نقد و بررسی نقد و بررسی | فیلم Weapons (سلاح)

ویویان · 17/4/26

اگر بخواهیم درباره جدیدترین اثر Zach Creggerیعنی Weapons صحبت کنیم، بهتر است قبل از هر چیز بدانیم که با فیلمی طرفیم که جاه‌طلبی‌اش از همان ایده مرکزی‌اش فریاد می‌زند: شهری کوچک در آمریکا، شبی مرموز و دسته‌ای از دانش‌آموزان که از یک کلاس شبانه ناپدید می‌شوند. این همان نقطه شروعی است که هر علاقه‌مند به ژانر ترس و دلهره را قلقلک می‌دهد. Weapons از همان دقایق ابتدایی با کش دادن تعلیق و چیدن هوشمندانه قطعات پازل، کاری می‌کند که مخاطب بی‌اختیار عقب صحنه‌ها را برای یافتن اولین ردپا زیر و رو کند. کرگر که با Barbarian نشان داده بود در بازی با انتظارات مخاطب استاد است، اینجا هم پرده اول را با اعتمادبه‌نفس جلو می‌برد و...

ویویان · 17/4/26

مشکل اصلی آن‌جاست که این طراحی هوشمندانه در پرده سوم به شکل ناامیدکننده‌ای هدر می‌رود. به جای آن‌که اوج تعلیق در قالب یک پیچش غافلگیرکننده یا یک لحظه شوک‌آور به ثمر برسد، فیلم رو به مسیری می‌رود که بیشتر شبیه افشای مستقیم حقیقت است. لحظه‌ای که “اطلاعات کامل” جلوی چشم مخاطب گذاشته می‌شود، عملاً حکم خاموش‌کردن موتور کنجکاوی را دارد. از آن نقطه به بعد، دیگر هیچ ابهام یا کشمکش بزرگی باقی نمی‌ماند و تماشاگر صرفاً می‌نشیند تا ماجرا به یک سرانجام نسبتاً قابل‌پیش‌بینی برسد. این همان جایی است که Weapons برخلاف پتانسیل بالای دو سوم ابتدایی، خود را در سطح یک اثر «خوب اما نه ماندگار» تثبیت می‌کند.

با این‌که فیلمنامه در پرده پایانی فرود نرمی...

ویویان · 17/4/26

یکی از المان‌های بصری عجیب و البته بحث‌برانگیز فیلم، شیوه دویدن قربانیان است؛ دست‌ها به پشت بسته، بالاتنه متمایل به جلو، و شتابی که بیشتر به فرار غریزی از کابوسی زنده شبیه است. فیلم توضیح چندانی درباره این انتخاب نمی‌دهد و اشاره‌های کوتاه هم منطقی قانع‌کننده ارائه نمی‌کنند. بعدها در گفت‌وگوهای تیم تولید مشخص شده که این استایل دویدن مستقیماً الهام‌گرفته از عکس مشهور جنگ ویتنام است؛ همان تصویری که دخترکی وحشت‌زده را در حال فرار نشان می‌دهد. حتی اگر این ارجاع در بستر داستان کارکرد محدودی داشته باشد، استفاده از حافظه بصری تاریخ برای خلق یک تصویر ماندگار، نشانه‌ای از خلاقیت و جسارت تیم کارگردانی است.

از نظر بازیگری، کرگر ترکیبی از چهره‌های...

ویویان · 17/4/26

بخش صدا و موسیقی، استفاده از قطعات مینیمال و ضرباهنگی که با فراز و فرود تعلیق هماهنگ است، کمک زیادی به فضای دلهره‌آور اثر می‌کند. لحظات سکوت ناگهانی یا صدای محیطی که در پس‌زمینه باقی می‌ماند، گاهی از هر موسیقی متن پرهیاهویی تاثیرگذارتر عمل می‌کند. این انتخاب‌های حساب‌شده، مخصوصاً در پرده اول و دوم، عمق بیشتری به تنش جاری در داستان می‌بخشند.
اگر Weapons را به‌عنوان یک کل ناهمگون ببینیم، تصویری پیش‌رو داریم از فیلمسازی که در طراحی ایده و ایجاد آغاز مقتدر، مهارت بالایی دارد اما در جمع‌بندی و تکمیل مسیر، هنوز با اطمینان کامل عمل نمی‌کند. پرده سوم بیش از آن‌که کوبنده باشد، توضیح‌دهنده است و شاید همین رویکرد باعث شود اثر در ذهن...

نقد و بررسی نقد و بررسی | فیلم Weapons (سلاح)

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

موضوعات مشابه