دهدشت در ایران باستان

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
دهدشت شهری است در استان کهگیلویه و بویراحمد. این شهر مرکز شهرستان کهگیلویه است. شهر دهدشت در قسمت گرمسیری استان واقع شده‌است و تابستان‌هایی گرم و زمستان‌هایی سرد دارد. شهر دهدشت همچون تصویری که به دونیمه تقسیم شده‌است دو بخش بافت قدیمی و جدید دارد.
 

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
بلادشاپور نام بافت قدیمی شهر دهدشت در جنوب غربی ایران است. دهدشت مرکز شهرستان کهگیلویه است و در استان کهگیلویه و بویراحمد واقع شده‌است. بلادشاپور در ناحیه گرمسیری غرب استان کهگیلویه و بویراحمد در حاشیه شهر دهدشت واقع است.
بلادشاپور به عنوان یکی از مراکز سکونت در دوره صفوی و بازرگانی با بندرهای جنوبی، نقش مهمی در اقتصاد و بازرگانی زمان خود داشته‌است.
بافت قدیمی بلاد شاپور با ۴۵ هکتار وسعت یکی از بزرگترین بافت‌های تاریخی ایران به‌شمار می‌آمد اما این بافت به دلایل توسعه شهرنشینی تخریب شد و هم اینک ۳۷ هکتار از این شهر قدیمی باقی مانده‌است.
در سندی که از عصر شاه عباس صفوی در سال ۱۰۸۶ هجری قمری به جا مانده نام این شهر قریه‌الدشت بوده که در زمان حکومت سلجوقیان به اوج رونق خود رسیده‌است.
با توجه به موقعیت جغرافیایی و استراتژیکی این شهر و اینکه کوتاه‌ترین راه میان بنادر جنوبی و اصفهان مرکز حکومت صفویان بود از اهمیت خاصی برخوردار بوده‌است.
وجود راه‌های سنگفرش شده و پل‌های متعدد و مرکزیت تجاری آن حکایت از این دارد که شاخه‌های فرعی جاده ابریشم از این شهر عبور می‌کرد.
وجود ارگ قدیمی، دو هزار خانه، مسجدها، گرمابه‌ها، کاروانسرا، زیارتگاه‌ها و برج و باروی گرداگرد شهر مجموعه بناهای باقی مانده از این بافت تاریخی است که بخشی از آن بازسازی شده‌است. سنگ لاشه، گچ، ساروج، خاک، نی وتنبوشه سفالی عمده‌ترین مصالح ساختمانی به کار رفته در بافت قدیم شهر دهدشت هستند.
بافت تاریخی دهدشت به شماره ۳ /۱۶۸۹ در سال ۱۳۶۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت تاریخی رسیده‌است.
 
آخرین ویرایش توسط مدیر

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
در ضلع غربی بافت تاریخی دهدشت کاروانسرایی به‌جا مانده از روزگار صفوی وجود دارد، این بنا دارای ۳۷ حجره و ۳۰ ایوان در جلوی حجره‌ها بوده که دور تا دور حیاط بنا شده‌اند. چهار ایوان بزرگ در چهار گوشه آن به شکل متقارن وجود دارد که هر ایوان به سه یا چهار حجره راه دارد و این کاروانسرا محلبیتوته بازرگانان آن روزگار بوده‌است.
کاروانسرای بافت تاریخی دهدشت در ضلع غربی بافت تاریخی دهدشت و در کنار مجموعه حمام کاروانسرا، امامزاده ابراهیم و امامزاده جابر واقع شده‌است. بنای فوق از جمله آثار شهر دوره اسلامی صفوی است که با دو ورودی در شمال و جنوب ساخته شده‌است. این بنا شامل حیاط و حجره‌های چهار طرف آن است. تعداد این حجره‌ها ۳۸ عدد و بعضی از آنها به همدیگر راه دارند.
این کاروانسرا که به‌طور کامل تخریب شده بود در سال ۱۳۶۹ با آزادسازی منطقه دهدشت، در قسمت پی بنا در عمق دو متری مورد شناسایی قرار گرفت و عملیات خاکبرداری و آواربرداری از آن آغاز شد. در عملیات خاکبرداری تمام قسمت‌های بنا مشخص شد.
بعد در سال‌های ۷۹ و ۷۸ اقدامات مرمتی شامل سنگ‌فرش حیاط، آجرکاری پوشش بام، تعمیر حجرات جلوی کاروانسرا انجام شده‌است. البته در سال ۹۱ نیز بخشی از این بنای تاریخی مرمت شد. این کاروانسرا ۱۶۰۰متر مربع مساحت دارد. کاروانسرای بافت تاریخی دهدشت در سال ۱۳۷۹ با شماره ۳۵۵۱ در فهرست آثار تاریخی به ثبت ملی رسیده‌است.
در اسفند ۹۷ خبر رسید که بخشی از چهار حجره کاروانسرای دهدشت قدیم که از سال ۸۵ به بعد مرمت و بازسازی شده بود تخریب شده‌است.
 
