نقد نقد و بررسی | سریال Adolescence (نوجوانی)

[ᗯIᑎᑕᕼEᔕTEᖇ]

در یک صبح آرام در یورکشایر انگلستان، یک پلیس پیامی صوتی از پسرش دریافت کرده و از او می‌پرسد که آیا می‌تواند از رفتن به مدرسه در آن روز صرف‌نظر کند. یک دقیقه بعد، این دو نفر به همراه تیم ویژه مسلح SWAT در خانه خانواده میلر را شکسته و پسر ۱۳ ساله‌شان، جیمی، را به جرم قتل یکی از هم‌کلاسی‌هایش دستگیر کرده و زندگی تمام افراد درگیر را برای همیشه تغییر می‌دهند.

 

[ᗯIᑎᑕᕼEᔕTEᖇ]

این‌گونه است که سریال محدود و پراضطراب جدید «Adolescence» آغاز می‌شود. این سریال توسط جک تورن و استیفن گراهام نوشته و ساخته شده است (گراهام در اینجا همچنین نقش آتشی پدر جیمی، ادی، را بازی می‌کند) و به حرفه ای ترین شکل ممکن توسط فیلیپ بارانتینی کارگردانی شده و هر قسمت به صورت تک برداشت فیلم‌برداری شده است. برخلاف فیلم‌هایی همچون «بردمن» یا «1917»، دوربین به ندرت به حالت سفید یا سیاه می‌رود تا یک ویرایش را پنهان کند. این یک بررسی ثانیه به ثانیه از روان‌شناسی انسان، رنج‌های پدر و مادر و شکست تمام سیستم‌هایی است که به ظاهر باید به نوجوانان کمک کنند و از آنها محافظت نمایند اما راه به جایی نمی برند. هر قسمت مانند یک نمایشنامه پیش می‌رود (تمام رویدادها در زمان واقعی اتفاق می‌افتند)، اما این...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ᗯIᑎᑕᕼEᔕTEᖇ]

اگر سریال «Adolescence» آمریکایی بود، جرم احتمالاً شامل شلیک گلوله به جای چاقو زدن می‌شد. مظنون دستبند زده، به داخل ماشین گشت پرتاب می‌شد و همه فریاد می‌زدند. بازجویی با تاکتیک‌های معمول سریال‌های “قانون و نظم” شامل گمراه‌سازی، فریاد و موضع‌گیری‌های اخلاقی پیش می‌رفت. در این سریال، هر قسمت دارای محیط و زمان‌بندی متفاوتی است که اجازه می‌دهد لایه به لایه زمینه‌های مختلف در داستان ساخته شود. هیچ ثانیه‌ای از آن اضافه نیست، اگرچه گاهی اوقات احساس می‌شود که در بدترین لحظات زندگی هر شخصیت دخالت می‌کند. و بله، در روایت، به جز چند دیالوگ از افسر فرانک در طول تحقیقات، زمان زیادی صرف قربانی نمی‌شود و خانواده او را نیز نمی‌بینیم. اما پایان‌های بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها در مورد آنچه که برای عزیزان...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ᗯIᑎᑕᕼEᔕTEᖇ]

اگرچه تمام بازیگران سریال «Adolescence» برای اجرایشان شایسته تقدیر هستند، هیچ‌کس به اندازه کوپر نمی‌درخشد. او در نقش جیمی میلر، ماهرانه ویژگی‌های بی‌ثبات این سال‌های پرچالش میان کودکی و بزرگسالی را به تصویر می‌کشد. هیچ‌کجا مهارت او بیشتر از قسمت سوم نمایش داده نمی‌شود، جایی که جیمی با بریونی (ارین داگرتی، که تقریبا بازی بی نقصی ارائه داده است) درگیر می‌شود؛ یک روان‌شناس که برای نوشتن گزارش پیش‌حکم در زندان به دیدنش آمده است. در دقیقه به دقیقه این ملاقات، کوپر احساسات متزلزل دوران نوجوانی اش را به نمایش می گذارد. رفتار او، دوستانه، جذاب، عصبانی، شوخ و بی‌رحم است. بازیگرانی که نقش نوجوانان را در فیلم‌ها و سریال‌ها ایفا می‌کنند معمولاً در دهه بیست زندگی خود هستند و صرفاً جوان‌تر به نظر...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.