نقد و بررسی نقد و بررسی | فیلم Superman (سوپرمن)

ویویان · 5/5/26

برای فیلمی که قرار است معرف تولد یک دنیای سینمایی کاملاً جدید (DCU) باشد، روایت سرسری و سرخوشانه‌ی جیمز گان از Superman، چندان حس یک سرآغاز را ندارد.

بخشی از این حس به این دلیل است که این برداشت شوخ‌طبعانه از «مرد پولادین» (Man of Steel) آنقدر عقل سلیم دارد که از روایت یک داستان پیشینه (origin story) پرهیز می‌کند. به جای بازگویی اینکه چگونه آخرین پسر کریپتون در نوزادی از کهکشانی دیگر تخلیه شد و توسط یک زوج کشاورز مهربان در کانزاس بزرگ شد، روایت گان سه سال پس از آن آغاز می‌شود که کلارک کنت (با بازی دیوید کورنسوت که به طرز دلنشینی فوق‌العاده است) هویت دیگرش را برای عموم فاش کرده است؛ سه هفته از زمانی که ابرانسان مقیم متروپلیس خودش را...

ویویان · 5/5/26

فیلم گان، همان‌قدر که مصرانه در پی جبران زمان از دست رفته است، به همان اندازه می‌کوشد تا خودش را در تقابل با زمانه‌اش تعریف کند. فیلم با عجله تلاش می‌کند تا شخصیت همنامش را در قالبی نو بازتعریف کند؛ شخصیتی که قدرت خداگونه‌اش در مقابل آسیب‌پذیری کاملاً انسانی‌اش، اهمیتی ثانویه پیدا می‌کند و خیرخواهی تزلزل‌ناپذیرش اغلب بیگانه‌ترین ویژگی حضور او در سیاره زمین به نظر می‌رسد. این کال-اِل که کمی عضلات کمتری دارد، هنوز هم می‌تواند یک آسمان‌خراش را بر پشت خود حمل کند و با یک تکه کریپتونایت آشکار به زانو درآید، اما فقدان بدبینی او هم بزرگترین نقطه‌ی قوت و هم بزرگترین نقطه‌ی ضعف اوست، و خلوص اعتقاداتش برای دنیایی که به‌واسطه‌ی نیت‌های پنهان تا...

ویویان · 5/5/26

از یک سو، سوپرمن یک مهاجر بدون مدرک است که به سپر بلای تمام مشکلات آمریکا تبدیل می‌شود و دشمن اصلی او – با بازی نیکلاس هولت، که یک نقش شرور خسته‌کننده را با رگه‌هایی از همان جامعه‌ستیزی کوته‌بینانه‌ای که در سریال The Great به کمال رسانده بود، متحول می‌کند – یک تکنوکرات میلیاردر است که باور ندارد کسی با این همه قدرت بتواند قلبی پاک داشته باشد و علناً سوپرمن را متهم می‌کند که «در حال فریفتن ماست». از سوی دیگر، لکس لوتر یک جهان جیبی بین‌بُعدی برای زندانی کردن دوست‌دخترهای سابقش خلق می‌کند و با ارتشی از میمون‌های به بردگی گرفته شده که پروپاگاندای ضدسوپرمن را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند، افکار عمومی را دستکاری می‌کند. (اینکه توده‌های...

ویویان · 5/5/26

حفظ چنین تعادلی برای هر فیلم بلاک‌باستری یک هنرنمایی دشوار است، اما انجام آن – و لذت بردن از آن – در چارچوب فیلمی که تلاش می‌کند یک دنیای سینمایی را روی پاهایش بلند کند، بسیار دشوارتر می‌شود. فیلم گان که مصمم است سبکی و سرخوشی را به سوپرمن بازگرداند، بدون آنکه از کنار تاریک شدن اوضاع در غیابش به سادگی بگذرد، آنقدر مشغول واکنش نشان دادن به دنیای حاضر است که فرصتی برای خلق دنیای خودش پیدا نمی‌کند. Superman آنقدر سریع، پراکنده و بیش از حد شلوغ است که مجبور می‌شود به جای یک حرکت طبیعی، به حسی تصنعی از سرگرمی تکیه کند؛ فیلم به طیف گسترده‌ای از ایده‌ها و احساسات اشاره می‌کند که فرصت واقعی کردن آن‌ها را به دست نمی‌آورد؛ و بهترین گروه بازیگرانی...