آخرین ویرایش توسط مدیر

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
بلاد شاپور (شهرهفت گنبد) دارای آب وهوایی گرمسیری است و معماری آن نیز از معماری صفوی الهام گرفته شده است، وفور منابع سنگ گچ در محل سبب استفاده فراوان از این ماده شده است و گچ بری‌ها و طاق و قوسهای بسیار زیبا هنوز جان و نفس تازه‌ای به شهر می‌بخشد به طوری که هر فرد آگاه به مسائل معماری و فرهنگی را مجذوب و متحیر می‌سازد.
 

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
بلاد شاپور (شهر هفت گنبد) دارای برج و باروی گرداگرد شهر، باروی قلعه یا ارگ قدیمی آن با مساجد، حمامها، کاروانسرا، زیارتگاه‌ها، بازار و گورستان در مجاورت دروازه‌های شرقی و غربی پیرامون بناها است. در این شهر امامزاده جابر، امامزاده ابراهیم، امامزاده بی بی عصمت، امامزاده سلطان مهدی، امامزاده پیر غازی (جعفر)، امامزاده سه دختران و قدمگاه خضرنبی واقع شده است.
 

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
141604
بلاد شاپور (شهر هفت گنبد) در سندی از عصرشاه عباس دوم صفوی در سال 1036 هجری قمری به جای مانده است. در قدیم، نام این شهر قریه الدشت بوده و در زمان سلجوقیان به اوج رونق خود رسیده است.
وجود راه‌های سنگفرش شده پلهای متعدد و مرکزیت تجاری آن حکایت از این دارد که شاخه‌های فرعی جاده ابریشم از این شهر عبور می‌کردند.
 

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
بلاد شاپور شهری مذهبی و تجاری در گذشته بوده و در آمیختگی هنر و مذهب باعث شاهکارهای شگفت انگیزی در آن شده است. وجود هفت امامزاده، دو مدرسه، یک کاروانسرا، چهار مسجد، بازاری بزرگ و منازل مسکونی گواه بر این است.
بلاد شاپور

مردم این شهر در قدیم آب مورد نیاز خود را از چاه تامین می‌کردند. در هر منزل مسکونی و مسجد یک چاه آب وجود دارد. مصالح مورد استفاده در این شهر، سنگ لاشه، گچ، ساروج، خاک، نی و تنبوشه سفالی بوده است.
 

نسترن بازکار

کاربر سایت
کاربر سایت
عضویت
7/10/19
ارسال ها
34
امتیاز
90
مجموعه پل های تاریخی پاتاوه، یادگاریست از دوران های مختلف تاریخی. جدیدترین بخش از مجموعه پل های پاتاوه مربوط به دوران صفویه و قدیمی ترین بخش آن تخت شاه نشین است که مربوط به دوران ساسانی می باشد. این مجموعه شامل پنج پل تاریخی است که بر روی برخی از آن ها علائم و نشانه های تزئینات سنگ تراشی دیده می شود. پل بزرگ دوران صفویه آن در سال ۱۳۷۰ به طور کامل بازسازی شده است و در فهرست آثار ملی ایران نیز به ثبت رسیده است.
در زمان قاجار در کتاب فارس نامه ناصری به این پل اشاره شده است
 

موضوعات مشابه


بالا