باد لای حنای موهات میچرخد
و من میفهمم
ریسمان دنیا از چه بافته شده است،
که دور گردنمان میچرخد
و ما بیشتر مجنونش میشویم.
وزش یعنی فراموشیِ مرزها.
باد موهای تو را میرقصاند،
و من هستی را گم میکنم.
آن وقت
حباب نازک میان من و تو
با سوزن نفسهایت
خواهد ترکید.
#nast