در چند سال گذشته، تعدادی از فیلمهای وحشت آیکونیک دهههای قبلی، با همان عناوین مرجع اصلیشان– بیهیچ کم و زیادی– دوباره ظاهر شدند. از جمله میتوان به هالووین 2018 دیوید گوردون گرین، کندی من نیا داکاستا، قتل عام مهمانی دخترانه دانیشکا استرهازی (Slumber Party Massacre) و این اواخر کشتار با اره برقی در تگزاس دیوید بلو گارسیا و جیغ مت بتینلی و تایلر جیلت اشاره کرد. فیلمهایی که نه میتوان آنها را بازسازی به حساب آورد و نه میتوان آنها را دنبالههای مستقیم یک مجموعه دانست. درواقع این فیلمها با یدککشیدن عناوین منابع اصلیشان، قصد دارند فرانچایزهای خود را از پس از چند دهه فراموشی و ساخت دنبالههای ضعیف، از نو احیا کنند.
