متون و دلنوشته‌ها نادر ابراهیمی

[NASTrr]

از تمام خنده‌ها آن را بستای که جانشین گریستن شده‌است.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

 

[NASTrr]

ما هرگز از آنچه نمی‌دانستیم و از کسانی که نمی‌شناختیم ترسی نداشتیم. ترس، سوغاتِ آشنایی‌هاست.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

 

[NASTrr]

تحمّلِ تنهایی از گدایی دوست‌داشتن آسان‌تر است

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

 

[NASTrr]

با پدرتان آهسته صحبت‌کنید آقا. در این دو‌ماه خیلی شکسته شده‌است.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

ما یادمون میره حرف زدن با خانواده رو...

 

[NASTrr]

من از دوست‌داشتن، فقط لحظه‌ها را می‌خواستم. آن لحظه‌یی که تو را به نام می‌نامیدم

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

من میدونم نام توی فرهنگ ایرانی فلسفه عمیقی داره اما نمی‌تونم اثبات کنم.
محکم‌ترین جایگاهش هم توی شاهنامه است. اونجا داستان پسرکشی نبود و سطحی‌نگرها این مدلی برداشت می‌کنن مسئله اسم بود که رستم نگفت...
موقع جنگیری میگن حتماً باید اسم جن بدونی
و خیلی دلیل دیگه که نمیشه این پایین لیست کرد

 

[NASTrr]

هلیا! برای دوست‌داشتنِ هر نَفَسِ زندگی، دوست‌داشتنِ هر دَمِ مرگ را بیاموز و برای ساختن هر چیزِ نو، خراب‌کردن هر چیزِ کهنه را و برای عاشقِ عشق بودن، عاشقِ مرگ‌بودن را.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

 

[NASTrr]

هلیا! تو زیستن در لحظه‌ها را بیاموز. و از جمیعِ فرداها پیکرِ کینه‌توزِ بطالت را مَیافرین.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

 

[NASTrr]

ما در روزگاری هستیم، هلیا، که بسیاری چیزها را می‌توان دید و باورنکرد و بسیاری چیزها را ندیده باورکرد.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

 

[NASTrr]

بیاموز که مَحَبّت را از میان دیوارهای سنگی و نگاه‌های کینه‌توز، از میان لحظه‌های سُلطه‌ی دیگران، بگذرانی.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم

 

[NASTrr]

من هرگز نخواستم که از عشق افسانه‌یی بیافرینم؛ باورکن! من می‌خواستم که با دوست‌داشتن زندگی‌کنم __ کودکانه و ساده و روستایی.

#بار_دیگر_شهری_که_دوستش_می‌داشتم