آسیا بین‌النهرین | موشخوشو

[پرینز اوپال]

#موشخوشو، نماد مذهبی اسطوره‌ای و سمبلیک ایزد #مَردوک، خدای بابلیان است. تصویری از #موشخوشو در دروازه #ایشتار بابل کشف شده‌است. پس از گشودن بابل، #کوروش بزرگ به کاهنان بابلی اجازه داده باشد در فارس ساختمانی ساخته شود که هنرمندان بابلی آنرا با نقش‌های مذهبی اسطوره‌ای و سمبلیک نظیر نقش #موشخوشو برای ایزد #مَردوک ساخته‌اند.
منبع: ویکی پدیا​

 

[الف.قاف]

موشخوشو (Mušḫuššu)
موشخوشو (گاهی: Mushkhushshu, Mušḫušu, Sirrush) موجود اسطوره‌ای ـ نماد مذهبی رسمی ایزد مَردوک، خدای بزرگ بابل، است.

این موجود از نظر ظاهر ترکیبی از چند حیوان قدرتمند است:

• سر مار/اژدها
• بدن فلس‌دار
• پاهای جلویی شبیه شیر
• پاهای عقبی شبیه عقاب
• دم مارگونهموشخوشو نماد قدرت خلاق، سلطنت مشروع و نظم کیهانی بود — همان خصوصیاتی که مَردوک در اسطوره‌ی آفرینش بابلی (Enuma Elish) به دست می‌آورد.

 

[الف.قاف]

موشخوشو در دروازه ایشتار​

در دروازه ایشتار (قرن ۶ پیش از میلاد، دوره نبوکدنصر دوم)، سه موجود اسطوره‌ای نقش بسته‌اند:

• گاو نر (نماد ادد/حدد)
• شیر (نماد ایشتار)
• موشخوشو (نماد مردوک)در کاشی‌کاری‌های لعابدار آبیِ مشهور این دروازه، موشخوشو روشن‌ترین و قدسی‌ترین نماد نسبت به بقیه شناخته می‌شود.
  اکنون نسخه بازسازی‌شده‌ی آن در Museum of Pergamon برلین قرار دارد.

 

[الف.قاف]

آیا کوروش پس از فتح بابل، اجازه ساخت بنای بابلی در فارس با نقش موشخوشو داده؟

نکته‌ی مهم:​

در منابع تاریخی هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که کوروش پس از فتح بابل دستور داده باشد بابلیان یک بنای مذهبی بابلی (با نقش موشخوشو یا نمادهای مردوک) در فارس بسازند.

اما:

چه چیزی مستند است؟​

• کوروش پس از فتح بابل، طبق اسناد رسمی بابلی (نابونه‌اید کرونیکل + استوانه کوروش)،
  • معبدهای بابلی را بازسازی و کاهنان را حمایت کرد.
  • او اجازه داد پرستش مَردوک طبق سنت اصلی ادامه پیدا کند.
  • کوروش خود را «دوست و خدمتگزار مَردوک» خطاب می‌کنند (در متن‌های بابلی، نه ایرانی).

• اما ساخت بنای بابلی در...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[الف.قاف]

منابع

• Jeremy Black & Anthony Green, Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia, British Museum Press, 1992.
• Irene Winter, “On the Problems of Reconstructing the Ishtar Gate”, Iraq, Vol. 45 (1983).
• D. Collon, Ancient Near Eastern Art, 1995.