در حال تایپ رمان شبکه‌های خاکستری | فائزه پورکاظمی‌ کاربر انجمن یک رمان‌

[پارادوکس]

نام رمان:

شبکه‌های خاکستری

نام نویسنده:

فائزه پورکاظمی‌

ژانر رمان:

درام، عاشقانه، جنایی

کد رمان: 5799
ناظر رمان: @Lili.Da

خلاصه:
هلیا، دختری معمولی و دانشجوی جامعه‌شناسی، با شروعِ تجربه‌ی کارآموزی در یک موسسه‌ی خیریه در محله‌ی قدیمی و آرامش، ناخواسته پا به دنیایی تاریک می‌گذارد. او که شیفته‌ی درکِ لایه‌های پنهانِ جامعه است، کم‌کم متوجه می‌شود ظاهرِ موجه و کسب‌وکارهایِ قانونیِ برخی از ساکنانِ بانفوذِ محله، تنها نقابی است بر فعالیت‌هایِ یک شبکه‌یِ مافیاییِ سازمان‌یافته.

 

[setayesh]

مشاهده فایل‌پیوست 710775
«به نام داعیه‌ی سر متن‌ها»

نویسنده‌ی عزیز، ضمن خوش‌آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن رمان خود،
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید!
قوانین جامع تایپ رمان

آموزش قرار دادن رمان را در تاپیک زیر دنبال کنید.
نحوه‌ی قرار دادن رمان در انجمن برای مطالعه کاربران

و برای پرسش سوالات و...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[پارادوکس]

به نام خدا
فصل اول


فصل اول: طعمِ فلز بر زبانِ شهریور
شهریور بود و هوایِ آریاشهر، سنگین و دم‌کرده، طعمِ غبار و آسفالتِ گداخته می‌داد. اما این بار، طعمی غریب در پس‌زمینه‌یِ این گرما می‌تپید؛ چیزی گس و فلزی، شبیه به طعمِ مسِ کهنه‌ای که انگار از دهانِ بازِ زمین بالا می‌آمد و بر زبان می‌نشست.
هلیا پشتِ پنجره‌یِ اتاقش در طبقه‌یِ سومِ خانه‌یِ قدیمیِ مادربزرگ، به خیابانِ «دوم» زل زده بود. خیابان، انگار پوست انداخته بود. ریتمِ نفس کشیدنِ محله تغییر کرده بود؛ نوعی آریتمیِ نامحسوس که مثلِ لرزشی در قلبِ شهر، به جانِ کوچه افتاده بود.
درست روبرویِ پنجره‌اش، اسکلتِ بی‌جانِ ساختمانِ نیمه‌کاره‌ای، دهان باز کرده بود. «پروژه‌یِ لوکسِ آریا» حالا شبیه دندانی پوسیده در لبخندِ شهر خودنمایی می‌کرد. نه...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[پارادوکس]

فصل دوم: لبخندهایِ پشتِ نقاب

هلیا، با کوله‌باری از تئوری‌هایِ جامعه‌شناختی و اشتیاقی وصف‌ناپذیر برایِ درکِ لایه‌هایِ زیرینِ واقعیت، اولین روزِ کارآموزی‌اش را در «بنیادِ نیکوکارانِ آریا» آغاز کرد. موسسه‌ای که در قلبِ محله‌یِ قدیمی، با نمایِ آجریِ کهنه و پنجره‌هایِ ارسی‌شکلش، نمادی از قدمت و وجاهت به نظر می‌رسید. بویِ خفیفِ کاغذِ قدیمی و عطرِ چوبِ کهنه، فضایی آرام و متین به آن بخشیده بود.

خانمِ «مهربان»، مسئولِ هماهنگیِ کارآموزان، زنی میانسال با لبخندی همیشگی و صدایی مخملی بود. او هلیا را در طبقاتِ مختلفِ موسسه راهنمایی کرد و وظایفِ اولیه‌ی او را شرح داد: بایگانیِ پرونده‌ها، کمک به تنظیمِ گزارش‌هایِ مالیِ ساده، و پاسخگویی به تلفن‌ها. همه چیز، طبقِ انتظار، منظم و حرفه‌ای به نظر می‌رسید...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[پارادوکس]

فصل سوم: چشمانِ خاکستری در میانِ آوار

هفته‌هایِ بعد، کارآموزی برایِ هلیا دیگر یک فعالیتِ آکادمیک نبود؛ به یک مأموریتِ جاسوسیِ ناخواسته بدل شده بود. او یاد گرفته بود چطور بدونِ جلبِ توجه، راهروهایِ موسسه را زیر نظر بگیرد. اما هرچه بیشتر می‌فهمید، مرزِ بینِ حقیقت و توهم برایش باریک‌تر می‌شد.

یک عصرِ بارانی، در حالی که درِ انباریِ بایگانی را نیمه‌باز گذاشته بود تا سریع‌تر از دستِ نگاه‌هایِ کنجکاوِ خانمِ مهربان خلاص شود، سایه‌ای بلند بر کفِ چوبیِ راهرو افتاد. هلیا نفسش را در سینه حبس کرد. مردی که پشتِ میزِ مدیرعامل دیده بود، همراه با جوانی با چشمانی سرد و خاکستری واردِ راهرو شدند. او را قبلاً در اطرافِ گالریِ مدرن دیده بود؛ همان مردِ لپ‌تاپ‌به‌دستِ کافی‌شاپ.

صدایِ بمِ او در راهرو پیچید...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.