مهم زیست شناسی بیگ بنگ

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
ساختار “شبکه مغز” ثابت نیست

بیگ بنگ: بر اساس مطالعه‌ای که توسط محققان دانشگاه ایالتی جورجیا انجام شده، شکل و پیوستگی مغز (نواحی متمایز مغز که با همدیگر برای انجام وظایف شناختی پیچیده کار می‌کنند) میتواند با گذشت زمان دستخوش تغییرات بنیادی و متناوب قرار بگیرد. این یعنی برهمکنش و ارتباط میان سلول‌های عصبی زمینه را برای پیدایش شبکه‌های مغزی فراهم می‌کند.

daeec
محققان این نمایش گرافیکی از پیوستگی فضایی را برای صفحه اول مجله طراحی کرده‌اند.
به گزارش بیگ بنگ، محققان از مدت‌ها پیش تصور میکردند که این شبکه‌ها به لحاظ فضایی ثابت و ساکن هستند و مجموعه ثابتی از مناطق مغز به هر شبکه کمک می کند. اما در مطالعه جدیدی که در «Human Brain Mapping» منتشر شده، محققان به شواهدی دست یافتند که نشان می دهد شبکه‌های مغزی به لحاظ فضایی و کارکرد سیال هستند. محققان داده‌های عکسبرداری مغزی «ام آر آی» را گرداوری کردند تا تصاویری از فعالیت شبکه با گذشت چند دقیقه تهیه نمایند. آنان شاهد تغییرات سریعی در کارکرد، اندازه و موقعیت شبکه‌ها بودند.
«امین ایرجی» دانشمند در مرکز تحقیقات و علوم داده و عکسبرداری عصبی «TReNDS» و نویسندۀ ارشد مقاله گفت: «اگر فرض را بر این بگذاریم که هر کدام از نواحی مغز با گذشت زمان به شیوه‌ای یکسان با سایر بخش‌های مغز به برهمکنش می پردازد، خیلی ساده انگارانه اندیشیده‌ایم.» از دیگر افراد دخیل در این مطالعه میتوان به وینس کولیون پروفسور برجسته روانشناسی و مدیر مرکز TReNDS و جسیکا ترنر استادیار روانشناسی اشاره کرد. محققان به این نتیجه رسیدند که ویژگی‌های فضایی شبکه مغز با گذشت زمان تغییر پیدا می کند و در همین پروسه، ارتباط مغز با سایر شبکه‌های مغز تداوم می پذیرد.
آقای ایرجی اظهار داشت: «میتوانید فرض کنید مغز مثل سازمانی است که کارمندان در آن با یکدیگر به همکاری می‌پردازند تا کل سیستم بطور موثر کار کند. ما برای مدتی طولانی این پیش فرض را در ذهن داشتیم که شبکه‌های مغز مثل دپارتمان یا اداره هستند و افراد یکسانی هر روزه کارهای یکسانی را به انجام می رسانند. اما این طور پیداست که افراد به شبکه‌ها وارد شده و از آن خارج می شوند و کارهای مختلفی را هم انجام می دهند.»
brain networks
ایرجی در ادامه گفت: «صرف‌نظر از این تغییرات کارکردی و فضایی میتواند به درک ناقص و نادرست از مغز منجر شود. بگذارید فرض کنیم پیوستگی عملکردی میان دو ناحیه را در زمان‌های مختلف مورد اندازه‌گیری قرار می دهیم و شاهد مقداری تغییر می‌شویم. در دیدگاهی میتوان گفت که قدرت پیوستگی مرتبط با یک وظیفه خاص با گذشت زمان تغییر پیدا می کند. اما چه می شود اگر همان ناحیه مسئول انجام وظایف مختلف در زمان‌های مختلف باشد؟ شاید در این افراد افراد مختلفی در روزهای مختلف وجود دارند و به همین خاطر است که شاهد تفاوت‌هایی در ارتباط می شویم.»
یافته‌های محققان بر پایه مفهوم «chronnectome» قرار دارد؛ مدلی از مغز که در آن الگوهای پیوستگی کارکردی با گذشت زمان تغییر می کنند. کولیون این مدل را در سال ۲۰۱۴ معرفی کرد. دانشمندان همچنین این مسئله را بررسی کردند که آیا شبکه‌های مغزی در میان افراد مبتلا به اسکیزوفرنی و افراد شاهد سالم فرق دارند یا خیر. همچنانکه آنان تفاوت‌هایی را میان دو گروه پیدا کردند، به این مسئله هم اشاره کردند که این تفاوت‌ها بصورت مداوم و سازگار روی نمی دهند. لذا باید به این تغییرات گذرا توجه نمود.
ایرجی در پایان بیان کرد: «اکثر مطالعات قبلی به بررسی فعالیت میانگین شبکه با گذشت زمان پرداخته‌اند. اما وقتی به این میانگین نگاه می کنید، همۀ آن نوسان‌های کوچک را کنار می گذارید که میتواند تفاوتی میان افراد سالم و افراد مبتلا به اختلال‌های مغزی ایجاد کند.»
ترجمه: منصور نقی‌لو
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
دانشمندان “سلول‌های مصنوعی” حس‌دار ‌ساختند!

