یه تایپک توی انجمن هست که همیشه صدای سکوت غمانگیزی ازش شنیده میشه
میخواستم بگم درسته جرئت ندارم دستهای زبرم رو روی حال بدتون بکشم اما میشنوم صداتون رو
«ایمان، در هوای صاف و زمین آرام، محک نمیخورد. تکان و طوفانْ آغاز پرسش است. شوکْ عمق ریشههای اندیشه را نشان میدهد. شوک، شک میآفریند. گلآلود میکند و چُرت آرام روزمره را با کابوسی وحشتزا میگسلد. شوک، شک میآفریند و شکیبایی میسوزاند.» #ارتداد