اروپا اسلاو | ویلا

[پرینز اوپال]

اسلاوها به موجودات ماوراءالطبیعه به نام #ویلا باور داشتند. #ویلاها را دختران زیبا و برهنه‌ای می‌پنداشتند که چوپانان و پسران جوان را افسون می‌کردند، آن‌ها در جنگل، کوه و ابر سکونت داشتند و باعث باران و تگرگ می‌شدند. حتی گاهی به انسان‌ها کمک می‌کردند.
منبع: ویکی پدیا​

 

[الف.قاف]

ویلاها موجوداتی وابسته به طبیعت‌اند و با عناصر چشم‌انداز پیوند دارند. در روایت‌های کوهستانی، آن‌ها ساکن قله‌ها و صخره‌های مه‌آلود هستند. در نواحی جنگلی، در کنار چشمه‌ها و درختان کهنسال زندگی می‌کنند. در برخی سنت‌ها، به‌ویژه در اسلاوی جنوبی، با ابرها و پدیده‌های جوی مرتبط‌اند و می‌توانند باران، طوفان و تگرگ ایجاد کنند. این پیوند جوی احتمالاً بازمانده‌ای از باورهای کهن‌تر هندواروپایی درباره ارواح طوفان یا پریان آسمانی است. در برخی افسانه‌ها گفته می‌شود اگر انسانی به قلمرو رقص شبانهٔ آن‌ها وارد شود، ممکن است گرفتار شود و تا مرگ برقصد.

 

[الف.قاف]

ویلاها دوگانه‌اند؛ آن‌ها هم می‌توانند کشنده باشند و هم یاری‌رسان. اگر انسانی بی‌احترامی کند، وارد حریمشان شود یا راز آن‌ها را فاش کند، ممکن است دچار بیماری، نابینایی یا مرگ شود. اما اگر انسانی به آن‌ها احترام بگذارد یا پیمانی با آن‌ها ببندد، ممکن است از حمایتشان بهره‌مند شود. در حماسه‌های صربی، ویلاها گاهی قهرمانان را در نبرد یاری می‌کنند، زخم‌هایشان را درمان می‌کنند یا به آن‌ها سلاح جادویی می‌دهند. در این نقش، آن‌ها شبیه به «پری جنگجو» یا روح نگهبان‌اند.در برخی اشعار حماسی، ویلا حتی خواهرخواندهٔ قهرمان می‌شود که پیوندی آیینی و محافظتی ایجاد می‌کند.

 

[الف.قاف]

از نظر ریشه‌شناسی، واژهٔ vila احتمالاً به ریشهٔ اسلاوی باستانی vil- به معنای پیچیدن یا چرخیدن مرتبط است که به رقص‌های گرد آن‌ها اشاره دارد. برخی پژوهشگران آن را با موجودات مشابه در دیگر سنت‌های هندواروپایی مقایسه کرده‌اند، مانند نایادها و درایادهای یونانی یا حتی والکری‌ها از نظر نقش جنگی. این مقایسه‌ها نشان می‌دهد که ویلا احتمالاً بازماندهٔ لایه‌ای بسیار کهن از باورهای پیشامسیحی درباره ارواح مؤنث طبیعت است.

 

[الف.قاف]

در مردم‌نگاری قرن نوزدهم، گزارش‌هایی از باور واقعی روستاییان به ویلاها ثبت شده است. مردم از ورود شبانه به چمنزارهای خاص خودداری می‌کردند، زیرا باور داشتند ویلاها آنجا می‌رقصند. حلقه‌های قارچ یا چمن‌های دایره‌ای شکل گاه به عنوان «جای رقص ویلا» تفسیر می‌شد. در بلغارستان و مقدونیه گونه‌ای مرتبط به نام سامودیوا یا سامویلا توصیف شده که ویژگی‌های مشابهی دارد، از جمله توانایی پرواز و کنترل مه.

 

[الف.قاف]

در فرهنگ ادبی و موسیقایی مدرن بالکان، ویلا حضوری پررنگ دارد. در شعر رمانتیک صرب و کرواسی قرن نوزدهم، ویلا نماد آزادی، طبیعت بکر و روح ملی شد. همچنین در اپراها و آثار فولکلوریک منطقه، تصویر ویلا به عنوان موجودی زیبا و خطرناک تثبیت شد. این تحول نشان می‌دهد که چگونه یک موجود اسطوره‌ای از سطح باور دینی به سطح نماد فرهنگی ارتقا می‌یابد.

 

[الف.قاف]

از منظر مردم‌شناسی دین، ویلا نمونه‌ای از موجودات لیمینال است؛ نه کاملاً الهه و نه کاملاً روح مرده، بلکه تجسم نیروهای طبیعی شخصی‌سازی‌شده. آن‌ها مرز بین انسان و طبیعت، فرهنگ و وحشی‌گری، و زندگی و خطر را نمایندگی می‌کنند. اغواگری آن‌ها می‌تواند بازتاب اضطراب اجتماعی درباره تمایلات جنسی، بلوغ مردان جوان و خطرات طبیعت رام‌نشده باشد.

 

[الف.قاف]

منابع:
Jan Machal, “Slavonic Mythology,” in The Mythology of All Races, Vol. III, 1918.

Linda J. Ivanits, Russian Folk Belief, M.E. Sharpe, 1989.

Elizabeth Wayland Barber and Paul T. Barber, When They Severed Earth from Sky, Princeton University Press, 2004.

John and Alan Lomax (eds.), Yugoslav Folk Songs, 1951.
James G. Frazer, The 1roman Bough, abridged edition, 1922 (اشارات تطبیقی به ارواح طبیعت).

Encyclopaedia of Slavic Mythology entries on Vila / Vily / Samovila.

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.