بیگ بنگ: دانشمندان سلول‌های مصنوعی ِ ساختند که تغییرات در محیط پیرامونشان را حس کرده و به آن واکنش نشان می‌دهند.

image e Artificial Cells
به گزارش بیگ بنگ، گروهی از محققان در امپریال کالج لندن انگلیس میکروماشین‌هایی ساخته‌اند که سیگنال‌های شیمیایی خارجی را از طریق فعالسازی یک مسیر سیگنالدهی مصنوعی حس می‌ کنند و به آنها پاسخ می‌دهند. واکنش به تغییرات شیمیایی عملکرد حیاتی سلول‌های بیولوژیکی است. برای مثال، سلول‌ها می‌توانند با ساختن پروتئین‌های خاص، تقویت ِ تولید انرژی یا خودتخریبی، به مواد شیمیایی واکنش نشان دهند. همچنین سلول‌ها از مواد شیمیایی استفاده می‌کنند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و یک واکنش را هماهنگ‌سازی نمایند یا سیگنالی مثل یک تکانه درد را ارسال کنند.
هرچند، در سلول‌های طبیعی، این واکنش‌های شیمیایی می‌تواند بسیار پیچیده و شامل چند مرحله باشد. این کار باعث می‌شود که سودمند کردن سلول‌های طبیعی، مثل یک مولکول دارویی کار دشواری برای محققان باشد. جیمز هیندلی، اولین نویسنده‌ی مطالعه گفت: «این سیستم‌ها در بیوتکنولوژی قابل توسعه هستند. برای مثال، می‌توانیم تصور کنیم که سلول‌های ِ مصنوعی را ساخته‌ایم که می‌توانند نشانگرهای سرطان را حس کنند و یک دارو را درون بدن سنتز کنند یا سلول‌های مصنوعی ِ که می‌توانند فلزات سنگین و خطرناک را در محیط زیست و اسفنج‌های انتخابی آزاد سازند تا آنها را تمیز کنند».
سلول‌های مصنوعی که توسط هیندلی و همکارانش ساخته شده‌اند دارای سلول‌های کوچکتری درونشان هستند (وزیکول‌ها). لبۀ سلول از یک غشاء حاوی منافذ تشکیل شده که یون‌های کلسیم را قادر می‌سازد تا وارد آن شوند. درون سلول، یون‌های کلسیم آنزیم‌هایی را فعالسازی می‌کنند که به وزیکول‌ها اجازۀ آزادسازی ذرات شفاف را می‌دهند. یک آنزیم که با کلسیم فعالسازی شده غشای یک وزیکول را تغییر می‌دهد و باعث آزادسازی ذرات فلورسنت از طریق کانال پروتئین می‌شود.
هیندلی گفت: «یک نسخه‌ی کوتاه شده از یک مسیر را با استفاده از سلول‌های مصنوعی و عناصری از سیستم‌های طبیعی مختلف در طبیعت ساختیم تا یک مسیر کوتاه‌تر و کارآمدتر را ایجاد کنیم که همان نتایج را ارائه دهد». این سیستم ساده‌تر است، زیرا به خیلی از چیزهایی که سلول‌ها در سیستم‌های طبیعی نیاز دارند، احتیاجی ندارد – مثل محصولات فرعی که برای سلول سمی هستند.
درون سلول، منافذ غشایی و آنزیم‌های فعال شده توسط کلسیم از سیستم‌های بیولوژیکی موجود ناشی می‌شوند – مثلأ آنزیمی که از زهر زنبور گرفته شده است – اما آنها در همان محیط یکسان در طبیعت یافت نمی‌شوند. این نقطه قوت استفاده از سلول‌های مصنوعی برای ایجاد واکنش‌های شیمیایی است – آنها راحت‌تر می‌توانند عناصرِ یافت شده در طبیعت را با هم مخلوط کنند تا اینکه یک عنصر خارجی را در یک سیستم بیولوژیکی موجود اضافه کنند.
پروفسور اوسکار سس، نویسنده ارشد مطالعه گفت: «محققان می‌توانند عناصر را از سراسر طبیعت بگیرند تا مسیرهای شیمیایی جدیدی که با اهداف خاصی طراحی شده‌اند را ایجاد نمایند. سیستم الگوی ما به آسانی تنظیم می‌شود و برای تست سریع هر ترکیب جدیدی از عناصر بکار می‌رود».
ترجمه: سحر الله وردی
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
بررسی یک موجود ِ دوره کامبرین

بیگ بنگ: گونه جدیدی از یک شکارچی دریایی در پارک ملی کوتنای کانادا شناسایی شده که تقریبا ۵۰۶ میلیون سال پیش در دورۀ کامبرین زندگی می‌کرد. فسیل‌های این جاندار به خوبی در این پارک حفظ شده بود.

image e Cambroraster falcatus
تصویری شبیه‌سازی شده از موجودی بنام «کامبروراستر فالکاتوس»
به گزارش بیگ بنگ، این جاندار که «کامبروراستر فالکاتوس» نام دارد، پاهایی به اندازۀ ۳۰ سانتی‌متر داشت. «جو مویسیک» دانشجوی دانشگاه تورنتو و موزه سلطنتی اونتاریوی کانادا بیان کرد: «کامبروراستر فالکاتوس یکی از خویشاوندان دورآنومالو کاریس بود؛ شکارچی قهاری که آن زمان در دریا سکونت داشت؛ اما شواهد نشان می دهد این جانور به شیوۀ بسیار متفاوتی تغذیه میکرده است. این حیوان پنجه‌های شیارمانند و دهانی به شکل تکه آناناس داشت.»
دکتر «شان برنارد کارون» از دانشگاه تورنتو و موزه سلطنتی اونتاریوی کانادا گفت: «ما فکر می‌کنیم شاید این موجود از این پنجه‌ها برای زیر و رو کردن رسوبات استفاده می‌کرده و شکار مدفون شده‌اش را بدست می آورد. با فضاهایی که میان پنجه‌های این جاندار وجود دارد که به کمتر از یک میلی‌متر می‌رسد، کامبروراستر فالکاتوس میتوانست از موجودات زنده خیلی کوچکی تغذیه کند. البته نمیتوان بطور کلی اینطور فرض کرد که این حیوان از شکارهای بزرگ صرف‌نظر می‌کرده است.»
این فضای دهانی تخصصی هم‌نام با گروه منقرض شده‌ی رادیودونتا است که هم کامبروراستر فالکاتوس و هم آنومالوکاریس را شامل می شود؛ همچنین تصور بر این است که یکی از ترکه‌های دودمان بندپایان باشد. مویسیک افزود: « کامبروراستر فالکاتوس با این لاک سر پهناور و فرورفتگی‌های عمیقی که در فضای چشمانش وجود دارد، به حیوانات امروزی شباهت دارد که در جاهای عمیق زندگی می کنند؛ مثل خرچنگ‌های نعل اسبی. لذا ما شاهد مورد قابل توجهی از همگرایی فرگشتی در این جاندران هستیم. این نوع همگرایی نشان دهندۀ محیط زیست و سبک زندگی مشابهی است؛ یعنی مثل خرچنگ‌های نعل اسبی، شاید کامبروراستر فالکاتوس هم از قابلیت‌های خود برای تغذیه از رسوبات استفاده می‌کرده است. تعداد زیاد نمونه‌های احیا شده از نکات قابل توجه این تحقیق است. این حیوان به تعداد بسیار زیادی وجود داشته و همین عامل باعث تعجب محققان شده است.»

