مطالب جالب مطالب جالب | قطعه‌های کتاب

[vanıa]

که اگر می‌دید چقدر بد با مرگ او کنار
آمده‌ام حتماً وحشت‌زده می‌شد.

-صفحه ۴۳-

 

[vanıa]

جریان این است که مردم گمان می‌کنند اصل سوگواری به این است که هرچه سریع‌تر از آن بیرون بیاییم؛ انگار سوگواری پاسخی غیرعادی و عجیب‌وغریب و نادرست به ازدست‌دادنِ کسی یا چیزی است که دوستش داریم و از زندگی‌مان جدا شده است.

-صفحه ۴۳-

 

[vanıa]

دیگر نمی‌گوییم «درد دارد»، چرا که
هیچ‌کس نیست که گوش بدهد.

-صفحه ۴۴-

 

[vanıa]

گمان می‌کنیم «شاد» معادل «سالم» است.

-صفحه ۴۴-

 

[vanıa]

یکی از بهترین چیزهایی که کسی در ماه‌های بعد از مرگ مَت به من گفت این بود که در فقدانی به این بزرگی، چه بعد از هشت روز و چه بعد از هشتاد سال، «انگار تازه اتفاق افتاده است.»

-صفحه ۴۵-

 

[vanıa]

در پزشکی، سوگی را که بیش از شش ماه طول می‌کشد «اختلال» می‌نامند. تعریف این سوگِ به‌اصطلاح بغرنج، سوگی که نیازمند مداخله‌ی روان‌شناس باشد، شامل هنوز خواستنِ کسی که مرده، احساس بی‌عدالتی، و حس فراگیری که دنیا هرگز مثل گذشته نمی‌شود و سایر اشکال به‌اصطلاح ناامیدی می‌شود.

-صفحه ۴۵-

 

[vanıa]

اما نمی‌توانید درد را وادار کنید منظم باشد. نمی‌توانید سوگ را مرتب و قابل‌پیش‌بینی کنید. سوگ به اندازه‌ی عشق منحصر به‌فرد است. هر زندگی و هر مسیری منحصر به‌فرد است. هیچ الگوی خاصی و هیچ پیشرفتِ خطی‌ای وجود ندارد. علی‌رغم اعتقاد بسیاری از متخصصان، سوگواری هیچ مرحله‌ای ندارد.

-صفحه ۴۷-

 

[vanıa]

همیشه درد درمان نمی‌یابد.

-صفحه ۵۲-

 

[vanıa]

شجاع‌بودن یعنی حاضر بودن در قلب خود؛ قلبی که شکسته و به میلیون‌ها قطعه‌ی مختلف تبدیل شده و هرگز نمی‌توان آن را درست کرد. شجاعت یعنی ایستادن در لبه‌ی پرتگاهی که در زندگیِ شخصی ایجاد شده و رو برنگرداندن از آن، پنهان نکردن ناراحتیِ خود زیر ماسک کوچک «مثبت فکر کن». شجاعت یعنی بگذاریم درد آزاد باشد و تمام فضای موردنیازش را اشغال کند.

-صفحه ۵۲-

 

[vanıa]

فصل چهارم: بی‌سوادیِ عاطفی و فرهنگ سرزنش

هرقدر فقدان اتفاقی‌تر و بی‌نظم‌تر روی بدهد، شخصِ سوگوار قضاوت و پیش‌داوری‌های بیشتری می‌شنود.

-صفحه ۵۴-