سخن بزرگان سخن بزرگان|دافنه دوموریه

[~•°REZ-FA°•~]

وقتی کسی عضوی از بدنش را از دست بدهد، ضربه‌ی روحی مهلکی به او وارد می‌شود که ابتدا آن را حس نمی‌کند. مثلاً اگر دست‌تان قطع شود، تا چند لحظه حس نخواهید کرد که دست ندارید. انگشتان‌تان را حس می‌کنید درحالی‌که انگشتی در کار نیست.

 

[~•°REZ-FA°•~]

به نظرتان مرده‌ها برمی‌گردند تا زنده‌ها را تماشا کنند؟
***
به نظرم مهربانی، صداقت و از آن گذشته، حجب و حیا، برای یک مرد و شوهر، بیش از تمام زیبایی‌های دنیا ارزش دارد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

کسی چه می‌دانست روز بعد چه اتفاقی می‌افتاد، ماه دیگر و سال آینده چه پیش می‌آمد. و ما دیگر انسان‌های امروز نخواهیم بود.
***
امروز من پشت سپر دفاعی بلوغ و پختگی هستم، خراش ناچیز روزمره دیگر تأثیر چندانی روی من ندارد و به‌زودی فراموش می‌شود. یک بی‌اعتنایی کوچک چندان ناراحتم نمی‌کند و به زخمی دردناک تبدیل نمی‌شود... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

هر دو طرفدار سادگی بودیم و اگر گاهی دچار کسالت می‌شدیم، قبول داشتیم که همین کسالت مرهمی شگفت‌انگیز بر ترس و وحشت است.
***
دلم می‌خواهد وقت‌اش که رسید، آنی بمیرم، درست مثل شمعی که فوت می‌کنند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

می‌توانستم بگویم که بهای سنگینی برای آزادی پرداخته‌ایم.
***
یعنی در آینده هم وضعیت همین‌طور خواهد بود؟

 

[~•°REZ-FA°•~]

او صبحِ مرا با پرتوهایی از شکوه و افتخار نورانی کرده بود.
***
لحظات دیگری هم هستند؛ لحظاتی که با دیدن لبخندش متوجه می‌شوم که با هم هستیم، کنار هم گام برمی‌داریم و هیچ اختلاف‌نظری بینمان مانعی ایجاد نمی‌کند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

مهتاب، تصورات و خیالات را به بازی می‌گیرد، حتی در عالم خواب و رویا.
***
و اطمینان، امتیاز ارزشمندی است، هرچند کمی دیر به این نتیجه رسیدم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

مردها ساده‌تر از آن هستند که فکر می‌کنی، بچه‌ی شیرینم. اما ذهن پیچیده‌ی زن‌ها همه را گیج می‌کند.
***
ما آن ضرب‌المثل قدیمی را که شنیده‌اید: از یاد برود هر آنکه از دیده برفت. اگر آدم‌ها نباشند که درباره‌شان صحبت بشود، دیگر حرفی زده نمی‌شود. کار دنیاست دیگر.

 

[~•°REZ-FA°•~]

من معمولاً چیزی از او نمی‌گفتم. گویی گنج پنهانم بود که تنها برای خودم نگهش داشته بودم.
***
در دلم غوغاست، اما رازداری بهتر است.