سخن بزرگان سخن بزرگان | میلان کوندرا

[~•°REZ-FA°•~]

آنجا ساعت‌ها سپری می‌شد، ساعت‌هایی از نفس‌های مشترک، از تپش‌های مشترک دل‌ها، ساعت‌هایی که در آن پیوسته این احساس را داشت که به بیراهه می‌رود، یا درون جهانی غریب، بیش از هرکس دیگری، پیش از خود پیش رفته. جانی غریب که در آن حتی هوا نیز در خودش، هیچ عنصری از هوای بومی او را نداشت. جایی که آدم باید از غرابت خفه شود و جایی که در میانه‌ی وسوسه‌های پوچ، آدم هیچ نمی‌توانست بکند جز همچنان رفتن، همچنان بیراهه رفتن... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

قبلاً گفته بودم که استعاره خطرناک است. عشق هم با یک استعاره شروع می‌شود. به دیگر سخن، عشق زمانی آغاز می‌شود که یک زن اولین حرفش را وارد حافظه‌ی شاعرانه‌ی ما می‌کند.
***
ما اغلب برای از یاد بردنِ درد و رنجِ خویش به آینده پناه می‌بریم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

نخستین گام برای از میان برداشتن یک ملت، پاک کردن حافظه‌ی آن است! باید کتاب‌هایش را، فرهنگش را، تاریخش را از بین برد! بعد باید کسی را داشت که کتاب‌های تازه‌ای بنویسد، فرهنگ تازه‌ای جعل کند و بسازد، تاریخ تازه‌ای اختراع کند! کوتاه زمانی بعد، ملت آن‌چه را که هست و آن‌چه را که بوده، فراموش می‌کند!

 

[~•°REZ-FA°•~]

زن آینده‌ی مرد است. این یعنی جهان که زمانی به شکل مرد ساخته میشد، از حالا به بعد به شکل زن تغییر شکل خواهد داد. هر چه جهان فنی‌تر و مکانیکی‌تر، سردتر و فلزی‌تر می‌شود به‌ همان نسبت به گرمایی که فقط زن می‌تواند بدهد نیاز بیشتری پیدا خواهد کرد. اگر بخواهیم جهان را نجات بدهیم باید با زن منطبق شویم، بگذاریم زن ما را راهبری کند، بگذاریم که جذبه ابدی زن در ما رسوخ کند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

تا وقتی که انسان در روستا، در آغوش طبیعت، در میان حیوانات اهلی، پیوسته با فصول و تکرار آن‌ها زندگی می‌کرد، بارقه‌ای از خیال و خاطره‌ی بهشت در او وجود داشت… .
***
تجملات هیچ وقت جاذبه‌ای برایم نداشته من چیزهای ساده را دوست دارم کتاب‌ها را تنهایی را یا بودن با کسی که تو را می‌فهمد!

 

[~•°REZ-FA°•~]

چرا گاه به گاه از قدرتت در برابر من استفاده نمی‌کنی؟
فرانز به آرامی پاسخ داد: زیرا دوست داشتن، چشم‌پوشی از قدرت است.
***
بزرگترین اشتباهی که بشر همواره در طول زندگی مرتکب آن می‌شود، بدون آنکه از شکست‌های پیشین عبرت بگیرد، عاشق شدن است! اشتباهی توصیف‌ناپذیر که هربار به یک شکل تازه اتفاق می‌اُفتد... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

آدم‌ها بیشتر از این‌که دلبسته‌ی زندگیشون‌ باشن در‌بند اون هستن و‌ به جای اینکه در‌ زندگی غرق بشن و تجربش کنن بیشتر نگران تصویری هستن که ازشون به جای میمونه و این وقتی همه چیز فانیست چه اهمیتی داره؟!

 

[~•°REZ-FA°•~]

کسی را از روی همدردی دوست داشتن، دوست داشتن حقیقی نیست.
***
دشمنان نیستند که انسان را محکوم به تنهایی می‌کنند، دوستان‌اند!

 

[~•°REZ-FA°•~]

کتاب به او فرصت گریختن از نوعی زندگی را می‌داد
که هیچ‌گونه رضایت خاطری از آن نداشت... .
***
زندگی با همه ی بدی‌هایش، یک خوبی دارد که با گذشت زمان، شخصیت دوم آدم های اطرافت را نشانت می‌دهد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

تنهایی چه معنا می‌دهد؟ آیا آن طور که خواسته‌اند باور کنیم تنهایی بار سنگین، اضطراب و نفرین است یا بر عکس گرانبهاترین نعمتی است که اجتماع با حضور مداوم خود در حال نابود کردن آن است...!
***
فقط زندگی در جهانی را تصور کن که در آن آیینه نباشد! تو درباره‌ی صورتت خیال بافی می کنی و تصورت این است که صورتت بازتاب آن چیزی است که در درون تو است.