نقد نقد و بررسی | فیلم همنت (Hamnet)

لیلیوم · 4/4/26

فیلم همنت (Hamnet) که بر اساس کتاب پرفروش مگی اوفارل ساخته شده و توسط ژائو و اوفارل اقتباس گردیده، داستان خیالی ویلیام شکسپیر (با بازی پل مسکال) و همسرش اگنس (با بازی جسی باکلی) را روایت می‌کند. آن‌ها عاشق می‌شوند و خانواده‌ای زیبا تشکیل می‌دهند، تا اینکه پس از مرگ پسرشان، هر دو خود را در یک نقطه‌ی مرزی و بحرانی می‌یابند. نه راه پس دارند و نه راه پیش. آن‌ها در نوعی برزخ گیر کرده‌اند؛ به جهت‌های مخالف کشیده می‌شوند اما نایِ آن را ندارند که حتی یک قدم از جای خود تکان بخورند.

از همان نمای ابتدایی که اگنس در دل جنگلی که همچون رحمِ مادر امن است آرمیده، خیلی زود درمی‌یابیم که هیچ‌گاه نباید...

لیلیوم · 4/4/26

فیلم همنت (Hamnet) با بازی‌های خارق‌العاده، نه تنها به مقوله اندوه می‌پردازد، بلکه والدگریِ تک‌نفره، عشقی پرشور که به خاطر دوری تلخ شده، و آنچه برای احیای عشق به شکل اولیه‌اش لازم است را نیز بررسی می‌کند.

جسی باکلی، به شکلی بی‌نقص از دختر جوانی که مسحورِ قدم زدن در جنگل است، به زنی بالغ تبدیل می‌شود که زیر بار فشار زندگی خم شده است؛ البته از هر جهت. با این حال، مانند بسیاری از زنان در طول تاریخ، او با وجود همه ناملایمات، همچنان سرسختی لازم را برای حفظ کانون خانواده جمع می‌کندباکلی چیزی کم از جادو ندارد. توانایی او در نمایش خشمِ عریان، استیصال و ترس در کنارِ شادی و...

لیلیوم · 4/4/26

شکسپیرِ پل مسکال، لطیف و دوست‌داشتنی است. او احساساتش را با دقتِ تمام می‌سنجد و این کار نتیجه‌ای عالی می‌دهد. اجرای او از مونولوگ معروف «بودن یا نبودن… مسئله این است»، مثل آبِ روان بر زبانش جاری می‌شود و به روشی استعاری و جدید برای پردازش اندوه بدل می‌گردد. و انحرافِ جزئی او به سمت نوعی جنونِ خلاقانه، رنگ دیگری به اجرایش می‌بخشد که مطلقاً باشکوه است؛ جایی که داستان نشان می‌دهد شکسپیر اندوهش را در قالب نمایشنامه‌ای جدید به نام هملت (Hamlet) هدایت می‌کند.

با این حال، لحظاتی که تمام توجه‌ها را می‌رباید متعلق به جیکوبی ژوپ در نقش همنت، پسر خانواده شکسپیر است که چنان بغضی در گلویتان...

لیلیوم · 4/4/26

رویکرد کلویی ژائو در پردازش شکسپیر از طریق طبیعت، و استفاده همزمان از اجرایِ نمایشنامه هملت (Hamlet) روی صحنه به عنوان ابزاری برای پردازش اندوه از طریق هنر، چیزی کم از نبوغ ندارد. توانایی او در لمسِ محدودترین و شکننده‌ترین لحظاتِ انسانیت و قلب، همان چیزی است که او را به هنرمندی بسیار فراتر از سن و سالش تبدیل می‌کند.

وقتی اکران همنت (Hamnet) آغاز شد، ژائو متواضعانه گفت: «…امیدوارم حق مطلب را برای شکسپیر ادا کرده باشیم.» آن لحظه در پایانِ نمایش روی پرده خلاصه شد، جایی که اگنس دستش را روی قلبش می‌گذارد و شخصیت هملت دیالوگ «…روحم رها شد»...

نقد نقد و بررسی | فیلم همنت (Hamnet)

لیلیوم

امضا : لیلیوم

لیلیوم

امضا : لیلیوم

لیلیوم

امضا : لیلیوم

لیلیوم

امضا : لیلیوم

موضوعات مشابه