بر اساس صدها فسیلی که به خوبی حفظ شده‌اند، محققان توانستند کامبروراستر فالکاتوس را با جزئیات بی‌سابقه‌ای بازسازی و احیا نمایند؛ لذا از خصوصیاتی پرده برداشته شد که قبلا در گونه‌های مرتبط دیده نشده بود. دکتر کارون گفت: «شواهد فسیلی رادیودانت خیلی پراکنده است؛ ما هم تنها نمونه‌های پراکنده آن را پیدا کردیم. بخش‌های زیاد و فسیل‌های کاملی که در محل باستان‌شناسی پیدا شده است میتواند به کمک کند تا شکل و شمایل این حیوانات را به خوبی بررسی کرده و سرنخ‌های خوبی از سبک زندگی‌شان بدست بیاوریم. این اکتشاف ما محققان را واقعا به وجد آورده است.»
ترجمه: منصور نقی‌لو
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
زوجی با کاشت ۲ میلیون درخت “جنگل بارانی” ایجاد کردند

بیگ بنگ: یک زوج با تبدیل یک زمین خشک به یک جنگل بارانی سالم، به ریه‌های مردم جهان زندگی و تنفسِ تازه‌ای بخشیدند. عکاس خبری سباستیانو ریبیرو سالگادو و همسرش للیا وقتی دیدند مزرعۀ خانوادگی‌شان رو به افول است، تصمیم گرفتند آن را مجددأ احیاء کنند.

SEI
به گزارش بیگ بنگ، اکنون پس از گذشت ۲۰ سال، آن قطعه زمینِ ۱۷۵۴ هکتاری به یک جنگل سرسبز و باشکوه تبدیل شده که سالگادو از زمان کودکی آن را بخاطر دارد. سالگادو حدود ۳۰ سال پیش پس از نسل‌کشی دلخراش در رواندا به کشور مادری‌اش برزیل بازگشت تا مزرعۀ خانوادگی‌اش در منطقه میناس گرایس را سر و سامان دهد.
SEI
آن جنگل سرسبزی که او از کودکی بخاطر داشت به حدی خشک شده بود که فقط ۰٫۵ درصد از زمین با درخت پوشیده شده بود. وی گفت: «این زمین به اندازه‌ی من بیمار بود – همه چیز ویران شده بود». بازگرداندن این زمین به شکوه قبلی‌اش کار بسیار طاقت‌فرسایی بود، بنابراین در سال ۱۹۹۸، خانواده‌ سالگادو “موسسه ترا” را تأسیس کردند – سازمانی مختص توسعه‌ی پایدار دره‌ ریور دوک. اکنون این ناحیه جزو ذخیره میراث طبیعی خصوصی است و منزلگاه ۱۷۲ نوع پرنده، ۳۳ نوع پستاندار و ۱۵ نوع خزنده و دوزیست است.
SEIRPPNWeverson Rocioدر آنجا صدها گونه درخت و گیاه رشد کرده‌اند، بهارهای خشک مجددأ شروع به شکوفه دادن کرده‌اند و آب و هوا تغییر کرده است. سالگادو با توجه به موفقیت این پروژه گفت: «تمام حشرات و پرندگان و ماهیان برگشته‌اند و به لطف افزایش درختان، من نیز دوباره متولد شده‌ام – این مهمترین لحظه زندگیم بود».
SEISEI
سالگادو تصور می‌کند که یک «بازگشت ویژه به سیاره‌مان» برای نجات آن در برابر تخریب لازم است و می‌گوید احیاء مجدد جنگل‌ها با کاشت درختان که باعث بازگشت کربن دی اکسید به اکسیژن می‌شود و این یک پاسخ به تغییر آب و هوا است. وی افزود: «باید جنگل‎‌ها را احیاء کنیم. شما به جنگلی با درختان بومی نیاز دارید و باید بذرهای همان منطقه‌ای که قصد دارید آنها را بکارید جمع‌آوری کنید وگرنه مارها و موریانه‌ها باز‌ نمی‌گردند».
ترجمه: سحر الله‌وردی
 
آخرین ویرایش

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
آیا هوش‌مصنوعی بعنوان مخترع به رسمیت شناخته می‌شود؟

بیگ بنگ: دانشمندان و وکلا در انگلیس با سازمان‌های صادر کننده جواز در سه کشور مختلف در حال مذاکره هستند تا تعیین شود اعتبار حاصل از اختراعات جدیدی که الگوریتم‌های هوش مصنوعی انجام میدهند، نصیب چه کسی می شود.

