کاربرد هشتگ nast

هرچقدر هم بازی باب میل نبود. بلاخره این فصلش گذشت و فصل جدید ادامه اتفاقات قبلی شد. صحفه‌های بهم پیوند خورده گذر نمی‌کنن اما ذهن می‌تونه از چیزی که هست فراتر بره، باید بره! دیگه مسئله انتخاب نیست، بقای حیات انسان درمیونه و ارثیه‌ی آدم از بهشت... بهارت فرخنده رهگذر زمین #nast

#nast گناه‌هایی که یواشکی لای بغچه‌ و پارچه‌یِ «من نبودم» می‌زدیم زیر بغلمون یجوری توی جامعه عریان شدن که دیگه یواشکی‌های ما عیب بحساب میان.

#nast می‌گویند هر آغاز، نشانی از پایان در دل دارد و هر تولد، امضای مرگی است. شاید بشر، تولد را بهانه‌ای ساخت تا با مرگ راه بیاید، نه برای خودش، برای آن‌ها که دوستشان دارد. شاید همین بشر با گریه به دنیا آمد، تا مرگ را در طنین شیون خود دفن کند. و صداها، همراه انسان ماندند؛ همانند روزگاری که نه...

...راست می‌کنم دوباره از نو روی شانه‌هایم می‌افتد. من نگهبان شعرم، پناهش، قفسش، نفسش و... در پایان، چیزی از من نمی‌ماند جز پوسته‌ای خالی که حتی شعر از درونش سرریز نمی‌کند؛ پوسته‌ای ترک‌خورده، مثل شهری که دیوارهایش هنوز ایستاده‌اند، اما ساکنانش سال‌هاست اشعارشان را رها کرده و فرار کرده‌اند...

نیلوفر بساط هرزش را بر آبِ لجن پهن کرده. دل مرداب مجذور شیطان صفی که خود پرورده و تنش بر این حکم، در شرک نیلوفر جان می‌دهد... #nast

غمزه‌ی دستانت کافرکیش را به آیین نگاهت مسلمان می‌خواهد. #حریفت_من_نیستم #nast

رنگ آرامش در سکوت خود را به چه چیزی باخت که وجود این چنین رعب‌آور است! #nast

ما تکثیر پیدا کردیم تا گله‌های گله مند باشیم... #nast

وقتی سیلی دوست نباشه خنجر دشمن قصد جون می‌کنه... #nast

هیچکس گمان نمی‌کرد «چرا؟» اینقدر حجم سنگین و کمر شکنی داشته باشد... #nast

گاهی زمین را فراموش می‌کنم اما آغوش او هیچگاه مرا فراموش نخواهد کرد حتی در زمان مرگ، تنگ‌تر مرا در آغوش خواهد کشید #nast

من خواب طولانیی هستم که نه در مرگ و نه در زندگی بند به بندی نیستم جز بر محبتی خاص و عام اما مرگ فرصتی نیست که از من گرفته شود هدیه‌ی من زندگی است و من در خوابی همانند مرگ... #nast

کد داستان: 569 ناظر: @-Ennui سطح: رتبه سوم bsy نام به مثابه‌ی وهمی در اسارت زندگی نام نویسنده #nast ژانر #درام خلاصه آیا مرا هم از نیستان ببریده‌اند؟ یا از بیستون، با تیشه‌ی فرهاد جدا شده‌ام؟ مثلا فرهاد از داغ عشق مرا نیز در فراق کوه گذاشت! یا دو دیو داستان‌های نظامی زحمت وسوسه‌ی حضور مرا...

...گاهی چند قدم نرم، بلند و آروم برمی‌دارم و دوباره میوفتم، نه روی زانو! بلکه سر و شونه‌هام بار سنگینی میشن روی تنم شاید بخاطر فشار همینه که احساساتم پرس میشن و... ناتوانی زبان در بیان حقیقت احساس، بزرگ‌ترین شکست زندگیه...غم‌انگیزه که باید به واقعیت‌ها و مصداق‌های دست و پاشکسته اتکا کرد #nast

هرسال امتداد نگاه‌هایی کودکانه، نزدیک به رویای خواب خسته... به سوی صفی از نماد عشق و من با نگاهی شوم و عینکی غبار گرفته در تلاش... برای کشف این کوچک لحظه‌های ژرف #nast