ویویان · 5/5/26

از طرف دیگر، سوپرمن هیچ مشکلی در انتخاب موضع خود ندارد، و این واقعیت که بزرگترین تصمیمی که او در این فیلم می‌گیرد، حتی قبل از شروع داستان رخ می‌دهد، به گان اجازه می‌دهد تا روایت اصلی را کمتر یک معضل اخلاقی و بیشتر یک معضل عملی جلوه دهد. این کار همچنین به گان اجازه می‌دهد تا داستان را با انواع و اقسام مزخرفات پاپ‌کورنی پُر کند، از جمله تیمی از ربات‌های دستیار بی‌احساس (بامزه!)، یک سگ کوچولوی ابرقدرت که باید دستشویی رفتن یاد بگیرد (بانمک!)، و یک زندانی دگرپیکر به نام متامورفو (سبز!).

بیشتر این عناصر به تنهایی سرگرم‌کننده هستند، اما در فیلمی که لوئیس لین تنها چند دقیقه زمان معنادار روی پرده دارد و به سوپرمن حتی کمتر از استار-لرد پایه‌ی...

ویویان · 5/5/26

تصادفی نیست که بهترین صحنه‌ی این فیلم بی‌نهایت مضحک – با اختلاف زیاد – زمینی‌ترین صحنه‌ی آن نیز هست. این صحنه در اوایل فیلم رخ می‌دهد، زمانی که لوئیس دوست‌پسرش را به یک مصاحبه‌ی بی‌پرده و صریح درباره‌ی نقشش به عنوان یک صلح‌جوی بین‌المللی به چالش می‌کشد. اصطکاکی که بین عمل‌گرایی روزنامه‌نگار و ساده‌دلی ابرقهرمان جرقه می‌زند، با انرژی‌ای که بین دو بازیگر نقش آن‌ها رد و بدل می‌شود، همخوانی دارد؛ کورنسوت هرگز قوی‌تر از زمانی نیست که شخصیت کال-اِل او ترک برمی‌دارد، در حالی که بروزناهان همان درخشش سرشار از هوش و سرمستی از عشقی را به نمایش می‌گذارد که هالی هانتر در فیلم Broadcast News به ارمغان آورد، اما اینجا در نقشی که از او می‌خواهد طوری...

ویویان · 5/5/26

مشکل واقعی این است که این جاه‌طلبی‌ها از اساس بسیار متناقض به نظر می‌رسند و در طول داستانی که بر پایه‌ی معرفی انسانیت کلارک به عنوان منبع نهایی قدرتش استوار است، مدام یکدیگر را خنثی می‌کنند. ما سوپرمن را دوست داریم، نه به این خاطر که خوب است، یا به این خاطر که قدرتمند است، بلکه به این خاطر که علی‌رغم قدرتمند بودنش خوب است. چون برای یک خدای چهارشانه‌ی خوش‌تیپ، دست‌وپاچلفتی و شوخ‌طبع است، و برای کسی که می‌تواند داستانی را در صفحه‌ی اول بزرگترین روزنامه‌ی متروپلیس به چاپ برساند، نویسنده‌ی افتضاحی است. چون او بهتر از بقیه‌ی ما به دنیا نیامده، اما نور خورشید ما او را آنقدر قوی می‌کند که حتی وقتی لکس لوتر هر دلیلی برای پذیرش بدبینی به او می‌دهد، مهربانی را انتخاب کند.

گان درست تشخیص داده است...

نقد و بررسی نقد و بررسی | فیلم Superman (سوپرمن)

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

ویویان

امضا : ویویان

موضوعات مشابه