snuDkrnSAYqFHVuLuhk
به گزارش بیگ بنگ، کارشناسان حقوق و «استیون تالر» مهندس آمریکایی و مخترع الگوریتم «هوش مصنوعی دابوس» از سازمان‌های صادرکننده جواز در انگلیس، اروپا و آمریکا درخواست کرده اند که این الگوریتم شایسته‌ی اسناد مناسب است چرا که محصولات تازه‌ای را طراحی کرده است. اما این سازمان‌ها تا حدود زیادی از این امر پاپَس کشیده‌اند، چرا که از قدیم، حقوق قانونی فقط برای انسان‌ها در نظر گرفته می شود. این مخالفت نامتعارف نشان میدهد که نظام‌ حقوقی ما هنوز از آمادگی کافی برای به رسمیت شناختن فناوری‌های نوظهور برخوردار نیستند.
دانشمندان معتقدند که هوش مصنوعی دابوس بعنوان مخترع محفظه غذای مخصوص، شایسته برخورداری از اعتبار قانونی است. این هوش مصنوعی همچنین توانسته لامپی را طراحی کند که الگوی فعالیت مغز را نشان میدهد. پس حقوق قانونی ساخت این موارد باید به کسی اعطا شود که الگوریتم فوق را ایجاد کرده است. آنطور که پیداست، فردی که هوش مصنوعی دابوس را به وجود آورده، هیچ ادعای قانونی در خصوص اختراعات این الگوریتم مطرح نکرده است.
«رایان ابوت» استاد دانشگاه سروی گفت: «خب شاید سازمان‌های صادرکننده مجوز اعلام کنند که اگر کسی معیارهای اختراع و قوانین مرتبط با آن را به رسمیت نمیشناسد، دیگر چیزی برای صدور وجود ندارد. اگر قرار است در آینده طیف زیادی از اختراعات به وسیله هوش مصنوعی صورت بگیرد، باید بگویم که کل نظام حقوق دارایی‌های ذهنی کارآیی خود را از دست خواهد داد و باید چاره‌ای اندیشیده شود.»
مشکلی که این پرونده دارد این است که حتی بهترین سیستم‌های هوش مصنوعی جهان صرفا ابزار هستند، یعنی زنده نیستند و از احساس و درک بی‌بهره‌اند. همچنین، این سیستم‌ها نمی توانند مثل انسان ویژگی‌های خلاقانه داشته باشند. یکی از سخنگویان سازمان‌های صادرکننده مجوز در اروپا گفت که در خصوص اعطای مجوز به هوش مصنوعی تردیدهایی وجود دارد، چرا که انجام این کار به احتمال زیاد رویه‌های قضایی بی‌سابقه‌ای خواهد داشت. وقتی میگوییم مخترعِ انسان باید مجوز اختراع را نزد خودش داشته باشد، هدف این است که این مجوز به دست شرکت‌های بزرگ نیفتد.
یکی از سخنگویان اعلام کرد: «وضعیت ِ فعلی پیشرفت‌های فناوری نشان می دهد که هوش مصنوعی ابزاری است که مخترعان از آن استفاده می کنند. هرگونه تغییر میتواند تبعاتی به همراه داشته باشد و حتی فراتر از قوانین صدور مجوز برود و شامل محافظت از داده، مسئولیت‌پذیری مدنی و قوانین کپی رایت شود.»
آقای ابوت در پایان گفت که ما با مسئله حقوقی پیچیده‌ای روبرو هستیم که شاید حل و فصل آن سالیان زیادی به طول بینجامد؛ او گفت که انتظار ندارد هوش مصنوعی دابوس به یک شبه مجوز قانونی‌اش را دریافت کند. خب این قبیل پرونده‌ها میتواند بعنوان یک هشدار باشد که باید مورد بررسی دقیق قرار گیرند.
ترجمه: منصور نقی‌لو
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
اسب تروجان به جنگ سرطان می‌رود

بیگ بنگ: محققان برای درمان طیف گسترده‌ای از سرطان‌های پیشرفته از یک پادتن سمی استفاده می‌کنند. داروی شیمی درمانی جدیدی که لقب اسب تروجان را دریافت کرده در آزمایشات ِ بالینی نتیجۀ مثبتی داشته و آماده است که بر روی طیف بیشتری از بیماران آزمایش شود. این دارو درمان کامل سرطان نیست ولی قدمی بزرگ در جهت مبارزه با آن محسوب می‌شود.

