نقد و بررسی نقد انیمه Hyakuemu (100 Meters)

[R.SHAHRAKI❁]

اما چگونه Hyakuemu جای خالیِ شخصیت‌های پرده‌ی میانی را پر می‌کند؟ درست است، شخصیت‌های جدیدی به صحنه می‌آورد و این کایدو-سان (Kaidou) است که همه‌ی نگاه‌ها را می‌دزدد؛ پیشکسوتی که حتی با موهای خاکستری‌، رکوردهای پیشین‌اش را جابه‌جا می‌کند اما هیچ‌وقت نمی‌تواند به زایتسو برسد. همان‌طور که کایدو می‌گوید، این واقعیتی جدید در زندگی‌ بود که فردی مثل زایتسو همیشه چند قدم از او جلوتر قرار بگیرد و اگر کنار آمدن با این واقعیت کافی نبود، حالا جوانی به نام کومیا هم در میادین جولان می‌دهد.

وجودِ چنین رقبایی، شاید برای ثانیه‌ای این آرزو را در...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[R.SHAHRAKI❁]

در همان حوالی است که یکی از طرفدارانِ توگاشی – قهرمانِ جدیدِ دبیرستانی – به سراغش می‌آید و او را جوهره‌ی الهامِ خود معرفی می‌کند و همین به نقطه عطفی در نگرشِ توگاشی نسبت به واقعیتِ زندگی‌اش تبدیل می‌شود. توگاشی برای پیروزی نمی‌دود، توگاشی برای کسی می‌دود که مثل او در این جهان نمی‌داند برای چه ادامه می‌دهد؛ درست مثلِ زمانی که هدفی بهتر به زندگی کومیا بخشید. اما این خبرِ خوش، خیلی زود جایش را به زنگِ خطری برای توگاشی می‌دهد: کشیدگی عضلات. توگاشی یا باید با صدمتر وداع بگوید و به مربی‌‎گری رضایت دهد یا خطرِ آسیبِ جدی را به جان بخرد و در این مسابقه شرکت کند؛ دوراهی‌ای که به یک تخلیه‌ی هیجانی غیرمنتظره منتهی می‌شود.
[IMG alt="توگاشی در انیمه‌ی Hyakuemu (100...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[R.SHAHRAKI❁]

با شکستِ کومیا در نیمه‌نهایی، نظامِ ارزشی او فرو می‌ریزد، چون کایدو کسی است که به هیچ کدام از دلایلِ همیشگیِ کومیا مسابقه نمی‌دهد؛ او نه به فکرِ مقام است و نه به فکرِ شهرت. آن سوی خط اما، زایتسو را داریم که تمامِ عمرش را پای عنوان قهرمانِ بی‌رقیبِ دوی صدمتر گذاشته و اکنون می‌داند که قهرمانی، بدونِ یک رقیبِ شایسته اهمیتی ندارد. برای همین است که وقتی کایدو از او سبقت می‌گیرد، لبخندی بر لبانش می‌نشیند و پس از آن بازنشستگی‌اش را اعلام می‌کند تا تفکرِ شکست‌ناپذیری را درهم بشکند.

در طولِ انیمه‌، بارها و بارها توگاشی به سقفِ اتاقش خیره می‌شود اما آخرین...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.