شعری که به دلت نشسته

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

ای من ساده
به این جماعت دل خوش نکن،
اینجا دنیای منفعت است!
توقع زیادی است
کسی باشد که تو را
به خاطر خودت بخواهد.
بالاتر از خدا که نیستی!
اینجا خدا را هم
به خاطر وعده‌هایش می‌پرستند.
پروانه حسینی

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

بی‌تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم
در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندید
عطر صد خاطره پیچید
یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتم پر گشودیم در آن خلوت دل خواسته گشتیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام بخت خندان زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب
شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ
یادم آید که به من گفتی از این عشق حذر کن
لحظه‌ای چند بر این آب نظر کن
آب آینه‌ی عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت با دگران است
تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن
با تو گفتم حذر...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

پیش از اینها فکر می‌کردم خدا
خانه‌ای دارد میان ابرها
مثل قصر پادشاه قصه ها
خشتی از الماس و خشتی از طلا
پایه های برجش از عاج و بلور
بر سر تختی نشسته با غرور
ماه برق کوچکی ازتاج او
هر ستاره پولکی از تاج او...

قیصرامین پور

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

چرا رفتی چرا من بی‌قرارم
به سر سودای آغوش تو دارم
نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست
ندیدی جانم از غم ناشکیباست
نه هنگام گل و فصل بهار است
نه بلبل در بهاران بی‌قرار است

سیمین بهبهانی

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دلخوش به فانوسم مکن
اینجا مگر خورشید نیست
با حس ویرانی بیا تا بشکند دیوار من
چیزی نگفتن بهتر است
تکرار طوطی وار من

افشین یداللهی

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

ای که نزدیکتر از جانی و پنهان ز نگه ..
اقبال لاهوری