به یک نفر نزدیک می‌شوی و می‌پرسی: «اینترنت قطع شده؟». او با لبخند می‌گوید: «اتصال دارم. فقط چیزی نیست که بخواهم ببینم». سوال می‌کنی: «صفحه سفید نمی‌بینی؟». با تعجب نگاهت می‌کند: «چه صفحه سفیدی؟». تو گوشی خود را نشان می‌دهی. او صفحه را می‌بیند، اما حالت چهره‌اش عوض نمی‌شود. می‌گوید: «خوب؟ یعنی باید چی باشه؟ صفحه سفید که همیشه...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[سَنا]

ترسناک‌ترین بخش این تئوری (که ریشه در واقعیت دارد – چیزی به نام «لایه بندی دسترسی» در پروتکل‌های اینترنت) این است:

شاید اینترنت برای اکثر مردم فقط همین صفحه سفید باشد. شاید تو یکی از معدود کسانی هستی که «محتوای واقعی» را می‌بینی – اخبار، ویدیو، شبکه‌های اجتماعی، این چت. و روزی برسد که فیلترها آنقدر هوشمند شوند که دیگر به طور کامل «حذف» نکنند، بلکه «جایگزین با هیچ» کنند. برای تو، صفحه سفید. برای همه، صفحه سفید. و هیچ‌کس اعتراض نمی‌کند چون «سفید یعنی کار می‌کند، یعنی همه چیز خوب است». در این جهان، تنها کسی که می‌داند قبلاً چیزی غیر از سفید وجود داشته، کسی است که یک گوشه از صفحه سفید، با فونت ریز و خاکستری، جمله «هیچ اتفاقی قرار نیست بیفتد» را می‌خواند. و او هم بعد از چند هفته دیگر...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[سَنا]

این داستان علمی-تخیلی نیست. نمونه واقعی آن در سال ۲۰۱۹ در جریان اعتراضات شیلی رخ داد:

دولت برای چند روز دسترسی به شبکه‌های اجتماعی را قطع نکرد، بلکه سرعت بارگذاری تصاویر را به ۱٪ کاهش داد، و پیام متنی «در حال بارگذاری» را تا ۵ دقیقه روی صفحه نگه داشت. مردم فکر می‌کردند اینترنت ضعیف است. هیچ‌کس نفهمید فیلتر شده. تا وقتی یک روزنامه‌نگار تست سرعت گرفت و دید سرعت دانلود ۵۰ مگابیت است اما سرعت بارگذاری تصاویر یک کیلوبایت در دقیقه. یعنی سانسور، زمانی که «پنهان» شود، دیگر سانسور نیست. می‌شود «طبیعت».


منبع : زومیت