illustration of cancer cell surrounded by lymphocytes
به گزارش بیگ بنگ، محققان مؤسسه تحقیقات سرطان در لندن و بنیاد مارسدن سلطنتی NHS درمان ِ جدیدی را در آزمایشی بالینی شامل ۱۴۷ بیمار مورد بررسی قرار دادند تا مزایا و خطرات احتمالی آن را ارزیابی کنند. این دارو با نام «تیسوتوماب ودومین» یا به طور خلاصه «تی وی»، از یک پادتن تک بنیانی و بخشی سیتوتوکسیک (مسموم کنندۀ سلول) تشکیل شده که قادر است سلول را بشدت تخریب کند. این پادتن که مانند اسب تروجان پشت درهای دشمن ایستاده است، در غشای سلول به دنبال نشانه‌های سلولی به نام «فاکتور بافتی» می باشد که اجازۀ ورود به سلول را بگیرد (نشانه‌های سلولی، موادی هستند که سلول با استفاده از آنها با دیگر سلول‌ها یا محیط اطراف خود ارتباط برقرار می‌کند و بعنوان مثال می‌تواند مواد مغذی را شناسایی کند).
با اینکه اکثر سلول‌های سالم دارای این فاکتور می باشند، با اینحال سلول‌های سرطانی با سوءاستفاده از این فاکتور به دنبال ِ تغذیه و رشد بی‌رویه می‌باشند و به همین دلیل هدف خوبی برای داروی سیتوتوکسیکی می‌شوند که در پوشش پادتن وارد سلول می‌شوند. مادۀ سمی که به پادتن ما چسبیده است، پس از هم آپشیدگی پادتن آزاد شده و با حمله به میکرو توبول مانع تقسیم سلول سرطانی می‌شود. ماده سیتوتوکسینی که در اینجا مورد استفاده قرار می گیرد «مونومتیل آریستاتین ای» (MMAE) نام دارد.
یوهان دو بونوی سرطان‌شناس، از موسسه تحقیقات سرطان می‌گوید: «نکته جالب این درمان این است که مکانیزم عمل ِ آن کاملاً جدید است؛ مانند یک اسب تروجان عمل می‌کند تا به سلول‌های سرطانی نفوذ کند و آنها را از درون بکشد. مطالعۀ اولیه ما نشان می دهد که این دارو قادر است تا برای درمان سرطان‌های مختلف ِ زیادی مورد استفاده قرار بگیرد، خصوصا سرطان‌هایی که نرخ مرگ میر زیادی را به همراه دارند.»
این موارد شامل سرطان دهانۀ رحم، مثانه، تخمدان، مخاط رحم، مری و ریه است. ۲۷ درصد داوطلبان از افراد مبتلا به سرطان مثانه، چشمگیرترین بهبود و مقابله را در برابر سرطان مشاهده کردند. از طرفی دیگر، مبتلایان به سرطان آندومتر (لایه‌ی محافظ رحم) با ۷ درصد نتیجه‌ی مثبت شاهد کمترین بهبود بودند.
به گفته‌ی پاول وورکمن، سرپرست ارشد موسسه تحقیقات سرطان «مشاهدۀ قابلیت‌های بالقوه تی وی در درمان سرطان‌های صعب‌العلاج بسیار هیجان‌انگیز است. من مشتاقانه منتظر دیدن پیشرفت ِ آن در درمانگاه هستم و امیدوارم که این دارو بتواند برای بیمارانی که راه درمان دیگری را ندارند، روزنۀ امیدی باشد. با این حال پیشرفت درمانی این دارو کند است. فاز یک درمان‌های بالینی در سال ۲۰۱۳ کلید خورد و بی‌خطری «تی وی» تنها بر روی ۲۷ بیمار مورد مطالعه قرار گرفت. حدود یکسال و نیم بعد نگرانی‌های جدی درباره سلامت این دارو ایجاد شد، چرا که عوارضی از جمله دیابت نوع ۲، التهاب مخاط و تب در افراد مشاهده شد.
عوارض جانبی جدی تر با دوز پایین‌تری از دارو برطرف شد ولی عوارضی دیگر مانند خون‌دماغ، تهوع و خستگی هنوز در استفاده از این دارو باعث نگرانی می‌شوند. با این حال در مقایسه وقتی که مسئله‌ی مرگ و زندگی در میان باشد، چنین عوارض نه آنچنان خطرناک، مشکل بزرگی به نظر نمی آیند. آزمایشات فاز یک به فاز دوم انجامید که در آن مشخص شد «تی وی» می تواند در مبارزه با سرطان‌هایی که به اکثر داروها جواب پس نمی‌دهند، باعث تفاوت و پیشرفت چشمگیری شود.
tisotumab vedotin overview
به گفته‌ی دو بونو « تی وی باعث عوارض جانبی می شود که قابل کنترل‌اند و ما شاهد نتایج ِ خوبی در بیمارانی بودیم که همۀ آنها مبتلا به سرطان‌های پیشرفته بوده‌اند. این افراد پیش از این با طیف گسترده‌ای از داروها برخورد داشته‌اند، ولی هیچکدام برای آنها مفید واقع نشد و این باعث درماندگی بیماران در مبارزه با سرطان شده است. مرحلۀ بعد توسعه فاز دو می باشد تا بتوان بر روی سرطان روده و پانکراس نیز آزمایشاتی انجام داد. این در کنار استفاده از تی وی بعنوان داروی ثانویه در درمان سرطان‌های رحم است که با درمان اولیه بهبود نیافته‌اند.
لازم به ذکر است که این دارو خاتمه‌ی تمام سرطان‌ها و حتی درمان کامل بعضی از آنها نمی‌باشد. از آنجایی که بسیاری از داروهای نوید دهنده در مراحل ابتدایی درمان با شکست رو به رو می شوند، دیدن روشی نوین که باعث بهبودی و مشاهدۀ نتایج مثبتی در انواع سرطان‌های پیشرفته می شود بسیار امیدوارکننده و هیجان‌انگیز است. اگر همه چی دست به دست هم دهد، در سالیان آتی شاهد فاز سوم آزمایشات خواهیم بودیم که قابلیت و امنیت این دارو با درمان‌های مشابه مقایسه خواهد شد.
تمام این کارها به زمان و پول نیاز دارد، پس به‌احتمال‌زیاد قادر نخواهیم بود که در سالیان نزدیک «تی وی» را از داروخانه تهیه کنیم. به گفتۀ وورکمن «ما مداوم نیازمند روش‌های نوینی برای مبارزه با سرطان و به‌ویژه تومورهایی هستیم که در مقابل درمان‌های معمولی مقاوم شده‌اند.» شده است.
ترجمه: فرهاد نامجو
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
محققان مغزهای انسانی کوچکی را پرورش دادند!

بیگ بنگ: در ایستگاه فضایی بین‌المللی دسته‌هایی از سلول‌های عصبی به نام مغزهای کوچک، در حال توسعه است، به طوری که دانشمندان قبلاً تصور نمی‌کردند این امر امکان‌پذیر باشد.

