چکیده نگار [ گوشه کتاب ]

[armıta]

تنها بودن افتضاح است.
ولی تنهایی را به بودن با کسی که باعث می‌شود احساس وحشتناکی داشته باشم ترجیح می‌دهم!​

◆ گرسنگی
◇ رکسان گی

 

[armıta]

بالاخره یک نفر باید گردن سرنوشت را بشکند.
اگر هرازگاهی یک نفر به سرنوشت دهن‌کجی نمی‌کرد، انسان هنوز روی شاخه‌های درخت‌ها زندگی می‌کرد.​

◆ شرق ‌بهشت
◇ جان‌اشتاین بک

 

[armıta]

چقدر آهنگ‌های قشنگ در اين دنيا وجود داشت كه من نشنيده بودم، چقدر چهره‌های زيبا از برابرم گذشتند كه من آنها را نديدم، چقدر روياهای عجيب ديدم كه وقتی از خواب بيدار شدم، هرگز ديگر به يادم نيامد و بوی عطری از دست رفته در دلم چنگ زد كه تا هميشه خودم را نبخشم.
زندگی يعنی چه؟
هميشه نصفه نيمه، هميشه ناتمام، هميشه ناگهان جايی قطع می‌شدم... .​

◆ تماما‌ً مخصوص
◇ عباس معروفی

 

[armıta]

بعضی چیزاست که تو هیچوقت نباید تحملشون کنی.
بعضی چیزاست که هرگز نباید تحملتو از دست بدی و اونا رو قبول کنی.
چیزایی مثل بی عدالتی، بی حرمتی و ننگ. فرقی نمی‌کنه چقدر جوان یا پیر باشی و این به‌خاطر شهرت یا پول نیست.
به‌ خاطر چاپ عکست در روزنامه یا موجودیت در بانک نیست.
فقط از تحمل این قبیل چیزا باید امتناع کنی... .
​

◆ ناخوانده‌ در ‌غبار
◇ ویلیام فاکنر

 

[armıta]

دخترتون رو جوری بزرگ کنید که شجاع باشه و به خودش تکیه کنه، اگه این کارو نکنید کل زندگیش رو منتظر می‌مونه که مردها نجاتش بدن.​

◆سرگذشت ‌ندیمه
◇ مارگارت اتوود

 

[armıta]

اکثر موجودات، همیشه به خاطر نقطه ضعف‌هایشان، توی دردسر می‌افتند.
مگس‌‌ها، چیزهای چسبناک را خیلی دوست دارند.
شب پره‌ها، شعله را
و آدم‌ها، عشق را... .​

◆ خزه
◇هربر لوپوریه

 

[armıta]

نه در آسمان‌ها نشانی از رأفت و عطوفت وجود دارد، نه در زندگی بالای سر، و نه زیر پای ما، و نه در درون من؛ ولی چیزی بالاتر از آسمان وجود دارد که عشق و شفقت است، چیزی که من مدت‌هاست که آن را از یاد برده‌ام... .​

◆ تنهایی‌ پرهیاهو
◇ بهومیل هرابال

 

[armıta]

‌خیلی چیزها سخت است دنی. زندگی تکه تکه سراغ آدم می‌آید. بعضی تکه‌ها اینقدر بزرگ هستند که نمی‌شود ازشان در رفت.​

◆ وهم‌ جدایی
◇ سایمون ون‌بوی

 

[armıta]

از همین میترسم به یه چیز یا کسی عادت می‌کنی، اون وقت اون چیز یا کس قالت می‌ذاره. اون وقت دیگه چیزی برات نمی‌مونه. می‌فهمی چی می‌خوام بگم؟ اونایی که می‌ذارن و میرن دوست ندارم، اینه که اول خودم میرم. اینجوری خاطر جمع‌تره!​

◆ خداحافظ‌ گری‌ کوپر
◇ رومن گاری

 

[armıta]

از هم گذشته‌ایم و این سرنوشتِ ماست؛ رفتم عزیزِ من، به خدا می‌سپارمت.​

◆ بانو‌ شما که ‌گریه‌ نمی‌کردید
◇ اهورا فروزان