چکیده نگار [ گوشه کتاب ]

[armıta]

جوانا: می‌دانی ريچارد، گاهی فكر می‌کنم انسان‌های خوب و بد وجود ندارند. فقط لحظاتی وجود دارد كه طی آن ما خوب يا بد هستيم، مثلا تو در من اين احساس را به وجود می‌آوری كه آدم خوبی هستم‌.​

◆ پنه‌لوپه ‌به‌ جنگ‌ می‌رود
◇ اوریانا فالاچی

 

[armıta]

«زمانی که به نظر می‌رسد هیچ‌چیز کمکی نخواهد کرد، می‌روم و به سنگ‌تراشی نگاه می‌کنم که برای صدمین بار روی سنگ ضربه وارد می‌کند، بدون این‌که ترکی ایجاد شود؛ اما در صدویکمین ضربه سنگ به دو تکه خرد می‌شود و می‌دانم که آخرین ضربه نبود که آن‌را خرد کرد، بلکه تمام آن ضربه‌های پیشین مسبب آن بود.»​

◆ خرده‌ عادت
◇ جمیز کلیر

 

[armıta]

مهم نیست که قهرمان یک شهر یا حتی قهرمان تمام اقیانوس‌ها باشی، چون تا زمانی که در قلب خودت، قهرمان خودت نباشی یا حداقل با چیزی که هستی به صلح نرسیده باشی، تمام این مدال ها بی فایده است. جنگ اصلی اونجاست، صلح اصلی هم اونجاست و در نهایت فقط کافیه قهرمان قلب خودت باشی.​

◆ سفر کوانتومی ‌وال‌ تنها
◇ ایمان سرورپور

 

[armıta]

اگر می‌دانستیم که آشنایانمان در غیاب ما چه چیزهایی دربارهٔ ما می‌گویند، حتی یک کلمه با آنان سخن نمی‌‌گفتیم... .​

◆ در باب ‌حکمت‌ زندگی
◇ شوپنهاور

 

[armıta]

دیگر برایم کاملا روشن بود که بخش عمده بدبختی انسان به نادرستی راهش بستگی دارد. اگر هنگام راه رفتن کفش آدم خیلی تنگ یا گشاد باشد، پس از طی چند کیلومتر، زمین و زمان را به باد فحش و ناسزا می‌گیرد. اما آنچه از درکش عاجز بودم این بود که چرا آدم‌ها از همان اول کفشی مناسب پایشان نمی‌کنند.​

◆ جان‌ جهان
◇ سوزانا تامارو

 

[armıta]

من هرگز نمی‌گویم در هیچ لحظه‌ای
از این سفر دشوار، گرفتار ناامیدی نباید شد.
من می‌گویم: به امید بازگردیم،
قبل از اینکه ناامیدی نابودمان کند!​

◆ یک‌ عاشقانه‌ آرام
◇ نادر ابراهیمی

 

[armıta]

اگر چراغ جادو داشتم و می‌توانستم یک آرزو بکنم، آرزویم این بود که صورتی عادی داشته باشم تا هیچ‌کس به آن توجه نکند. آرزو می‌کردم که می‌توانستم در خیابان راه بروم بدون این که مردم با دیدن من سر برنگردانند. به نظر من تنها دلیلی که من عادی نیستم این است که دیگران مرا عادی نمی‌بینند.​

◆ اعجوبه
◇ آرجی پالاسیو

 

[armıta]

اصرار بر روی سه باور عمده (من باید...!، تو باید...! و جهان و شرایط زندگی من باید...!) موجب اضطراب، خشم و افسردگی ما می شوند. بایدها، نبایدها، حتمن های مطلق، بایست ها و نمی بایست ها و مجبور بودن ها همگی در صورتی که به عنوان توقع هایی مطلق، مبنی بر متفاوت بودن شما، دیگران و جهان به کار می روند، خودگویه هایی زیانبار هستند.​

◆ کمک‌ در‌مورد‌ هیجانات
◇ لین کلارک

 

[armıta]

اغلب بهترین قسمت‌های زندگی، زمانی بوده‌اند که هیچ کاری نکرده‌ای و نشسته‌ای دربارۀ زندگی فکر کرده‌ای؛ منظورم این است که مثلاً می‌فهمی که همه‌چیز بی‌معناست. بعد به این نتیجه می‌رسی که خیلی هم نمی‌تواند بی‌معنا باشد؛ چون تو می‌دانی بی‌معناست و همین آگاهی تو از بی‌معنا بودن تقریبا معنایی به آن می‌دهد… می‌دانی منظورم چیست؟ بدبینی خوش‌بینانه. ​

◆ عامه‌پسند
◇چارلز بوکوفسکی

 

[armıta]

اگه عشق همون رازیه که توی دلت نگه داشتی
دوتا انتخاب داری
برملاش کنی و بشی یه آدم معمولی
سر به مهر نگه‌ش داری و بشی یه شاعر تمام عیار​

◆ راز رخشیدبرملا شد
◇ علی سلطانی