scientists grew human brains robots x
به گزاش بیگ بنگ، این ارگانوئیدها قبل از اینکه بسته‌بندی شوند و به فضا فرستاده شوند، از سلول‌های بنیادی در آزمایشگاه زیست‌شناس “آلیسون موتری” در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، پرورش یافته بودند. موتری در آزمایشگاهش به نیویورک تایمز گفت این ارگانوئیدها احتمالاً «به طرز دیوانه‌واری تکثیر می‌شوند». اکنون تیم موتری دریافته که این ارگانوئیدها، مانند نوزادهای نارس، امواج مغزی را تحریک می‌کنند. امواج مغزی الگوهای پیچیده‌ای از فعالیت ِ عصبی است. این یافته‌ای عجیب و غریب است که می‌تواند دانشمندان را وادار کند محدودیت‌های اندام‌های کوچک آزمایشگاهی و مسائل اخلاقی مربوط به آنها را دوباره بررسی کنند.
موتری این مغزهای کوچک را به روبات‌های عنکبوتی وصل کرد تا فعالیت عصبی آنها را بخواند. این یافته‌ها می‌تواند نشانۀ این باشد که دانشمندان در حال ِ نزدیک شدن به توانایی تولید حیاتی حداقل ناقص و جزئی در آزمایشگاه هستند- تحولی که مدت‌هاست چیزی بیش از یک داستان ترسناک پرخطر نبوده است. “کریستوف کوچ”، محقق ارشد و رئیس مؤسسه مغز آلن، گفت: «هرچه به این هدف نزدیک‌تر می‌شویم، احتمال اینکه مغزی با قابلیت احساس سستی و درد، رنج و اضطراب داشته باشیم نیز بیشتر می‌شود.»
مغز انسان آن‌قدر پیچیده است که محققان هنوز برای نحوۀ عملکرد آن حدس می‌زنند. این جذابیت مغزهای کوچک است. مغزهای کوچک، توپ‌های نسبتاً ساده‌ای از نورون‌ها هستند که برخی ویژگی‌های مغزهای کامل را شبیه‌سازی می‌کنند اما به سختی سطح قابلیت‌های خود را افزایش می‌دهند. اما این مطالعۀ جدید نشان می‌دهد که مغزهای کوچک می‌توانند پیچیده‌تر از آنچه که قبلاً تصور می‌شد، باشند.
موتری به نیویورک تایمز گفت: «برخی از همکاران من می‌گویند نه این چیزها هرگز آگاهانه نخواهد بود. اما اکنون من از نظر آنها زیاد مطمئن نیستم.» اگر این امواج مغزی نشانه‌ای برای این باشند که ارگانوئیدها می‌توانند آگاهی داشته باشند، دانشمندان علوم اعصاب باید با معضل اخلاقی بزرگی دست و پنجه نرم کنند، زیرا ادامۀ آزمایش به طور بالقوه‌ای به معنای ساخت و از بین بردن حیات خودآگاه و شبیه به انسان است. “جورجیا کوادراتو” زیست‌شناس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که در این مطالعه دخیل نبود، گفت:« ممکن است هنوز به آنجا نرسیده باشیم.»
کوادراتو قبل از اینکه روشن سازد که هنوز نتیجه‌ای گرفته نشده و مغزهای کوچک به سطح ِ فعالیت انسانی رسیده‌اند، افزود: «بسیار شگفت‌انگیز است، هیچکس واقعاً نمی‌دانست که این تحول امکان‌پذیر است. مردم می‌گویند آه این‌ها مانند مغز نوزادان نارس است. اما نه اینطور نیست.
ترجمه: زهرا جهانبانی
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
سیستم پیام‌رسانی پیچیدۀ سلول‌ها مشاهده شد!

بیگ بنگ: بر اساس مطالعۀ جدیدی که از ساز و کار پیچیده شبکه‌ای از یون‌های کلسیم بعنوان پیام‌رسان‌های درون سلولی پرده برداشت؛ شیوه حرکت و انتقال ِ اطلاعات در درون سلول‌های بدن، فرقی با شیوۀ سیم‌بندی درون تراشه کامپیوتری ندارد.

cell brain
به گزارش بیگ بنگ، محققانی از دانشگاه ادینبورگ انگلیس اعلام کردند که این شبکه سلولی(cell-wide web) از یک مجموعه میکروسکوپی از راهنماها برای انتقال اطلاعات در فواصل نانو استفاده کرده و همچنین فعالیت‌ها و دستورالعمل‌هایی را در اختیار سلول‌ها قرار میدهد تا آنها را انجام دهند. از جمله این فعالیت‌ها میتوان به آسایش یا انقباض ماهیچه‌ها اشاره کرد. یون‌های کلسیم بخشی اساسی از سیستم پیام‌رسانی سلول‌های بدن ما هستند و سیگنال‌های آنها اهمیت زیادی برای انجام طیف وسیعی از کارها دارد؛ مثل رشد سلول، مرگ و حرکت. حالا محققان در اقدامی بی‌سابقه به بررسی چگونگی کارکرد یون‌های کلسیم در امر پیام‌رسانی سلول‌ها پرداختند.
همانطور که از کتاب‌های درسی به یاد دارید، سلول‌های حیوانات تا حدودی شبیه کیسه‌هایی با ساختارهای متنوع هستند که اندامک گفته می شود و در درون ماده ژل مانندی به نام سیتوسول قرار دارند. روی هم رفته، این محتوای سلولی درونی، سیتوپلاسم را تشکیل میدهند. تا به امروز تصور بر این بود که یون‌های کلسیم در سیتوپلاسم پالس ارسال می کنند به سلول‌ها بگوید چکار کنند. اما حالا یافته‌های جدید گویای آن است که شیوۀ برقراری ارتباط آنها سازمان یافته‌تر از حد تصور است. در عکس زیر، به نانومسیرهای درون یک سلول توجه کنید.
cell brainمحققان دریافتند یون‌های کلسیم شبکه سیم‌بندی خاص خودشان را دارند که به آنها «نانومَسیر» یا همان «nano-courses» گفته می شود. یون‌های کلسیم تا هسته‌یِ واقع در قلب سلول حرکت کرده و تعیین می کنند که کدام ژن‌ها آزاد شده و بیان شوند. این شبکه سیم‌بندی حالت ایستا ندارد؛ یعنی وقتی رفتار سلول تغییر پیدا می کند، این نانومسیرها به شکل دیگری آرایش می گیرند. «مارک ایوانز» محقق و فارماکولوژیست سلولی بیان کرد: «شگفت‌انگیزترین نکته این است که این مدار قابلیت انعطاف بسیار زیادی دارد. این شبکه میتواند به سرعت آرایش دیگری به خود بگیرد تا خروجی‌های مختلفی را تحویل بدهد.»
محققان از سلول‌ موش‌ها برای بررسی دقیق این پدیده استفاده کردند. آنها همچنین از شیوه میکروسکوپی الکترونی برای پرده برداشتن از چگونگی کارکرد این نانومَسیرها استفاده نمودند. دانشمندان اینطور توضیح دادند که مجموعه مسیرهای حاملِ یون‌های کلسیم تقریبا به همان شیوه‌ای که نانولوله‌های کربنی در ریزپردازنده‌های کامپیوتر عمل می کنند، به کار گرفته شده و ایفای نقش می کنند؛ البته به نظر می‌ رسد سلول‌های بدن پیشرفته‌تر از این ریزپردازنده‌ها هستند.
بر اساس توضیح محققان، اگر بیشتر بدانیم که سلول‌ها چگونه دستورالعمل‌های مختلف را اجرا می کنند، میتوانیم راهکارهایی را برای درمان همه نوع مشکلات سلامتی بدست بیاوریم، مثل رشد سرطان و غیره. گام بعدی، درک چگونگی کارکرد یون‌های کلسیم به عنوان کُد در برنامه‌نویسی سلول‌هاست که بیان ژن‌های مختلف را بر عهده دارند.
ترجمه: منصور نقی‌لو
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
شاید بشر مجبور به خوردن گوشت انسان شود!

