سخن بزرگان سخن بزرگان|دافنه دوموریه

[~•°REZ-FA°•~]

ای کاش دانشمندان و مخترعان می‌توانستند دستگاهی بسازند که خاطراتِ شیرینِ زندگانی انسان را عیناً به همان صورتِ خود ضبط کند. مثلِ بوی عطر که هر وقت انسان آرزو کرد، بردارد و ببوید.
***
زنان عشق را رمان می‌خواهند مردان داستانِ کوتاه... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

من چیزهاى ساده را دوست دارم!
کتاب را، تنهایى را، یا بودن با کسى را که مرا مى‌فهمد.
***
خوشبختی چیزی نیست که بخواهی آن را به تملک خود درآوری. خوشبختی کیفیتِ تفکر است، حالت روحی ست...
خوشبختی؛ وابسته به جهان درون توست...!

 

[~•°REZ-FA°•~]

من تا پایان عمرم، به این می‌اندیشیدم: زنی که عشق را می‌پذیرد تا چه اندازه بی‌دفاع می‌گردد... .
***
روزی به خود فکر می‌کردم اگر او را با غریبه‌ای ببینم دنیا را به آتش می‌کشم ؛ اما امروز حاضر نیستم که کبریتی روشن کنم تا ببینم کجاست و چه می‌کند!

 

[~•°REZ-FA°•~]

تجملات هیچ وقت جاذبه‌ای برایم نداشت، من چیزهای ساده را دوست دارم. کتاب‌ها را، تنهایی را، یا بودن با کسی که تو را می‌فهمد.
***
شگفت‌انگیز بر ترس و وحشت است.

 

[~•°REZ-FA°•~]

برای باخبر شدن از نتیجه‌ی مسابقه‌ی فوتبال آمریکایی، باید چندین روز منتظر می‌ماندیم.
***
بوته‌ی بسیار بزرگی جلوی دیدم را مسدود کرده بود و من که قلبم به‌شدت می‌تپید و چشم‌هایم از اشک می‌سوخت، بر جای خود ایستادم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

هر موقع دلت خواست پیش ما بیا. در خانواد‌ه‌ی ما کسی منتظر دعوت نمی‌ماند. زندگی کوتاه‌تر از آن است که دائم برای هم کارت دعوت بفرستیم.
***
چه خوب که تب نخستین عشق، دیگر برگشتنی نیست. چون همان‌گونه که شعرا می‌گویند تب است، بار سنگین مسئولیت است.

 

[~•°REZ-FA°•~]

آدم‌هایی که دیگران را از روی لباس‌هایشان قضاوت می‌کنند، اهمیتی برایم ندارند.
***
هر که تنها سفر کند، سریع‌تر به مقصد می‌رسد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

افراد بزرگسال می‌توانند با اعتمادبه‌نفس، به‌راحتی و با صورتی خندان دروغ بگویند، اما در سنین نوجوانی و آغاز جوانی، یک فریبکاری ناچیز، هم زبان گوینده‌اش را به لکنت وا می‌دارد و هم او خود را محکوم به عذاب می‌بیند.
***
همواره تصور می‌کردم که با افکارم تنها هستم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

فکر می‌کنم برخی بر این باورند که رنج‌کشیدن، انسان را نیرومند‌تر می‌کند و برای پیشرفت در دنیا باید آزمون آتش را از سر گذراند. ما هم با تمام وجود این آزمون آتش را گذرانده‌ایم. هر دو، ترس، تنهایی و اندوهی بزرگ را تجربه کرده‌ایم. فکر می‌کنم دیر یا زود در زندگی هر کسی، گرفتاری‌ای ظاهر می‌شود که باید با آن مقابله کند. ما هرکدام در وجودمان شیاطینی داریم که بارها به ما حمله‌ور شده و شکنجه‌مان می‌دهند، و چاره‌ای جز مبارزه نداریم. اما ما بر شیاطین درونی خود پیروز شده‌ایم، یا دست‌کم خودمان این‌طور فکر می‌کنیم. شیطان درونی ما دیگر آزارمان نمی‌دهد. بحران را گذرانده‌ایم، هرچند آسیب هم دیده‌ایم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

بی‌تردید نمی‌توان برای خوشبختی قیمتی تعیین کرد، چون حسی درونی است. بی‌شک ما هم لحظاتی مملو از افسردگی داریم، اما درمقابل، لحظات دیگری هم هستند؛ لحظاتی که با دیدن لبخندش متوجه می‌شوم که با هم هستیم، کنار هم گام برمی‌داریم و هیچ اختلاف‌نظری بینمان مانعی ایجاد نمی‌کند.