شایسته دلنوشته‌ی شکسته‌های خط زمان | ف.اسدی کاربر انجمن یک رمان

[G.ASADI]

به نام خالق اول و آخر..!
نام دلنوشته: شکسته‌های خط زمان
نویسنده: ف.اسدی‌
تگ: شایسته
مقدمه:
آواهایی از پشتِ در ممنوعه!
تکه شکسته‌های معلق در هوا،
ترسان و لرزان، منتظر داوری
لب‌های گشوده شده به سخن‌وری،
هریک به نفع خود... !
نگاه هشدارگونه‌ی سَردَر آویزان و خسته‌:
تکه شکسته‌ها، لبه‌های تیزی دارند، احتیاط کنید!
خاکستر دنیا گم شده، عجله نکنید!
راه برگشتی نیست، صبور باشید!
از زبان خورشید پشت ابر، داور نورسیده و بازیگرهای این تراژدی... .

[COLOR=rgb(0, 0...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Maede Shams]

•| بسم رب القلم |•

آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...


نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
"قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"

پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست نقد دل‌نوشته بدهید. توجه داشته باشید که...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[G.ASADI]

***
تاریخ، زمان را در خود حل می‌کرد،
و با لبخند کریهی رو به نفس‌های آخر ثانیه‌ها می‌گفت:
- هم‌چنان تکرار می‌شوم... .

 

[G.ASADI]

***
قیامت عشق زمان، در دل تاریخ افتاد...
عاشق ناز و کرشمه‌ی دقیقه‌هایش؛ لحن ثانیه‌ها و ساعت قرار شده بود.
و این شد که به او گفت:
دورت بگردم... ! و هی تکرار و تکرار شد.
"فارغ از آب و آتش حقیقت دل‌هایشان."

 

[G.ASADI]

***
آتش نگاه‌شان شعله ور می‌شود. نبات دل‌شان را آب می‌کند و می‌سوزاند.
هم شهد شیرین جان است و هم شراکت اجباری بین خود و خود!
ولی جز ویرانی، چیزی در پس آن نیست... !

 

[G.ASADI]

***
زمان، جزئی از تاریخی بود که درون خود، آن را به دیار افق فرستاد...
غافل از اینکه دل در پی دلبر به راه است!

 

[G.ASADI]

***
زمان، اعلام استقلال کرد و مرد؛
و تاریخ، هیچ‌گاه نفهمید، به کدامین گنه خاکستر رنگی،
به عزاداری پوزخندها محکوم شده!

 

[G.ASADI]

***
تاریخ، پا روی پله‌های زمان می‌گذاشت.
و قلب ثانیه‌ای ظریف او را، زیر اقدام آهنین‌ش،
خرد و خاکشیر می‌کرد.

 

[G.ASADI]

***
زمان گذشت.
بدون قصد و نیت هم گذشت!
می‌خواست، تاریخ را کامل کند.
غافل از این‌که،
شوق گذرش؛ قیامتی بر دل زخم شده‌ی تاریخ،
بر جا خواهد گذاشت...

 

[G.ASADI]

***
دل تیک‌تاکِ ساعت، از دست تاریخ، پر بود.
دل‌خور هم بود؛ ولی نه آن‌قدری که بتواند تخم کینه‌ها را ببلعد.
دلتنگ هم بود؛ ولی نه آن‌قدری که ثانیه‌ها، جایی برای حرکت نداشته باشند.
هن‏وز زندگی می‌توانست، گذرش را بر رخ تاریخ بکشاند... .