بیگ بنگ: دانشمند رفتاری «مگنوس سودرلاند» بتازگی سوال ِ بحث برانگیزی را در سمیناری در سوئد مطرح کرد: آیا میتوانید خوردن گوشت انسان را تصور کنید؟ سودرلاند در نشست گاسترو در استکهلم سوئد گفت: «با تداوم افزایش دمای جهان، تبعاتی که گریبان‌گیر کشاورزی می‌شود شاید غذا را کمیاب کند. این عامل انسان‌ها را وادار خواهد کرد تا به دنبال راه‌های جایگزین برای تامین نیازهای غذایی‌شان باشند.»

GettyImages wevبه گزارش بیگ بنگ، از جمله این منابع جایگزین میتوان به حشرات، ملخ‌ها یا کرم‌ها اشاره کرد، اما شاید اجساد هم جزو این منابع باشند. سودرلاند در ادامه بیان کرد: «اگر کم‌کم به طعم گوشت خودمان عادت کنیم، شاید قُبح آدمخواری به تدریج ریخته شود.» سودرلاند، دانشمند در دانشکده اقتصاد استکهلم، به تحقیق درباره علوم غذایی یا اقتصاد تامین غذای جهان نمیپردازد. او مطالعه واکنش‌های روانشناختی را در دستور کارش قرار داده است؛ مثل صدایی که حضار در هنگام مطرح کردن بحث آدمخواری بعنوان یکی از منابع غذایی انسان‌های آینده در آوردند. او گفت که شاید خودش روزی گوشت انسان را امتحان کند.
ایده آدمخواری بعنوان یک منبع غذایی جایگزین، ایده تازه‌ای نیست. در سال ۲۰۱۸، زیست‌شناس فرگشتی «ریچارد داوکینز» این سوال را مطرح کرد که آیا ممکن است در آزمایشگاه از سلول‌های پرورش یافتۀ انسان، گوشت تولید کرد یا خیر. داوکینز نیز همانند سودرلاند این ایده را «مورد آزمایش ِ جالبی» توصیف کرد که شاید نشان دهد آیا انسان‌ها میتوانند سرانجام چیزی را که اخلاقی قلمداد می‌کنند، کنار بگذارند یا خیر. اما ایدۀ آدمخواری با مسائل عدیده ای روبرست. «ژنویو گونتر» مدیر کمپین غیرانتفاعی «سکوت در برابر وضعیت آب و هوایی را تمام کنید» اعلام کرد: «پیشنهاد در مورد ایدۀ آدمخواری بعنوان راه حلی برای تغییر آب و هوا به همان میزان بد است که تغییر آب و هوا را نادیده بگیریم.»
او در ادامه خاطرنشان کرد: «به نظر من که اصلا نباید این ایده را جدی گرفت، باید آن را بعنوان پروپاگاندایی در نظر گرفت که زمینه را برای تغییر جهان به همان شیوه‌ای که لازم داریم، سخت می‌کند. این ایده باعث میشود وحشیگری در میان نژاد انسان از بین رفته و انسانها دیگر از روی مهر و عطوفت به یکدیگر نگاه نکنند.»
برای داوکینز و سودرلاند، آدمخواری میتواند راهی به منظور آماده شدن برای آینده‌ای باشد که در آن منابع غذایی عمده با مشکل اساسی روبرو شده است. با تداوم یافتن فجایع آب و هوایی نظیر سیل، خشکسالی و گرمای شدید، تولید محصولات کشاورزی برای کشاورزان با سختی جدی روبرو می‌شود. در کمتر از یک دهه، شاید تامین غذای افراد کره زمین تا ۲۱۴ تریلیون کالری در سال یا ۲۸۰۰۰ کالری برای هر شخص غیرممکن باشد. بر اساس پیشنهاد سودرلاند، گوشت از اجساد انسان تهیه شده و در اختیار انسان‌های زنده قرار میگیرد، اما داوکینز امکان ِ تهیه سلول‌های بنیادی از یک انسان زنده و کشت آن در آزمایشگاه را مطرح کرد. با این کار، سلول‌های بالغ فرصت تبدیل به گوشت را پیدا می‌کنند. اما هر دو روش پیشنهاد با مشکلات اخلاقی متعددی روبرو هستند.
گونتر گفت: «به نظر من کاملا پوچ است که روزی بتوانیم این ایده را به مرحله اجرا در بیاوریم. این ایده باعث می‌شود وحشیگری در میان ِ نژاد انسان از بین رفته و آدمها دیگر از روی مهر و عطوفت به یکدیگر نگاه نکنند.» علاوه بر این، میتوان از روش‌های ساده‌تر و معقولانه‌تری برای اطمینان حاصل یافتن از وجود غذای کافی در آینده استفاده کرد.
گزارش جدید پانل بین دولتی تغییرات آب و هوایی سازمان ملل (IPCC) نشان میدهد که یک چهارم غذای جهان از بین رفته یا به هدر می رود. بر اساس این گزارش، با بهبود روش‌های تولید، حفظ، بسته‌بندی و انتقال مواد غذایی، تولیدکنندگان میتوانند مشکلات کمبود غذا را حل کنند. کاهش چشمگیر انتشار گاز در سطح جهانی میتواند از افزایش دما و شرایط‌هایی بغرنج در آینده جلوگیری بعمل آورد؛ شرایطی که شاید تولید غذا را برای کشاورزان با چالش‌های جدی روبرو سازد.
بر طبق گزارش پانل بین دولتی تغییرات آب و هوایی سازمان ملل(IPCC)، نحوه استفاده ما از زمین (از طریق کشاورزی، معدنکاری، قطع درختان) باعث انتشار ۲۳ درصدی گازهای گلخانه‌ای می‌شود. کاهش میزان جنگل زدایی میتواند در پایین آمدن میزان گازهای گلخانه‌ای نقش بسیار موثری داشته باشد. بر طبق این گزارش، کاهش مصرف گوشت قرمز هم باید در دستور کار باشد.
efbacddccdcdc xتغییرات آب و هوایی اجداد ما را به سمت آدمخواری سوق داد
آدمخواری خطرات سلامتی شدیدی برای انسان‌ها دارد. یک بیماری کشنده که با عمل ِ پختن اجساد و خوردن آنها در مراسم تدفین ارتباط داشت، اعضای یک قبیله را در گینه نو تحت تاثیر قرار داده بود. اما انتظار می رود تغییرات آب و هوایی اجداد انسان‌ها را به آدمخواری در گذشته سوق داده باشد. بیش از ۱۰۰۰۰۰ سال قبل، دمای جهان به طرز قابل توجهی افزایش پیدا کرد که در اثر آن، گونه‌های پستانداران بزرگ مثل ماموت‌ها از بین رفتند.
دورۀ گرمایش سریع جهانی باعث شد برخی نئاندرتال‌ها در غرب اروپا با کمبود جدی منابع غذایی روبرو شوند. لذا چاره‌ای به جز خوردن گونه‌های خودشان نداشتند. به گفته گونتر، اگر جوامع امروزی آدمخواری را بعنوان یک گزینه جدی در برنامه‌هایشان قرار دهند، باید شاهد تبدیل آن جوامع به کشتارگاه باشیم. گونتر در پایان اظهار داشت: «اگر به نقطه‌ای برسیم که اجساد انسان را بعنوان منبع غذایی در نظر بگیریم، باید شاهد مشکلات بزرگتری باشیم. این بدان معنا خواهد بود که ما در مهار بحران آب و هوا ناکام مانده‌ایم.»
ترجمه: منصور نقی‌لو
 

