- تاریخ ثبتنام
- 21/8/19
- ارسالیها
- 7,557
- پسندها
- 10,733
- امتیازها
- 62,673
- مدالها
- 41
- نویسنده موضوع
- مدیر
- #21
ترس از آینده، وحشت از بازگشتِ حملات و احساس گناه در برابر برادری که بارِ زندگیاش را به دوش میکشید، او را به نقطهای رساند که مرگ را نه پایان، که رهایی دید. و آن جمله نهایی، «غم تا ابد باقی خواهد ماند»، تنها یک پیشگویی نبود؛ بلکه مرثیهای بود برای قلبی چنان وسیع که درد تمام جهان را در خود جای داده بود؛ اما برای خودش جایی برای آرامش نیافت.
مرگ ونگوگ
پایان زندگی ونگوگ نیز همچون بومهای نقاشیاش، ترکیبی از ابهام، درد و رنگهای تند بود. در روز یکشنبه ۲۷ ژوئیه ۱۸۹۰، او طبق معمول با وسایل نقاشیاش برای کار به مزارع گندم اطراف اور سور اواز...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.