_AkiMa_

مدیر ازمایشی تالار درسی و دانشجویی
عضو کادر مدیریت
ناظر ازمایشی
عضویت
7/11/18
ارسال ها
2,436
امتیاز
42,373
سن
17
محل سکونت
A Little Farther From Heaven
انسان‌های نخستین غذاهای نشاسته‌دار میخوردند

بیگ بنگ: یک تیم بین‌المللی از محققان موفق به یافتن قطعات متعددی از بافت‌های گیاهی نشاسته در آتشگاه‌های ۱۲۰ هزار ساله شدند. این اکتشافات مربوط به محل باستان‌شناسی رودخانه کلازیس، مجموعه غارها و پناهگاه‌های سنگی در ساحل سیتسیکاما بین پورت الیزابت و خلیج پلتنبرگ در آفریقای جنوبی است.

image Early Humans Starchبه گزارش بیگ بنگ، شواهد و قرائن از این فرضیه پشتیبانی می کند که تکرار ژن‌های گوارش نشاسته در انسان خردمند اولیه( هوموساپین‌ها)، یک واکنش تطابق‌پذیر نسبت به افزایش رژیم غذایی نشاسته‌دار بوده است. به لحاظ آناتومی، انسان‌های اولیه در ۱۲۰ هزار سال گذشته می توانستند نشاسته‌های گیاهی مثل ساقه سیب‌زمینی و قارچ دنبلان را پخته و بخورند.
«سینتیا لاربی» نویسنده اصلی مقاله و دانشجوی مقطع دکتری در دانشگاه کمبریج بیان کرد: «این یافته خیلی هیجان‌انگیز است. شواهد زیستی و ژنتیکی قبلا نشان میداد که انسان‌های ابتدایی مشکلی در خوردن نشاسته نداشتند، اما این تحقیق قبلا انجام نشده بود. من و همکارانم آتشگاه‌ها و مراکز خاصی را در محل رودخانه کلازیس مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم. نتایج ما نشان داد که این آتشگاه‌های کوچکِ دست نخورده برای پخت غذا و ریشه‌های نشاسته‌دار استفاده می‌شد و قارچ دنبلان هم بخشی از رژیم غذایی آن انسان‌ها بوده است. این اتفاق در ۶۵ هزار تا ۱۲۰ هزار سال گذشته انجام می‌شده است. علی‌رغم تغییر در راهبردهای شکار و فناوری‌های ابزار سنگی، انسان‌های آن دوره همچنان به پخت ریشه و قارچ دنبلان مشغول بودند.»
image Early Humans Starch“سینتیا لاربی” به منطقه‌ای اشاره می کند که بافت‌های گیاهی نشاسته‌دار در آن پیدا شدند.
دکتر «سارا ورز» یکی از نویسندگان مقاله و محقق از دانشگاه ویتواترسراند در ژوهانسبورگ گفت: «تحقیقات ما نشان می‌دهد که انسان‌های نخستین رژیم غذایی متعادلی داشتند و به مسائل اکولوژیکی هم توجه خاصی می کردند. آنها میتوانستند از محیط به نفع خود استفاده کنند تا غذاهای مناسبی تهیه کرده و حتی داروهایی را نیز درست کنند. این جوامع بشری با ترکیب ریشه‌ها و قارچ‌های دنبلان پخته شده با پروتئین‌ها و چربی‌های حاصل از ماهی‌ها توانستند به خوبی با محیط خود مطابقت پیدا کنند. این نشان میدهد که آنها هوش اکولوژیکی بالایی در ۱۲۰ هزار سال قبل داشتند. شواهد بدست آمده از رودخانه کلازیس نشان میدهد که انسان‌های آن دوره شباهت رفتاری زیادی به انسان‌های امروزی داشتند.»
ترجمه: منصور نقی‌لو
 

بالا